Αντίο Φίλε(1968)

(Farewell, Friend / Adieu l' Ami) | Πρώτη προβολή: 06-06-2019

Ο Ερμάν γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να αναδειχθεί από την αστυνομική ίντριγκα του σεναρίου που έχει στα χέρια του και ρυθμίζει αναλόγως το ντεκουπάζ και τους χρόνους των σκηνών - η βαρύτητα δίνεται στη λατρεία του περιττού, των λεπτομερειών που συνθέτουν την βουβή επικοινωνία των δύο αντρών.

Το Adieu l'ami δεν λειτουργεί ακριβώς ως αποχαιρετισμός στα όπλα σε μια εποχή, αλλά ως ύστατο χαίρε απέναντι σε ένα συναίσθημα, το οποίο μονάχα μακρινή εγγύτητα έχει με αυτό που είθισται σήμερα να αποκαλείται «φιλία».

Κλειστοφοβικό και άκρως ατμοσφαιρικό (τα ομόλογα που είναι η λεία της διάρρηξης καταλήγουν δάδες στο απέραντο σκοτάδι του υπογείου), σκοτεινό αλλά συγχρόνως εύθυμο (περιέργως ο Μπρόνσον είναι εκείνος με το χιούμορ), αυτό το ευρωπαϊκό νουάρ σε κερδίζει με την απλότητα της σκηνοθετικής γραφής, τις σιωπές που λένε πολλά αλλά και την εκφραστικότητα των δύο πρωταγωνιστών του οι οποίοι λίγο αργότερα θα ξανάπαιζαν μαζί στη «Μονομαχία στον Κόκκινο Ηλιο».

Με κέντρο του σεναριακού κύκλου την φιλία ανάμεσα σε δυο άνδρες συμπολεμιστές, ο στυλίστας σκηνοθέτης Ζαν Ερμάν στην δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του κατασκευάζει ένα καλοβαλμένο heist film, που μοσχοβολά αξέχαστες στιγμές γαλλικού noir.

...αξεπέραστη συνεργασία των Αλέν Ντελόν και Τσαρλς Μπρόνσον σε μια καλοστημένη παγίδα που πέφτουν δύο λεγεωνάριοι.

Ελαφρώς μοντερνιστικό buddy movie εντελώς άλλης κλάσεως από μετέπειτα εκφραστές του είδους, που ακουμπά με ανενδοίαστα macho άνεση στους ώμους δύο πραγματικών σταρ, του Αλέν Ντελόν και του Τσαρλς Μπρόνσον.

Παλιάς κοπής στυλιζαρισμένη περιπέτεια-ύμνος την αντρική φιλία, εμπνευσμένη εμφανώς από το σινεμά του Μελβίλ, εντελώς ξένη σε όσους μεγαλώνουν με τη δράση του σήμερα, αλλά με μια αξιοσημείωτη εμμονή σε λεπτομέρειες ικανή να ψυχαγωγήσει ξανά τους νοσταλγούς της,

Με ένα σενάριο τόσο γεμάτο ανατροπές όσο χρειάζεται για να κρατά το ενδιαφέρον ως το τέλος, με δυο πρωταγωνιστές που από την αρχή ως το τέλος φλερτάρουν με την τυπολογία του ακαταμάχητου αντιήρωα, με δόσεις αγωνίας, δράσης συνδυάζοντας κλασικές γροθιές και high tech τεχνολογία συνδυάζει μια σειρά από στοιχεία σε ένα χορταστικό μείγμα.

Heist movie με μελαγχολική νεονουάρ αύρα, ένας παλαιάς κοπής ύμνος στην αντρική φιλία και μεγάλη εμπορική επιτυχία της εποχής.

Παλιό κρασί!

Δυνατές κεντρικές αντρικές φιγούρες στο κέντρο καλοστημένης, διασκεδαστικής πλοκής με κάτι από την αύρα των γαλλικών κινηματογραφικών '60s.

Παρά τα αρκετά σεναριακά κενά και την άρρυθμη εισαγωγή της, καταφέρνει ακόμα να προσφέρει ψυχαγωγία, αφού δεν της λείπει η χάρη. Αυτή έχει να κάνει κύρια με το πρωταγωνιστικό ζεύγος και δευτερευόντως με την αστυνομική πλοκή.

Ταινία που κινείται ανάμεσα στο μυστήριο και την ατμόσφαιρα του φιλμ νουάρ (χωρίς όμως να φτάνει στο ύψος εκείνων του Μελβιλ, ή του «Ριφιφί» του Ντασέν).