Το Αυγό(2019)

(Öndög) | Πρώτη προβολή: 03-10-2019

Παρ΄ότι η ταινία στερείται ρυθμού και γρήγορων εναλλαγών, η εξαιρετική φωτογραφία του Αymerick Pilarski κι η υποδειγματική επιλογή της μουσικής, που δένει με κάθε σκηνή δίνουν έναν χαρακτήρα ποιητικό, γεμάτο λυρισμό σε ένα ελεγειακό τοπίο. Είναι στιγμές που νιώθεις πως όλες οι Τέχνες συναντιούνται και συνυπάρχουν για να δώσουν αυτό το οπτικοακουστικό υπερθέαμα, που υπερβαίνει το σινεμά. Κι όποιος καταφέρει να μαγευτεί από τις σειρήνες γίνεται έρμαιό τους στο ταξίδι της αναζήτησης.

Αργών, τελετουργικών ρυθμών στοχασμός πάνω στον κύκλο της ζωής, με έναν απέριττο ρεαλισμό που αγγίζει το εθνογραφικό ντοκιμαντέρ. Η art αποστασιοποίησή του εξελίσσεται μεθοδικά σε ένα συγκινητικό ερωτικό δράμα, το οποίο απευθύνεται σε υπομονετικούς, εκπαιδευμένους σινεφίλ.

Από τον σκηνοθέτη του «Γάμου της Τούγια» που είχε βραβευθεί με τη Χρυσή Αρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου, μια γοητευτική ιστορία μυστηρίου, αγάπης και γυναικείας δύναμης στη μακρινή Μογγολία.

Μια από τις πιο όμορφες, λυρικές, διανθισμένες με χιούμορ, γεμάτη αγάπη για τον άνθρωπο και τον πλανήτη στον οποίο ζούμε, ταινία, που μας προσφέρει μια γεύση ενός άλλου, ποιητικού, που λείπει από την καθημερινή ζωή μας, κινηματογράφου.

Εγώ βυθίστηκα στην ταινία, αλλά, επαναλαμβάνω, απευθύνεται αποκλειστικά σε σινεφίλ. Οι υπόλοιποι "μη εκπαιδευμένοι" θεατές θα κουραστούν.

Αποθέωση του φεμινισμού χωρίς ανδρική δαιμονοποίηση. Και... Έλβις από το κινητό! Έλα, δεν είναι δυνατόν να μην σας αρέσει αυτή η ταινία. Άντε, γιατί στο τσακ είμαι να σας πω ένα «Ντρακάρις» και να σας στείλω!

Το νεκρό κορίτσι είναι το μέσον, για να διηγηθεί ο Κινέζος σκηνοθέτης μια περίεργη γνωριμία και να παρουσιάσει ρεαλιστικά το πως σφάζουν ένα αρνί, μέχρι μια υπέροχη ερωτική σκηνή του νεαρού αστυνομικού με τη νεαρή βοσκό, μπροστά στο πτώμα, μπροστά στην Καμήλα, με φωτισμό από φακό και με τον κίνδυνο οι λύκοι να τους κατασπαράξουν. Επιλέγει πάντα τα ανοιχτά πλάνα, δείχνοντας, τα χρώματα του ουρανού, το φεγγάρι και το τοπίο, στη μέση του πουθενά.

Εξαιρετική φωτογραφία που αναδεικνύει ιδανικά τα αχανή τοπία. Μιάμιση ώρα απόδραση σε έναν άλλο κόσμο όπου ο χρόνος μετριέται αλλιώς και οι άνθρωποι είναι τόσο ίδιοι αλλά και τόσο διαφορετικοί.

Μόνο για απαιτητικούς!

Τρεις διαφορετικές ιστορίες – εκείνη του νεαρού αστυνομικού, της βοσκού και της νεκρής γυναίκας – ενώνονται σε μία καθώς ο Γουάνγκ καταφέρνει να συνδυάσει ομαλά, μέσα από ένα παιχνιδιάρικο σενάριο που συνδυάζει την παράδοση με τον νεωτερισμό, την αλληγορία του για τη διαχρονικότητα της φύσης με το εφήμερο του έρωτα και της ανθρώπινης ζωής.

Η κάμερά του διατηρεί απόσταση πάντα από τα γεγονότα, επιμένοντας να δίνει το μεγαλύτερο μέρος του κάδρου στη στέπα, υποβαθμίζοντας τις ζωές των ηρώων του σε μια σειρά από ιστορίες που μπορεί να συνέβησαν κάποτε και δεν μοιάζουν με κομμάτι του τωρινού κόσμου.

Ένα εντυπωσιακό φυσικό σκηνικό και μια ξεχωριστή κινηματογραφική ηρωίδα πρωταγωνιστούν σε μία τρυφερή, αλλά φεστιβαλικής ιδιοσυγκρασίας, ταινία που περιγράφει τον αγώνα για επιβίωση στην αχανή στέπα της Μογγολίας.

Art-house καταστάσεις εκ Μογγολίας με τσουχτερό κρύο, σούπα πρόβατο και yolo σεξ, μόνο για τους πιστούς του είδους, δηλαδή. «Το Αυγό» είτε θα το αγαπήσεις, είτε θα το βαρεθείς, δεν υπάρχει ενδιάμεση επιλογή.

Η θέση της γυναίκας στη σημερινή Μογγολία, το άγονο σκηνικό, η σιωπή που απλώνεται σε κάθε γωνία του επιβλητικού τοπίου της Στέπας και η αύρα μυστηρίου συνθέτουν ένα αυστηρά καλλιτεχνικό κινηματογραφικό παραμύθι γύρω από το ανέφικτο του έρωτα, αλλά και μια ωδή στη μαγεία της τρυφερότητας που μπορεί να γεννήσει τις πιο έντονες καταστάσεις.

Η ταινία δείχνει από ένα σημείο και μετά να χάνεται και τελικά να μένει ημιτελής, χωρίς αυτό να μειώνει την καλλιτεχνική της αξία.