Παράσιτα(2019)
(Gisaengchung / Parasite) | Πρώτη προβολή: 17-10-2019
Μίλτος Τόσκας
Ένα εξαιρετικό παζλ, ένα κομψοτέχνημα, ένα κράμα του Shoplifters του Κόρε-Έντα και του Burning του Λι Τσανγκ-ντογκ.
Γιάννης Παναγούλιας
Μην σε αποτρέψει η προέλευση της. Θεώρησε το παρόν, καλή ευκαιρία για προβληματισμό, ξεχαρμάνιασμα από κάθε λογής δυτική τυποποίηση με αποκλειστικό στόχο τα βραβεία και άφησε το παράσιτο να σε «παραπλανήσει».
Άντα Δαλιάκα
2019-10-20
Μια μεστή κοινωνικοπολιτική αλληγορία για την κοινωνία της Νότιας Κορέας, που αποφεύγοντας τα κλισέ των ταινιών καταγγελίας χάριν ενός ελισσόμενου δηκτικού σεναρίου μετατρέπεται σε οικουμενική, ένα λεπτολογικό παζλ μνήμης που με όλα της τα τραύματα μεταφέρεται στο παρόν και το δυστοπικό μέλλον, ενώ, με χειρουργική ακρίβεια, αποδομεί την εγκαθιδρυμένη, παρασιτική δομή της ανθρώπινης κοινωνίας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μπονγκ Τζουν-χο κινείται με άνεση ανάμεσα σ' ένα στιλ που συνδυάζει τα διάφορα είδη (από την μαύρη κωμωδία ως το δράμα), θυμίζοντάς μου κάπως τον αριστουργηματικό «Κανόνα του παιχνιδιού» του Ζαν Ρενουάρ, με εξαίρετους ηθοποιούς (μερικοί τακτικοί συνεργάτες του), με εικόνες δυνατές κι ένα ρυθμό που μεταπηδά με την ίδια άνεση από την ηρεμία στο σασπένς και τανάπαλιν.
Tetragwno Team
Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, τα σεναριακά ευρήματα εμπνευσμένα, οι συμβολισμοί εύστοχοι, ο ρυθμός πολύ έξυπνος – για άλλη μια φορά ο ασιατικός κινηματογράφος μας δείχνει τον δρόμο- με λίγα λόγια μια πολύ καλή ταινία.
Παναγιώτης Μπούγιας
Ταινία-έκπληξη, ταινία-γροθιά, που με το (ασυμβίβαστα και ατίθασα) σαρδόνιο ύφος της σατιρίζει και καυτηριάζει αιχμηρά τη σύγχρονη πραγματικότητα, χρωματίζοντας ανεξίτηλα τους χαρακτήρες σε ένα εκθαμβωτικό, παστέλ (αλλά και πεσιμιστικό) μείγμα κοινωνικής κριτικής και πολιτικού σχολίου (με αλληγορικές προεκτάσεις) που ισορροπεί – ριψοκίνδυνα μεν, υποδειγματικά δε – μεταξύ κωμικού και τραγικού, σαν «τρενάκι του τρόμου».
Γιάννης Σμοϊλης
Σπάνια πια το σινεμά μας προσφέρει συγκινήσεις τόσο έντονες όσο αυτές που θα βρει κανείς να αφθονούν σ' αυτό το ήδη κλασσικό φιλμ.
Παύλος Θ. Κάγιος
Καταιγιστικό μείγμα μαύρης κωμωδίας, κοινωνικού σχολιασμού, σάτιρας κι αγωνίας, μια οικογενειακή ιλαροτραγωδία με ταξικά κριτήρια που ανατινάζει τη σημερινή κοινωνία – σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου!
Στράτος Κερσανίδης
Πρόκειται για ένα καθηλωτικό φιλμ, ένα αναπάντεχο αριστούργημα από εκείνα που δεν ξεχνά εύκολα ο θεατής.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ο Μπον-Τζουν Χο είναι μαέστρος στο να σκηνοθετεί σεκάνς που σου κόβουν την ανάσα. Σ' αυτή του την ταινία έδωσε και εικόνες οδυνηρές, κραυγάζουν την αδικία των τεράστιων ταξικών αντιθέσεων, όπως όταν η φτωχή κόρη μέσα στο πλημμυρισμένο ημιυπόγειο καπνίζει ένα μισοβρεγμένο τσιγάρο καθισμένη πάνω στη λεκάνη που ξεβράζει λύματα από τον υπόνομο.
