Το Σουτιέν(2018)
(The Bra) | Πρώτη προβολή: 23-05-2019
Ειρήνη Δρίβα
Μια πολύ γλυκιά ταινία. Ένας μοναδικός, ώριμος «ιππότης», που αναζητά την αγάπη. Μόνο που δεν έρχεται πάνω σε άλογο κρατώντας γοβάκι, αλλά σε τρένο και κρατάει... σουτιέν. Ψάχνει να βρει την γυναίκα που ταιριάζει στο μέγεθος αυτού του παράδοξου «κριτηρίου».
Μάνος Θηραίος
Συγκινητική, γλυκόπικρη, ανθρώπινη και με μια παιδιάστικη αφέλεια, η ταινία του μικρομηκά (ως επί τω πλείστον) Βάιτ Χέλμερ είναι ένα ενήλικο παραμύθι -άλλες φορές χαρωπό, άλλες σπαρακτικό- που όμως δεν χάνει ποτέ την καλή του διάθεση κι αυτό τελικά δουλεύει προς όφελος του θεατή.
Πάνος Μουζάκης
2019-05-20
Πιθανότατα επηρεασμένος από τις κωμωδίες του σπουδαίου σκηνοθέτη Jacques Tati ως προς το ύφος και τους χαρακτήρες, ο Helmer παραδίδει μια ολοκληρωμένη δουλειά μέσα από έναν ήρωα που προσπαθεί να δώσει νόημα στη ζωή του και στην καθημερινότητα του βάζοντας στόχο εκείνο που για κάποιον άλλον μοιάζει αστείο και ασήμαντο.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ο υπό συνταξιοδότηση οδηγός ενός τρένου, που καθημερινά περνάει μέσα από οικισμό του Αζερμπαϊτζάν, ψάχνει την ιδιοκτήτρια ενός σουτιέν που πιάστηκε στον συρμό, σε αυτή την υπέροχα ανθρώπινη βουβή ταινία.
Γιάγκος Αντίοχος
2019-05-18
Η περιπέτεια ανεύρεσης της Αζέρας «Σταχτοπούτας» στην οποία ανήκει μετατρέπεται σε ένα εικαστικά άψογο, γλυκόπικρο παραμύθι χωρίς διαλόγους.
Τάσος Ντερτιλής
Ο Κουστουρίτσα συναντά τον Τατί σε μια ιδιαίτερη ποιητική κωμωδία χωρίς διαλόγους από τον ευφυή Γερμανό δημιουργό του Absurdistan.
Άντα Δαλιάκα
2019-05-16
Τούτο εδώ το άνευ διαλόγων φιλμ του Γερμανού Βάιτ Χέλμερ, του εμπνευσμένου από τη Λυσιστράτη «Absurdistan» (2013), αξιοποιεί το άγριο αχανές των ορεινών τοπίων του Αζερμπαϊτζάν για να μιλήσει με εικόνες μαγικού ρεαλισμού και τον φυσικό ήχο του τρένου για την αναζήτηση της αγάπης και της συντροφικότητας.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η μαγευτική φωτογραφία του Φελίξ Λίμπεργκ, η υπέροχη μουσική του Σιρίλ Μοράν, αντικαθιστούν την ανθρωπολαλιά, φτιάχνοντας ο Βάιτ Χέλμερ, πάντα στο δικό του σύμπαν, μια διαφορετική ταινία, ποιητική, ατμοσφαιρική, σκερτσόζικη, ολίγον παραμυθένια και γόνιμα μελαγχολική.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-05-12
Δίχως λόγια, αλλά πλημμυρισμένη από ήχους, μουσική και ομορφιά, η νέα ταινία του Βάιτ Χέλμερ διεκδικεί με αξιώσεις κάτι περισσότερο από τον τίτλο του κινηματογραφικού αξιοπερίεργου της χρονιάς.
Παύλος Γκουγιάννος
2019-05-10
Η ποιητικότητα της ταινίας είναι εμφανής από τα υπέροχα πλάνα, τα εξαιρετικά καδραρίσματα, τα μαγευτικά τοπία και σε συνδυασμό με την προσπάθεια να μοιάζει με παλιά ταινία σε μη αποκατεστημένη κόπια (εξ ου και τα επιτηδευμένα σπασίματα που υπάρχουν στην οθόνη) δημιουργούν το συναίσθημα της νοσταλγίας για ένα απολεσθέν παρελθόν γεμάτο παραμύθια και όνειρα.
vandimir
Όπως πάντα στον Helmer υπάρχουν σουρεαλιστικές στιγμές, χιούμορ, αλλά και αρκετή συγκίνηση. Και, για να γίνει ακόμα πιο παράξενο, το φιλμ στερείται κάθε διαλόγου, είναι βουβό (εκτός βεβαίως από μουσικές και ήχους). Και αρκετά καλογυρισμένο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το ξεχωριστό κινηματογραφικό λεξιλόγιο του και η ευρηματική, ποιητική κινηματογραφική του προσέγγιση στην ιστορία της ταινίας η οποία δεν έχει καθόλου διαλόγους, με επιρροές από το κινηματογραφικό σύμπαν του Ζακ Τατί (Playtime).
Πάρις Μνηματίδης
Ένας τρισχαριτωμένος συνδυασμός αναπόλησης μιας αγνότερης κινηματογραφικής περιόδου με μια μοντέρνα κι ενήλικη ματιά που ποτέ δεν ξεχνάει τις ρίζες της, μια μικρή κι ευχάριστη έκπληξη.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Συμπαθέστατη ταινία, το δίχως άλλο, δεν είναι για όλους ενώ θα μπορούσε.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-05-08
Το στοίχημα αυτής της ταινίας είναι να καταφέρει να κρατήσει τον θεατή κοντά της με μόνο όπλο την εικόνα και την πλήρη απουσία διαλόγων. Το πετυχαίνει τόσο χάρη στην ευαισθησία του θέματός της όσο και στον προσεκτικό σκηνοθετικό χειρισμό της.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-05-06
Ένα χαμένο σουτιέν αναζητά την κάτοχό του σε ένα γλυκό παραμύθι ενός πολύ καλού γνώστη του βωβού σινεμά που αφήνεται όμως εδώ στις αφηγηματικές επαναλήψεις.
Λήδα Γαλανού
2019-05-04
Ο Χέλμερ, μ' ένα καστ ευαίσθητων προσώπων και χωρίς γλωσσικούς περιορισμούς, μια και το φιλμ του έχει μόνο μουσική και ήχο αλλά καθόλου διάλογο, κάνει ένα ρομαντικό, τρυφερό παραμύθι για το happy end της μοναξιάς, χτίζοντας πάνω στη σωματική κωμωδία του Ζακ Τατί.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Χωρίς διαλόγους αλλά με περίσσευμα ποίησης και ανθρώπινης ζεστασιάς ο Γερμανός σκηνοθέτης Βάιτ Χέλμερ μας χαρίζει μια άλλη βερσιόν της «Σταχτοπούτας».
Νίκος Παλάτος
2019-05-02
Καλές προθέσεις, αστοχία όμως υλικού σε τούτη τη σύγχρονη «βωβή» κωμωδία. Το αξιοπερίεργο του πράγματος μαζί με το διεθνές καστ μπορούν κάπως να λειτουργήσουν σαν κράχτες για τους πιο «ρομαντικούς» φίλους της κινηματογραφικής τέχνης, η αμαξοστοιχία του φιλότιμου Νουρλάν, όμως, γρήγορα αποδεικνύεται... γκαζοζέν, αγκομαχώντας χαρακτηριστικά να φτάσει στον προορισμό της.
