Οι Νεκροί δεν Πεθαίνουν(2019)
(The Dead Don't Die) | Πρώτη προβολή: 18-07-2019
Χαρά Παπαδάτου
Μια κωμωδία τρόμου με ζόμπι και φυσικές καταστροφές, όπου τα ζόμπι είναι οι υπερκαταναλωτικοί, άπληστοι, εγωκεντρικοί άνθρωποι, των οποίων η ματαιοδοξία προκαλεί τις φυσικές καταστροφές. Ευφυής σκηνοθεσία, εξαιρετικές ερμηνείες από αγαπημένους ηθοποιούς και μουσικούς.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-07-20
Ο Τζάρμους αντλεί από διάφορες ταινίες του είδους, ιδιαίτερα όμως από τη «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» του Τζορτζ Ρομέρο (με αναφορά σ' αυτήν να γίνεται από την πρώτη κιόλας σκηνή στο νεκροταφείο) αλλά και άλλων (από τον Τζον Κάρπεντερ μέχρι τα «Πουλιά» του Χίτσκοκ) για να φτιάξει τη μαύρη, διανθισμένη με απολαυστικές ανατροπές, κωμωδία του, ταυτόχρονα παρωδία του είδους, με στόχο να ξεφύγει από την ταινία τρόμου, με τους ηθοποιούς του (από τους οποίους οι περισσότεροι είναι τακτικοί συνεργάτες του), ιδιαίτερα τον Μάρεϊ και τον Ντράιβερ, να δημιουργούν το ιδιόμορφο χιούμορ deadpan (ένα «στεγνό» χιούμορ) που συναντάμε στις πιο πολλές ταινίες του (από το «Στην παγίδα του νόμου» ως το «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί»).
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Συνίσταται ανεπιφύλακτα στους φαν της ανεξάρτητης σκηνής του σινεμά, που διακατέχονται από εμμονές με το «cult»!
Παύλος Θ. Κάγιος
Ο πατριάρχης του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά και αρχιερέας της νιχιλιστικής κωμωδίας, επιστρέφει με το χαρακτηριστικό μινιμαλιστικό του στυλ και υπογράφει μια αναρχική κωμωδία ενήλικου τρόμου. Η αιματηρή βία, η ώριμη μελαγχολία, η διακριτική παραίτηση, ο τρυφερός κυνισμός και το πικρόχολο χιούμορ, είναι η μόνη άμυνα απέναντι στους σαρκοφάγους απέθαντους.
Δημήτρης Μπάμπας
Είναι η συγκρότηση- σύνθεση μιας μετα-μυθοπλασίας, μιας μετα-ταινίας, ό,τι παρακολουθούμε. Και αυτή η σύνθεση πραγματοποιείται με την αφηγηματική χάρη, την ειρωνεία, το χιούμορ την περιπαικτική διάθεση του Jim Jarmusch...
Δημήτρης Αποστολόπουλος
2019-07-18
Με τους Bill Murray και Adam Driver, να πιάνουν τον παλμό μιας Jarmuschικής περσόνας και το υπόλοιπο cast ν' ακολουθεί, ο Jarmusch σκηνοθετεί κάποιες σκηνές με καθηλωτική ατμόσφαιρα και κάποιες άλλες πιο αδύναμα, με την γενική αλληγορία ευστοχότατη αλλά με διδακτισμό δοσμένη σε σημειάκια, το σύνολο είναι αξιοπρόσεκτο, ποιοτικό σινεμά, που δεν ανήκει στις κορυφές του δημιουργού, αλλά αξίζει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-07-14
ΟΤ ζάρμους γίνεται κόλαφος για την υλιστική κοινωνία. Παίρνοντας ένα είδος που θεωρητικά είναι από τα πλέον ανάλαφρα και ψυχαγωγικά στο σινεμά, του προσδίδει βάρος ισομερές με ένα έργο γνήσιου προβληματισμού και υψηλής τέχνης, φτιάχνοντας ένα έργο που είναι 100%...Τζάρμους!