Χρήστος Σκυλλάκος
Για τα «Παράσιτα» δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω. Είναι εκεί μπρος στην οθόνη μας και μας τα λέει όλα!
Άγγελος Πολύδωρος
Ο σκηνοθέτης, αφηγείται -με έναν απροσδόκητα ανατρεπτικό τρόπο- αυτή την «εισβολή των παράσιτων» στην «αποστειρωμένη εστία» της εύπορης οικογένειας, αποδεχόμενος ότι οι αντιθέσεις μεταξύ των κοινωνικών τάξεων όχι μόνον υπάρχουν αλλά σταδιακά οξύνονται.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-10-18
Ο Χο ενορχηστρώνει μια καταπληκτική κλιμάκωση καταστάσεων, κρατώντας τον απόλυτο σκηνοθετικό έλεγχο. Η ταινία του, ποτισμένη με το γνωστό μαύρο χιούμορ, ωρολογιακά μετρημένη και με αιχμή του δόρατος τον μόνιμο πρωταγωνιστή του Σονγκ Κανγκ Χο, είναι μια ταξική παραβολή σε μια χώρα διαφημισμένης ευημερίας.
High Voltage
Το "Parasite" είναι μια σπουδαία τραγωδία – τροφή για σκέψη, που μας οδηγεί στο να αμφισβητήσουμε τον ίδιο μας τον πολιτισμό και το σύστημα που τον διαμορφώνει.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ο Τζουν-χο, ωριμότερος και σοφότερος παρά ποτέ, τολμά εδώ να ανοίξει ρήγματα στο απάνθρωπο και ανισόπεδο πολιτικοκοινωνικό συστημικό γίγνεσθαι της διχοτομημένης χώρας του.
Γιώργος Νυκταράκης
Ένα αυθεντικό δείγμα κινηματογράφου, τόσο τεχνικά όσο και εννοιολογικά.
Ευδαίμων Ράνια
Ναι, χρειάζεται μια μαύρη κωμωδία, μια φάρσα, μια αλληγορία, ένα θρίλερ και ένα δράμα για να μιλήσει κάποιος για την ταξική πάλη του 21ου αιώνα. Και αυτός ο κάποιος που έχει τον πλήρη έλεγχο του πότε να τραβήξει και πότε να χαλαρώσει το σχοινί του χαμόγελου εναλλάξ με του θωρακικού σφιξίματος την ίδια στιγμή που κρατά τα σχοινιά του αόρατα, είναι Νοτιοκορεάτης, λέγεται Bong Joon Ho και έχει φτιάξει την ταινία της χρονιάς.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2019-10-12
H ταινία του Μπονγκ Τζουν-χο που κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών είναι ένα αιχμηρό κι απολαυστικό κομμάτι κοινωνικού και πολιτικού σινεμά που όχι, δεν μοιάζει με αυτό του Κεν Λόουτς.
Σταύρος Γανωτής
Γελάστε, σκεφτείτε, μα κυρίως απολαύστε μία ακόμα ολοκληρωμένη σύνθεση με καταγωγή μία από τις Μητροπόλεις της σύγχρονης έβδομης τέχνης.
Νίκος Γαργαλάκος
Μια απολαυστικά, σοκαριστικά, και ενίοτε άβολα αιχμηρή κοινωνικοπολιτική σάτιρα.
Γιάννης Λυμπέρης
Ο Τζουν - Χο Μπονγκ δεν έχει καμιό διάθεση να κάνει σινεμά για λίγους ή για δύσκολους κριτικούς. Η αλληγορία και οι συμβολισμοί είναι πολύ δυνατοί, αλλά ακόμα κι αν δεν τους... πιάσεις, πάλι καλά θα περάσεις.
