Μη Χαμηλώνεις το Βλέμμα(2018)
(Werk Ohne Autor / Never Look Away) | Πρώτη προβολή: 10-10-2019
Άγγελος Πολύδωρος
Παρά τη μεγάλη διάρκειά της η ταινία βλέπεται με τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο εξαιτίας των ερμηνειών και των πολλών θεμάτων που θίγει, όσο και λόγω της εξαιρετικής φωτογραφίας του Caleb Deschanel, αλλά και της υποβλητικής μουσικής του Max Richter.
Τάσος Ντερτιλής
2019-10-20
Η νέα ταινία του δημιουργού του αριστουργηματικού «Οι ζωές των Άλλων» είναι ένα τρίωρο καλλιτεχνικό έπος.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
2019-10-18
Ρομαντικό ιστορικό δράμα με προσωπικά βιώματα του ήρωα, υποδειγματική σε σημεία αφήγηση, προβληματισμό για το κοινωνικό γίγνεσθαι που αφορά και το σήμερα, και ερμηνείες με πάθος. Κάπου πλατειάζει και κουράζει λίγο σε διάρκεια, αλλά εδώ έχουμε ένα έξοχο δείγμα ποιοτικού σινεμά ουσίας.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Οι ψυχοτραυματικές επιπτώσεις ενός πολέμου σχεδόν πάντα ήταν ένα αναπόφευκτο θέμα για τους Γερμανούς κινηματογραφιστές και παράλληλα η πηγή μερικών μεγάλων ταινιών. Και το Never Look Away μπορεί να πάρει τη θέση του σε αυτό το πάνθεον... ακριβώς γιατί ποτέ "δεν χαμηλώνει το βλέμμα του".
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Φίνο σινεμά στο είδος του κοινωνικού δράματος ιστορικής περιόδου με έντονα βιογραφικά στοιχεία από την ζωή του μεγάλου εικαστικού της Αλεμάνης, του Γκέρχαρντ Ρίχτερ. Και ο σκηνοθέτης αρχίζει να βρίσκει τον εαυτό του, γράφοντας και το σενάριο.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Με τόσο φυσική αλλά καθόλου απλοϊκή κινηματογράφηση ο von Donnersmarck απογειώνει την ίδια την 7η τέχνη. Με τη βοήθεια της φωτογραφίας του Caleb Deschanel και της μουσικής του Max Richter, το Never Look Away σε καθηλώνει και με εξαίρεση κάποιες φλυαρίες περίπου στα μέσα της, κάνει τις 3 ώρες να περνούν απολαυστικά.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2019-10-16
Μια ταινία αλλιώτικη που τέρπει όποιον θέλει να ωφεληθεί καλλιτεχνικά.
Μαίρη Βανδώρου
Αν και η διάρκεια της ξεπερνάει τις τρεις ώρες, είναι μια ταινία που σας συνιστώ να δείτε (αν αντέχεται να ακούτε και τη γερμανική γλώσσα για τρεις ολόκληρες ώρες). Κυλάει γρήγορα και δεν κουράζει το θεατή.
Αντώνης Ξαγάς
Δεν καταφέρνει (και όχι ότι είναι κι εύκολο μεταξύ μας) να περάσει στον θεατή κάτι από την αγωνία του καλλιτέχνη στην αναζήτηση της προσωπικής έκφρασης, πέρα από διάφορες κοινότυπες και φαινομενικά βαθυστόχαστες ατάκες.
Άντα Δαλιάκα
2019-10-14
Αυτό που μας κέρδισε ήταν η αφιερωμένη στην παρατήρηση, ματιά του δημιουργού-ζωγράφου ως όχημα για μια απαλλαγμένη από τη λογοκρισία και τις συμβάσεις δημιουργία, ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο σε μία γενικώς καλοκουρδισμένη αφήγηση.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-10-08
Η ταινία διαθέτει πεισματάρικη αφήγηση που αγκαλιάζει εξίσου τον ρεαλισμό και το μελόδραμα αλλά και μια ευγενή ανάγκη να παραχωρήσει όσο χρόνο χρειάζεται για να γεννηθεί το στυλ του πρωταγωνιστή, που στην ταινία λέγεται Κερτ Μπάρνερτ.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο σκηνοθέτης, στηρίζεται -εν μέρει- πάνω σε πραγματικά γεγονότα, για να σμιλέψει με τη φαντασία το υπόλοιπο μέρος της ιστορίας. Επιβραβεύεται για την σύλληψη του να καταστήσει πρωταγωνιστές τα δύο νεαρά παιδιά, προσδίδοντας ανιδιοτέλεια και αθωότητα στις σκέψεις και στις πράξεις τους, απαλλάσσοντας τα, από το μίσος και τον δογματισμό, ο οποίος ήταν-κατά τον ίδιο-δημιούργημα της γενιάς του πατέρα της Έλι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το «Μη χαμηλώνεις το βλέμμα» μιλά για τη σημασία να μη μένει κανείς απαθής και να αντιδρά στο φόβο και την αδικία.