Φίλιππος Χατζίκος
Μπορεί οι ατάκες να είναι επαναλαμβανόμενες, η πολιτικοποίηση άτονη και προφανής και ο ρυθμός ασταθής, αλλά η ταινία με έναν μαγικό τρόπο επιβιώνει, μοιράζει γέλιο και δεν συνθλίβεται ποτέ υπό το βάρος της προχειρότητάς της. Ίσως επειδή αντί να προσπαθήσει να την κρύψει κάτω από το χαλί και να πείσει ότι κουβαλά κάποιο μεγαλόπνοο μήνυμα, την μετατρέπει σε φυσικότητα και την φέρει πάνω στο σώμα της σαν αρετή.
Στράτος Κερσανίδης
Ταινία τρόμου και ανατρεπτικού χιούμορ, ένα εύστοχο, γλυκόπικρο σχόλιο για το σύγχρονο κόσμο από τον πάντοτε ευρηματικό Τζιμ Τζάρμους. Φευγάτη σκηνοθεσία και ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον καστ συνθέτουν τη νέα ταινία του πατριάρχη του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά.
nikos fekkas
Παράξενη ταινία με ζόμπι που απ'την μια διαθέτει κάποια φρέσκα στοιχεία αλλά απ'την άλλη σαν ιστορία δεν καταφέρνει να κάνει την διαφορά και να γίνει όσο διασκεδαστική θα μπορούσε!
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-07-16
Αυτή τη φορά ο Τζάρμους παίζει πολύ με το σινεμά, αυτοσαρκάζεται, βάζει τους ήρωες της ταινίας να μιλούν για την ίδια την ταινία στην οποία παίζουν. Και όσο για το φινάλε, αυτό κι αν είναι απρόβλεπτο, αφού σύμφωνα με τον Τζιμ Τζάρμους μόνον οι τρελοί έχουν ελπίδα για να επιβιώσουν!
Λήδα Γαλανού
Ο πιο cool Αμερικανός δημιουργός κάνει ένα πολιτικό zombie-movie, μόνο που ξεχνά να ξεσκονίσει το σενάριό του.
Άλκης Καζαμίας
Η ταινία δεν είναι ούτε μία καλή splatter ζομποταινία, ούτε μία καλή περιπέτεια, ούτε καν μία καλή κωμωδία. Είναι όμως μία απίστευτα διασκεδαστική ταινία με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο.
Παναγιώτης Γκαραβέλας
Κάτι από την συνηθισμένη rock'n'roll μαγεία του Τζάρμους έχει εδώ χαθεί, και έχει δώσει τη θέση του στον εύκολο και απροκάλυπτο διδακτισμό, σε μια αμήχανη, ασταμάτητη σάτιρα και σε αυτοαναφορικές ή... εξωγήινες σεναριακές ακροβασίες που δεν προσφέρουν πραγματικά τίποτα στο έργο.
Άντα Δαλιάκα
2019-07-10
Όσο γκροτέσκα αστεία φαίνεται μια σκηνή ξεσκίσματος σάρκας μετά καφεποσίας από τον Ίγκι Ποπ σε κατάσταση ζόμπι άλλο τόσο γυμνό σε αιχμηρότητα είναι το περιεχόμενο της κοινωνικής αλληγορίας εκφρασμένο μέσα από χαρακτήρες-σύμβολα μιας εποχής και μιας νοοτροπίας εντελώς σχηματοποιημένους (από την παρέα των χίπστερ έως την σκωτσέζα σαμουράι νεκροθάφτη της Τ. Σουίντον).