Άννα Κανελλοπούλου
Με μια ωμότητα ανάλογη της Τριλογίας της Εκδίκησης, η ανατολή μας χάρισε αυτή τη φορά ένα κράμα βαθιά υπαρξιακής τραγωδίας και μαύρης κωμωδίας. Ο Μπονγκ Τζουν Χο χειρίστηκε με λεπτότητα και σκηνοθετική πρωτοτυπία τις έννοιες της ταξικής ανισότητας, της ανθρώπινης αγωνίας και της υπαρξιακής ματαιότητας σε μια ταινία που ξεχωρίζει.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-10-14
Εξαιρετικά δεμένο και νευρώδες μείγμα ευρηματικότατης σλάπστικ κωμωδίας και θρίλερ, στα υπόγεια του οποίου λιμνάζει μια to the point αλληγορία για την πάλη των τάξεων.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-10-16
Ο αλληγορικός πολιτικός στοχασμός του Μπουν Χο δεν σταματά να εκπλήσσει σε όλη τη διάρκεια των 130 λεπτών: από το γκροτέσκο στο θρίλερ κι από το δράμα στην κωμωδία, οι ανατροπές έρχονται με τον ρυθμό χιονοστιβάδας, προσδίδοντας στο φιλμ μια απολαυστική, σαρδόνια και εθιστική γοητεία. Ποτέ όμως δεν χάνει τον ταξικό προσανατολισμό της.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Μια εμπνευσμένη δημιουργία απ' τον Joon-Ho Bong, που εδώ γράφει τις εικόνες του σαν ένας έμπειρος γλύπτης, γνωρίζοντας σε βάθος τα συναισθήματα, τα αίτια και τις αφορμές των ηρώων που τόσο άψογα σμιλεύει και σκαλίζει.
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Η ταινία θα λέγαμε ότι δεν μπορεί να ενταχθεί σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Συνδυάζει μυστήριο, θρίλερ και μαύρη κωμωδία που σε κρατάει σε αγωνία μέχρι το τέλος. Κι εκεί που νομίζει ο θεατής ότι όλα κυλούν ομαλά και χωρίς κάποια ιδιαίτερη συγκίνηση και αρχίζει να υποπτεύεται τι θα συμβεί στη συνέχεια, έρχεται το απροσδόκητο που καθυστερεί το προφανές και θα δώσει το έναυσμα για την ακόμη πιο εξωφρενική συνέχεια.
Γεωργία Παπαδοπούλου
Τα "Παράσιτα" είναι μία ταινία που πρέπει να δείτε. Θα σας προκαλέσει ποικιλία συναισθημάτων, θα σας σοκάρει και θα σας βάλει σε σκέψεις.
Αντιγόνη Γρηγοριάδου
Η ταινία στο σύνολό της είναι απολαυστική, σε κάποια σημεία αστεία-απολαυστική ενώ σε άλλα τρομακτικά-απολαυστική.
Αντώνης Λαγαρίας
Το Παράσιτο είναι ένα καταιγιστικό θρίλερ, με εξαιρετικό σενάριο και πλάνα που χαράζονται βαθιά στην κινηματογραφική μνήμη των θεατών. Είναι μια φριχτή ταινία, μια ταινία – κοινωνική κόλαση.
Χρήστος Μήτσης
2019-10-10
Μαύρη κωμωδία, ψυχολογικό θρίλερ, κοινωνική σάτιρα και αλληγορικό δράμα, ο Χρυσός Φοίνικας του Φεστιβάλ Κανών αποτελεί μια θαρραλέα κινηματογραφική πρόταση που εκπλήσσει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο πλάνο.
nikos fekkas
Τις ερμηνείες τις βρήκα εξαιρετικές και εξίσου εξαιρετική είναι και η σκηνοθεσία που αποδίδει άψογα την διαφορά των τάξεων σε κάθε σκηνή!Σαν σύνολο την βρήκα απόλυτα απολαυστική και διασκεδαστική και δεν καταλαβαίνεις για πότε περνάνε οι δυο και κάτι ώρες διάρκειας!
Νίκος Γιακουμέλος
Το Parasites αποτελεί μια καθαρά πολιτική ταινία που απαιτεί σχεδόν την παρουσία του κοινού στον κινηματογράφο.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Επουδενί μην χάσετε την ταινία, είναι αυτό που χαρακτηρίζουμε απλά και δημιουργικά ως «σινεμά»!
