Θεέ μου τι σου Κάναμε; 2(2018)
(Qu'est-ce qu'on a Encore Fait au Bon Dieu?) | Πρώτη προβολή: 11-07-2019
Άγγελος Πολύδωρος
2019-07-20
Το λεπτό χιούμορ και οι κωμικές στιγμές δεν απουσιάζουν και από αυτή την ταινία που διατηρεί τη φρεσκάδα της πρώτης και το πάγιο μήνυμα ότι «Μπορούμε όλοι να τα πάμε καλά μεταξύ μας και όλοι μπορούν να μάθουν να κοιτάνε πέρα από το χρώμα και την κουλτούρα κάποιου».
Αλέξανδρος Κυριαζής
Δε ξέρω αν θα έχει την ίδια εμπορικά επιτυχημένη πορεία, όμως το Θεέ Μου Τί Σου Κάναμε 2 είναι όχι απλά ένα αξιοπρεπέστατο sequel αλλά και καλύτερο του πρωτότυπου, που θα προσφέρει στους θεατές ένα αρκούντως ευχάριστο χαλαρό βραδάκι.
Μίλτος Τόσκας
Στη Γαλλία, στο Παρίσι, την Πόλη του Φωτός, αλλά και των Κίτρινων Γιλέκων, στην Ευρώπη της προσφυγικής κρίσης ο σκηνοθέτης έρχεται να δώσει απαντήσεις με μία κοινωνική κωμωδία γεμάτη προεκτάσεις κι αντιθέσεις. Με πικρό χιούμορ, με σαφείς αιχμές για τους ντόπιους που δυσκολεύονται να συμβιβαστούν με το ρεύμα της εποχής.
Τάσος Ντερτιλής
2019-07-18
Η διευρυμένη πλέον οικογένεια Βερνέιγ βρίσκεται ξανά σε κρίση σε μια διασκεδαστική συνέχεια της μεγάλης επιτυχίας του 2014.
Άντα Δαλιάκα
Οι φαρσικές παρεξηγήσεις και οι ρατσιστικές προκαταλήψεις μέσω ορισμένων - αστείων μα και προβλέψιμων γκαγκς - επιστρατεύονται ξανά εδώ μέχρι το εθνικοπατριωτικό φινάλε που λειαίνει στο άψε σβήσε κάθε κοινωνικοπολιτική αιχμή της πλοκής.
Μαίρη Βανδώρου
2019-07-14
Πατάει στα βήματα της πρώτης για να κρατήσει ισορροπία χωρίς να αντιγράφει και καταφέρνει να γίνεται ευχάριστη με κάποιες καλές στιγμές αλλά και με αρκετές αδιάφορες. Δε θα περάσετε δυσάρεστα αν την επιλέξετε.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-07-16
Καλοφτιαγμένη και διασκεδαστική μεν, αλλά τραβηγμένη από τα μαλλιά και παρασυρμένη (σχεδόν αναγκαστικά θα μπορούσες να πεις) από την επανάληψη...
zerVo
Ο De Chauveron, έχοντας υπογράψει δύο ακόμη μέτριες φάρσες παρόμοιας καυστικής περί ρατσισμού και ξενοφοβίας αισθητικής, από τον καιρό του Bon Dieu (Άμεση Αποβίβαση (Débarquement Immédiat!) και Βρε καλώς τους! (À bras ouverts)) δεν δείχνει και τόσο ευρηματικός στα ανέκδοτα του σκριπτ του, καθώς εκείνο αλληθωρίζει επικίνδυνα προς μια απλώς γλαφυρή απεικόνιση μιας σύγχρονης γαλλικής πραγματικότητας, που δεν ανταποκρίνεται καθώς φαίνεται και πολύ στην αλήθεια.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Υπάρχει μια αξία σε μια ανάλαφρη, λαϊκή προσέγγιση σε ένα ψηφιδωτό διαφορετικότητας του σήμερα, και αυτό το σίκουελ περιέργως καταλήγει να είναι -σχετικά πάντα- κάπως πιο ανθρώπινο από το πρώτο φιλμ, αλλά τελικά καταλήγει μάλλον χλιαρά παρκαρισμένο στη μέση του δρόμου.
Παύλος Γκουγιάννος
2019-07-08
Μια γεμάτη κλισέ, παλιάς κοπής κωμωδία που προσπαθεί ανεπιτυχώς να διακωμωδήσει τον political correct λόγο με έναν όμως δειλό, ίσων αποστάσεων τρόπο καταλήγοντας εν τέλει να επαναλαμβάνει αυτά τα οποία παρωδεί.
Χρήστος Μήτσης
2019-07-12
Η επιτυχημένη συνταγή γίνεται (αρχικά) περισσότερο διαλογική, αλλά και διδακτική, υπερτονίζοντας τα εθνικόφρονα αστεία. Τελική νικήτρια η δημοκρατική, ανεκτική Γαλλία και το πνεύμα της λαϊκής μπαλαφάρας.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-07-10
Συνέχεια της μεγάλης επιτυχίας του 2014, με χιούμορ που θεωρητικά επιτίθεται στην πολιτική ορθότητα, στην πράξη όμως δεν έχει καμία δύναμη και σπιρτάδα για να επιτεθεί σε οτιδήποτε.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η ίδια συνταγή μπορεί να επαναλαμβάνεται με ακρίβεια κι εδώ όμως το φαγητό δεν είναι μόνο ξαναζεσταμένο αλλά και εξαιρετικά άνοστο!
Νίκος Παλάτος
2019-07-02
Η ίδια (σε γενικές γραμμές) συνταγή με το original «Θεέ μου...», στο κατά πολύ πιο ανέμπνευστο και αρπακολιτζίδικο.
Πάρις Μνηματίδης
2019-07-06
Όσοι βρήκαν πάρα πολύ διασκεδαστικό το παιχνίδι που έστηνε το πρώτο φιλμ γύρω από την έννοια της πολιτικής ορθότητας, το οποίο ομολογουμένως ξεχειλώνει εδώ, ίσως να περάσουν μια χαρά κι εδώ και να προσπεράσουν το επαναλαμβανόμενο της όλης υπόθεσης. Οι υπόλοιποι θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα εύκολο να ξεχαστεί βουλεβάρτο, μια ανώδυνη εμπειρία, όχι προσβλητική μεν, εντελώς αναλώσιμη και σαχλή δε.
vandimir
Παρόμοια με το πρώτο φιλμ αστεία, με τα γνωστά παιχνίδια με την πολιτική ορθότητα, μη πιστευτό στόρι με εύκολη και προβλέψιμη εξέλιξη, η ταινία είναι ουσιαστικά σοβινιστική - και στα όρια του ρατσισμού (όχι δεν είναι ρατσιστική, δεν την κατηγορώ για κάτι τέτοιο, αλλά τον σοβινισμό της τον έχει).
Λήδα Γαλανού
Για να μην είμαστε... ρατσιστές, οι κακοφτιαγμένες συντηρητικές κωμωδίες είναι εξίσου κακές σε κάθε χώρα.