Νεκτάριος Σάκκας
Η μετα-αποκαλυπτική σάτιρα του Τζιμ Τζάρμους που άνοιξε το 72ο Φεστιβάλ Καννών, μπορεί να μην ανανεώνει τη ζόμπι μυθολογία όπως κατάφεραν «Οι Εραστές» για την αντίστοιχη των βαμπίρ, παραμένει ωστόσο μια διασκεδαστική all star cast συνύπαρξη που μένει πιστή στην χαρακτηριστική τζαρμουσική ιδιοσυγκρασία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το αποτέλεσμα είναι καλών προθέσεων, πολύμορφα σινεφίλ, αλλά ιδιαίτερα αυτοαναφορικό και άνισο τελικά, μοιάζοντας με remake, αλά Τζάρμους, γνωστών ζόμπι μοτίβων. Για τους φανατικούς φίλους του σκηνοθέτη και για τους λάτρεις των πρωταγωνιστών.
Filmboy team
Διασκεδαστική και παράλογη, έχει άφθονη τροφή για σκέψη και έρχεται να προβληματίσει τους ανθρώπους για το μέλλον τους. Το αποδεχόμαστε ως ένα σημείο. Άμα δεν έδειχνε τόσο πρόχειρο το στήσιμο της, θα μας κέρδιζε αρκετές φορές περισσότερο.
Χρήστος Μήτσης
2019-07-12
Η κλιματική αλλαγή, η καταναλωτική κοινωνία και η Αμερική του Τραμπ μπαίνουν στο στόχαστρο ενός απολαυστικά cool, μελαγχολικά χιουμοριστικού, αλλά και απρόοπτα διδακτικού Τζιμ Τζάρμους, ο οποίος εδώ περισσότερο ανησυχεί (πολιτικά), παρά το απολαμβάνει (κινηματογραφικά).
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Μια ράθυμη, κουρασμένη φάρσα από έναν παλιό χίπστερ κουρασμένο με τον κόσμο μες στον οποίο βρίσκει τον εαυτό του. Είναι, με τον δικό της τρόπο, μια τρομερά ειλικρινής έκφραση. Όχι τόσο συγκροτημένης κοσμοθεωρίας, όσο μιας ενστικτώδους διάθεσης αυτοεξορίας.
Απόστολος Κίτσος
Με ορισμένες από τις "μόνιμες" περσόνες του να μην τις αξιοποιεί επαρκώς (Τίλντα Σουίντον, Τομ Ουέιτς) και το κωμικό timing ενίοτε απορρυθμισμένο, απομένουν ορισμένες εκλάμψεις που όμως μάλλον δημιουργούν εκνευρισμό για μια χαμένη ευκαιρία με μια ταινια που θα ηθελε να παραμείνει cool και φευγάτη, αλλά δεν είναι.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-07-08
Το ποιος θα επιζήσει του ζόμπι ολοκαυτώματος έχει ένα μικρό σασπένς, αλλά η ιδέα και η κομψή, οικονομική εκτέλεση μοιάζουν πλεονασμός και στο συνολικό έργο του Τζάρμους αλλά και στην πολιτική δήλωση που επιχειρεί, εξηγώντας την, αντί να την αφήσει να εννοηθεί από τα προφανή συμφραζόμενα.
Λάζαρος Κολαξής
Η ταινία όχι μόνο αποτυγχάνει ως μια απολαυστική κωμωδία τρόμου (αφού ούτε πραγματικά κωμική είναι, ούτε -έστω και λίγο- τρομακτική), αλλά δεν πλησιάζει ούτε τον τρίτο στόχο της, να κάνει κάποιο ουσιαστικό σχόλιο πάνω στον σύγχρονο τρόπο ζωής.
Στάθης Νικολαΐδης
Ο ιδιόρρυθμος Αμερικανός δημιουργός προσπάθησε να δημιουργήσει κάτι σαν spoof (διακωμώδηση) του zombie genre με σκοπό να σατιρίσει τους συναδέλφους του που ασχολούνται με τις ταινίες αποκάλυψης/splatter, όπως και καθεαυτό το συγκεκριμένο είδος ταινιών. Η προσπάθεια του για μια επιτηδευμένα «κακή» ταινία (ή παρωδίας αν προτιμάτε) φέρνει στα μάτια του τελικού θεατή μια ξεδιάντροπη προχειροδουλειά που δεν θα αρέσει ακόμα και στους φανατικότερους οπαδούς του εκκεντρικού σινεμά.
