Γλυκιά Ζωή(1960)
(La Dolce Vita) | Πρώτη προβολή: 18-04-1961
Χρήστος Μήτσης
2024-09-20
Χρυσός Φοίνικας και Όσκαρ κουστουμιών για μια ταινία-σταθμός του μοντέρνου σινεμά και αναπόσπαστο κομμάτι πλέον της ποπ κουλτούρας.
Νίκος Δρίβας
Το έργο του Federico Felini, όχι μόνο δεν έχει ξεφτίσει από τον χρόνο, αλλά γίνεται ολοένα και καλύτερο με το πέρασμα των χρόνων και παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ, με την εικόνα να μιλάει από μόνη της, μια ταινία που δεν πρέπει με τίποτα να χάσετε.
Ηρώ Εμμανουήλ
Πρόκειται για ένα διαχρονικό αριστούργημα της Έβδομης Τέχνης ενώ έχει χαρίσει στην ιστορία του κινηματογράφου μία από τις πιο όμορφες κινηματογραφικές σκηνές, εκείνη με την Ανίτα Έκμπεργκ, ντυμένη με μια μαύρη τουαλέτα, να φιλιέται με τον Μαστρογιάννι στα νερά της Φοντάνα ντι Τρέβι.
Άντα Δαλιάκα
Kλασικό αριστούργημα του Φεντερίκο Φελίνι-μια πολυεπίπεδη παραβολή για την αναπόδραστη σαγήνη της ευμάρειας και της λαμπερής εικόνας των μύθων (κινηματογραφικών και μη), την ηθική παρακμή μιας κοινωνίας σε υπαρξιακό αδιέξοδο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια αξεπέραστη σινέ-ξενάγηση στην ηδονική ζωή και την Αιώνια Πόλη, με οδηγό τον κοσμικογράφο Μαστρογιάνι σε μια μοντέρνα αφήγηση που τιμήθηκε με Χρυσό Φοίνικα κι ένα βραβείο όσκαρ.
Δημήτρης Κανέλλης
Ένα από τα αριστουργήματα του αξέχαστου Φεντερίκο Φελίνι που καυτηριάζει την αλλοτρίωση στους κόλπους της ανώτερης τάξης, καταγράφει τα αδιέξοδα της καλλιτεχνικής δημιουργίας, παράλληλα βάζει στο μικροσκόπιο τον μέσο άνθρωπο που βιώνει βαθιά υπαρξιακή κρίση και είναι αναγκασμένος να αναθεωρήσει το αξιακό του σύστημα.
Γιώργος Ξανθάκης
Ο Fellini σπάει το παραδοσιακό σενάριο και επινοεί μια νέα μορφή κινηματογραφικής γραφής που κάνει τη «Γλυκιά Ζωή», ορόσημο στην ιστορία της νεωτερικότητας.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-09-06
Ο Φελίνι τα είπε όλα για τον 21ο αιώνα από το 1960, αντιμετωπίστηκε κάπως χλιαρά στις Κάννες, κέρδισε ωστόσο τον Χρυσό Φοίνικα και γύρισε με γούστο και υποδόριο υπαρξιακό χιούμορ τον καθρέφτη στην κοινωνία του θέαματος και της επίδειξης. (Επίσης, λάνσαρε τον όρο «παπαράτσο».)
Γιώργος Παπαδημητρίου
2024-09-16
Ο Φελίνι βυθίζει τον Μαρτσέλο όλο και πιο βαθιά στον βάλτο που έχει επιλέξει για βασίλειο, παρουσιάζοντας τη λαμπερή κοσμική πασαρέλα ως μια πνευματική και ηθική έρημο. Αρχηγός μιας αγέλης από βαρετά φαντάσματα, πλανεμένος ότι κινεί τα νήματα, ενώ στην πραγματικότητα άγεται και φέρεται, ο Μαρτσέλο εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο ατελείωτης επανάληψης.
Δημήτρης Δανίκας
2024-09-18
Ένα από τα κορυφαία του Ιταλικού σινεμά δεκαετίας του εξήντα με φρέσκια, ψηφιακή, κόπια.
Ηλίας Δημόπουλος
2024-09-14
Η Dolce Vita, συνέθεσε (και ακόμα συνθέτει) ένα γιγαντιαίο μωσαϊκό στον χρόνο (της εποχής) και τον χώρο (την διάταξη της κοινωνίας και τις αλληλεπιδράσεις στον χαρακτήρα των μελών της), που την κάνει απαράμιλλα φιλόδοξη αλλά και απίθανα ολοκληρωμένη.