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Παρόλο που η ταινία αδυνατεί να ακολουθήσει ένα μονάχα κινηματογραφικό είδος, το θέμα της μένει σταθερά ίδιο, το ταξικό χάσμα μέσα από διάθεση σχολιασμού και σατιρικό βλέμμα. Η ταινία ξεκινώντας ως ελαφριά κωμωδία, αποκτά στοιχεία μαύρης κωμωδίας προτού αλλάξει τελείως πορεία ακολουθώντας μια πλοκή με χαρακτηριστικά ταινίας μυστηρίου, θρίλερ και δράματος.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Μπονγκ Τζουν-χο είναι χαρισματικός δημιουργός. Το αποδεικνύει για πολλοστή φορά. Από τον μεταφορικό -κι αρκούντως ακριβή- τίτλο που επιλέγει (Παράσιτα) μέχρι την αποτελεσματική πλανοθεσία του, ο Nοτιοκορεάτης σκηνοθέτης κρατώντας νοητά ένα υδραργυρικό θερμόμετρο ακριβείας με το δείκτη σταδιακά να ανεβαίνει, μας αιφνιδιάζει μεθοδικά.
Μαίρη Βανδώρου
Το σενάριο, είναι αρκετά έξυπνο και όλα δοσμένα στις σωστές δόσεις. Δεν αφήνει καμία εκκρεμότητα και ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό θεατή.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ένα ευφυές, ευφάνταστο κινηματογραφικό παιχνίδι είναι τα «ΠΑΡΑΣΙΤΑ» που σε συναρπάζει με το πως σιγά σιγά αυτοί οι ήρωες επιτυγχάνουν αυτό που επιδιώκουν, κι αυτό που επιδιώκουν είναι απολύτως συναρπαστικό στα πλαίσια και στα όρια ενός ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ.
Λήδα Γαλανού
2019-10-06
Είναι μια θεαματική περιπέτεια, μαζί και μια κωμωδία, κατάμαυρη και επιθετική: η οποία ωστόσο, σκόπιμα και συγκροτημένα, με τη συνειδησιακή υπογραφή του τόσο οξυδερκούς σκηνοθέτη, κάνει τον θεατή να γελά με την καρδιά του, στο όριο πριν το έμφραγμα από το σοκ ή, ακόμα περισσότερο, από την κοινωνική ενοχή που διαχέεται σιγά σιγά και, τελικά, σαρωτικά, σαν πλημμύρα.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Μπροστά στα μάτια σου είναι όλα – δεν έχεις παρά να μπεις σε μιαν αίθουσα και να απολαύσεις!
Νεκτάριος Σουλδάτος
Στην τραγωδία το δυσοίωνο τέλος είναι προδιαγεγραμμένο και αναπόφευκτο, σε αυτήν την ταινία το μέλλον μοιάζει ευέλικτο, μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Το χιούμορ, οι σκηνές δράσης, και προβληματισμοί τάξης, φτώχειας, ίσων ή στην πραγματικότητα άνισων ευκαιριών κοινωνικής κινητικότητας δεν έχουμε συνηθίσει να συνυπάρχουν. Εδώ όλα μαζί συμπαρασύρουν τη δραματουργία.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Πέρα από τα βραβεία και το ντόρο, ωστόσο, η ταινία προσφέρει άφθονες απολαύσεις ώσπου να τις ανατρέψει με ένα σερί εκπλήξεων που την τοποθετούν σε μια αμφιλεγόμενη γκρίζα περιοχή, πιο περίπλοκη (και πρόσφορη για κουβέντα) από την απλοϊκή θέση «άσπρο-μαύρο» του προαναφερθέντος Τζόκερ ή της μεροληψίας των Επικίνδυνων Κυριών.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Μέσα στο σπίτι των πλουσίων που από μόνο του είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, ο Μπονγκ Τζουν Χο δημιουργεί εικόνες που σφραγίζονται στη μνήμη σε αυτό το παιχνιδιάρικο κοινωνικό θρίλερ που στο τέλος σε αφήνει με έναν κόμπο στον λαιμό.