Τάσος Ντερτιλής
Καλός χρυσός ο Τζιμ, καλοί και ο Μπιλ και ο Άνταμ και το παρεάκι τους αλλά αυτό το εσωτερικό ανέκδοτο με το ομώνυμο country τραγούδι να ξεπηδάει συνεχώς και μέχρι ναυτίας στο soundtrack μόνο σινεμά δεν είναι.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2019-07-06
Αν σκηνοθετούσε άλλος την ταινία, τα αστεράκια θα ήταν... λιγότερα. Αμαρτία εξομολογημένη, δεν είναι αμαρτία...
Αχιλλέας Βασιλείου
Ούτε κωμωδία, ούτε θρίλερ, ούτε ατμόσφαιρα παρά μόνο συρραφή εξυπνάδων και μία ωραία απλά κινηματογραφημένη σκηνή του φινάλε, δεν σώζουν την ταινία από την απόλυτη μετριότητα που αν δεν έφερε την υπογραφή του Τζάρμους απλά δεν θα έβλεπε και ποτέ το φως προς τις αίθουσες.
Πάρις Μνηματίδης
Από την αρχή μέχρι το τέλος, η αίσθηση που δίνεται είναι αυτή ενός εσωτερικού ανεκδότου μεταξύ του Jarmusch και των συντελεστών του και ειδικά των ηθοποιών του, το οποίο στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να συγκινήσει τους φανατικούς του έργου του που θα έβρισκαν μια κάποια αξία ακόμη και σε μια εμφανώς ελάσσονα δουλειά όπως αυτή εδώ.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Οι ερμηνείες όμως είναι τόσο αδιάφορες που το μεγαλύτερο μέρος του cast φαίνεται να είναι νεκρό ακόμη και πριν τα ζόμπι ξεκινήσουν να κόβουν κομμάτια από τα πρόσωπά τους. Το σενάριο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στήν επανάληψη με την ατάκα / ισχυρισμός του Adam Driver ότι «αυτό θα τελειώσει άσχημα», να ξεκινά σαν αστείο και να καταντάει γελοίο , ενω ο Jarmusch φαίνεται να διασκεδάζει (μάλλον μόνος του) αντιπαραθέτοντας σκηνές εκρηκτικού gore με τις λακωνικά υποτιμημένες αντιδράσεις διαφόρων μελών cast.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η ταινία δεν βγάζει τίποτα απολύτως, απ΄ όπου κι αν την κοιτάξεις και μάλιστα καλοπροαίρετα. Ούτε ατμόσφαιρα έχει, ούτε κάπου διαφοροποιείται, ούτε απλώνει το χεράκι της, όπως μας έχει συνηθίσει ο Τζάρμους, να μας χαϊδέψει και να μας κλείσει το ματάκι έξυπνα.
nicolas1810
...ο Τζάρμους το τερματίζει εδώ με την ανεκδοτολογική ξυπνιτζίδικη παπαριά, αδιαφορώντας πλήρως για κάθε έννοια ιστορίας και αφήγησης...
kazanipouvrazei
Ξεχωρίζει με διαφορά η φιγούρα της προαναφερθείσας Σουίντον, που δεν καταφέρνει όμως να ζωντανέψει το ενδιαφέρον, σε αυτό το υπερνωχελικό και φάλτσο αστείο.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-07-04
Καθόλου για fans των ταινιών τρόμου, ελάχιστα για το «hip» κοινό του σκηνοθέτη που θα «ψαρέψει» από σεβασμό, αλλά θα θέλει να φάει τα ίδια του τα μυαλά μέχρι να περάσουν αυτά τα 104 λεπτά!