Πάρις Μνηματίδης
Σε γενικές γραμμές, παρά τις επιμέρους ενστάσεις που μπορεί να προκύψουν από διάφορες δημιουργικές επιλογές που γίνονται εδώ, πρόκειται για σινεμά που γοητεύει, πρωτίστως γιατί έχει το θάρρος να στοχεύσει ψηλά, ακόμη κι αν δεν είναι όλα τα βήματά του απολύτως επιτυχημένα.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-10-10
Το έργο είναι ευθυγραμμισμένο με την σημασία της Τέχνης ως μέσου άμβλυνσης ή και επούλωσης εκείνων που σε κρατούν στο τραυματικό σκοτάδι.
Στράτος Κερσανίδης
Μια ταινία φιλόδοξη, καλογυρισμένη, με ωραίες ιδέες η οποία όμως προδίδεται από τη μεγάλη της διάρκεια, η οποία υπερβαίνει τις 3 ώρες, με αποτέλεσμα σε κάποια σημεία να γίνεται κουραστική.
Αικατερίνη Βλαστού
2019-10-06
Δεν είναι η πιο πρωτότυπη δραματική ταινία που έχεις δει με φόντο τη Γερμανία πριν και μετά τον πόλεμο. Ο σκηνοθέτης της «Ζωής των Άλλων» (κάνουμε ότι ξεχνάμε τον «Τουρίστα»...), όμως, ξέρει πώς να απευθυνθεί σε ένα ώριμο κοινό που θέλει να δει Ιστορία, έρωτες και την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη. Μπορείς άνετα να πας και με τη μαμά σου, θα σε ευχαριστεί.
Έλενα Στάικου
Σε γενικές γραμμές η πλοκή κυλάει ομαλά και οι τρεις ώρες περνούν χωρίς να κουράζουν. Ωστόσο το τέλος αφήνει μια αίσθηση ουδετερότητας και έλλειψης ολοκλήρωσης.
vandimir
Γενικά τη βρήκα ενδιαφέρουσα ταινία, που θα αρέσει σε πολλούς, αλλά δεν τρελάθηκα κιόλας.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Πολλές οι αντιρρήσεις, μπόλικες οι αφέλειες, μεγάλη η διάρκεια αλλά και αδιανόητα σπουδαία ικανότητα στην αφήγηση ιστοριών.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ανάμεσα στο ιστορικό δράμα λογοτεχνικού τύπου και τη σαπουνόπερα, ρίχνοντας όλο το βάρος στο χαρακτήρα του Κουρτ, ο σκηνοθέτης ανατρέχει επιφανειακά στις πολλές διαφορετικές φάσεις της γερμανικής ιστορίας, εξετάζοντας κάπως πιο διεξοδικά τη σχέση της προσωπικής ζωής του καλλιτέχνη με το έργο του.
Χρήστος Μήτσης
2019-10-04
Ιστορικό μελόδραμα βασισμένο στην αληθινή ιστορία του διάσημου εικαστικού Γκέρχαρντ Ρίχτερ, αφηγημένο με μυθιστορηματική σοβαροφάνεια και καρτποσταλική καλλιέπεια από τον οσκαρικό δημιουργό τού «Οι Ζωές των Άλλων».
Λήδα Γαλανού
2019-10-02
Κάθε νέα ταινία τού Γερμανού δημιουργού τού «Οι Ζωές των Αλλων», μας πείθει ότι εκείνο το φιλμ ήταν απλώς ευτυχής σύμπτωση. Ακόμα κι αν ετούτη ήταν υποψήφια για δύο Οσκαρ.