Λήδα Γαλανού
2024-09-12
Πώς να αντισταθείς στη δυνατότητα να ξαναδείς το φελινικό αριστούργημα στη μεγάλη οθόνη, με νέες, ψηφιακά επεξεργασμένες κόπιες.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-09-08
Σινεμά που σε θαμπώνει από έμπνευση, σκέψη και εικόνες, σινεμά που σε θλίβει στη συνείδηση. Από κάτι τέτοια έργα μάθαμε να λέμε... «bigger than life».
Ρόμπυ Εκσιέλ
2024-09-10
Ποτέ ξανά, ούτε καν με το «8 ½», δε θα καταφέρει ο «μάγος» να επαναλάβει τούτο το αριστουργηματικό τρικ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Φελίνι στήνει εικαστικά λαμπρές, διανθισμένες με χιούμορ αλλά και ποίηση, σκηνές, με τον Μαστρογιάνι αντι-ήρωά του (που ήθελε να φτιάξει κάτι καλό στη ζωή του αλλά δεν τα κατάφερε ποτέ) να περιφέρεται σε νυχτερινά κέντρα, σε ξενοδοχεία, σε διάσημους δρόμους (τη Via Veneto), σε πλούσια διαμερίσματα, σε κρύπτες, σε ελικόπτερο, προσπαθώντας, χωρίς αποτέλεσμα, να συνεννοηθεί με πρόσωπα χωρίς προορισμό στη ζωή τους.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η αστική παρακμή αντικατοπτρίζεται με στυλ στην λεία επιφάνεια ενός αξιακού συστήματος άνευ ήθους και ιερότητας, όπως ακριβώς το άγαλμα του Ιησού που εγκαταλείπει την πόλη μεταφερόμενο σε ένα ελικόπτερο και τις καμπάνες να κτυπούν σαν ένα θρησκευτικό σχόλιο του Φελίνι στην έναρξη της ταινίας, ότι κάθε τι το αγνό είναι πια παρελθόν.
Ζήσης Μπαρτζώκας
Εκπληκτική σκηνοθεσία με απίστευτης ομορφιάς πλάνα και καδραρίσματα, έντονη και δυναμική φωτογραφία του Otello Martelli και τον Nino Rota να συνθέτει ένα ακόμα κλασικό μουσικό θέμα, σε μια Ρώμη που προσπαθεί να διορθώσει τα σημάδια που άφησε ο πολέμος πάνω της, αλλά σίγουρα δεν φαντάζει άσχημη.
Σοφία Γουργουλιάνη
2024-09-02
Σίγουρα κάποια στιγμή η ταινία θα σας κουράσει λόγω της τρίωρης διάρκειας της. Όμως, η ομορφιά της Ρώμης, οι συμβολισμοί του Φελλίνι και η γοητεία του Mastroianni φτάνουν και περισσεύουν για μια σινεφιλική απόλαυση.
Μάνος Θηραίος
Φαινομενικά περισσότερο ρεαλιστική από άλλα έργα του Φελίνι, ταυτόχρονα όμως εξίσου ποιητική με ένα δικό της τρόπο, η "Γλυκειά ζωή" είναι μια ανοικονόμητη καίτοι συναρπαστική ταινία, για μια ανοικονόμητη πόλη και μαζί μια ολόκληρη εποχή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-09-04
Ο δημοσιογράφος σφραγίζει την πνευματική και ηθική παρακμή μιας ολόκληρης κοινωνίας, αγαπά και ταυτόχρονα ξορκίζει την μεγαλοπρέπεια και πάνω απ' όλα δημιουργεί την πιο ζωντανή ταινία του σινεμά για την πολυαγαπημένη πόλη του, την αιώνια Ρώμη.
Κωσταντίνος Στυλιανού
Ταυτόχρονα με την τοιχογραφία της Ιταλίας ο σκηνοθέτης δράττεται της ευκαιρίας να μιλήσει για το κίβδηλο του θεάματος, για την θρησκεία, για τις γυναίκες και τις εμμονές τους, αλλά και για την επώδυνη και ατελέσφορη αναζήτηση (για το θέμα θα επανέλθει μελλοντικά) του νοήματος της ζωής, της επιτυχίας και του έρωτα.