Κωνσταντίνος Αμπατζής
Θα αισθανθείς ένα βαρύ σύννεφο να σε σκεπάζει, θα βγεις από την αίθουσα στεναχωρημένος, ίσως και θυμωμένος, αλλά αξίζει τον κόπο. Γιατί τα 'Παράσιτα', περισσότερο από το σινεμά που θέλουμε, είναι το σινεμά που χρειαζόμαστε.
vandimir
Εξαιρετικό φιλμ, πολυεπίπεδο και - προειδοποιώ - απροσδόκητα και απροειδοποίητα βίαιο, παίρνει επάξια εξέχουσα θέση στα (πολύ) καλά του 2019.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο τρόπος που κάθε χαρακτήρας, κάθε σεκάνς, κάθε σκηνή 'δράσης', κάθε νέο concept, κυλάνε αβίαστα και ολοκληρωτικά μέσα σε ό,τι ακολουθεί, έχει αποτέλεσμα μια ταινία τρομερά σφιχτοδεμένη, δίχως το παραμικρό λίπος, αλλά και η οποία δε νιώθεις να σε κρατά από το λαιμό παραδίδοντας ασφυκτικά τους συμβολισμούς της.
Τάσος Ντερτιλής
2019-10-04
Αυτά τα απολαυστικά Παράσιτα είναι ίσως ο πιο φεύγα Χρυσός Φοίνικας στην ιστορία του Φεστιβάλ Καννών.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Πάνω απ' όλα, εκείνο που συνέχει την ταινία είναι ο απίστευτος χειρισμός του ρυθμού και της έντασης. Κι ακόμα περισσότερο, το συγκλονιστικό συναισθηματικό rollercoaster που προκαλεί η συνεχής αλλαγή ύφους, από την κωμωδία μέχρι τον τρόμο κι από το μελόδραμα μέχρι την παρωδία.
Cine-Κριτική
Διατηρώντας επί 140 λεπτά ένα αριστοτεχνικό τέμπο και μια αξιοθαύμαστη και γαργαλιστική αφηγηματική στιβαρότητα, το παιδί θαύμα του κορεατικού σινεμά γνέθει με καλλιτεχνική και αισθητική τελειομανία μια ανεξέλεγκτη, κατά στιγμές ξεκαρδιστική, αλλά εν τέλει κοινωνικά και πολιτικά τραχιά και βάναυση «μαύρη» κωμωδία.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Η όλη ατμόσφαιρα της παραγωγής θυμίζει κάτι από τον σύγχρονο του Joon-ho Bong Γιώργο Λάνθιμο, ίσως λόγω του ότι και οι δύο αρέσκονται στην ανατομή του θεσμού της οικογένειας. Εξάλλου δεν μπορείς να ισχυριστείς ότι γνωρίζεις κάποιον, αν δεν έχεις δει το σπίτι του και την οικογένειά του. Η επίκαιρη δημιουργία σου αφήνει μία πικρή γεύση, καθώς σιγουρεύεσαι πως για τον σύγχρονο πολίτη δεν υπάρχει ιδανικό κοινωνικό σύστημα, για να αναπαραχθεί. Παντού η ζωή είναι αγώνας και καλό είναι να μην τον φοβηθείς, όπως οι παρίες του Parasite.
Κώστας Ζαλίγκας
Από τη μαύρη κωμωδία και τη σάτιρα μέχρι το κοινωνικοπολιτικό σχόλιο και το θρίλερ, ο Μπονγκ Τζουν-χο ελέγχει απόλυτα κάθε λεπτομέρεια κάνοντάς το να δείχνει εξαιρετικά εύκολο και απλό.
cinepivates
Είναι εντυπωσιακό το επίτευγμα του Μπονγκ Τζουν – Χο: μια σινεφίλ δημιουργία που χρησιμοποιεί τα τεχνάσματα μιας mainstream ταινίας. Τα Παράσιτα είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να προβληματίσουν και να αρέσουν σε όλους.
Γιώργος Μουστάκης
Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα ερχόμενη ως αουτσάιντερ, αλλά η γενική ένδεια εφέτος την αναβάθμισε σε υπέροχη.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-10-02
Ίσως η πιο... European-friendly ταινία του Μπονγκ Τζουν-Χο μέχρι σήμερα, τα «Παράσιτα» είναι ένα παράδοξα χιουμοριστικό «παραμύθι» για την πάλη των τάξεων, την ευκολόπιστη φύση του ανθρώπινου είδους απέναντι στην άλλη όψη του, εκείνη του ψεύδους, της μοχθηρίας και της βίας που σε καθιστά νικητή ώστε να κρατηθείς στην επιφάνεια και ουχί στα... έγκατα της ζωής.
nicolas1810
Καταπληκτική πρώτη ώρα με ευρηματικό μπλακ χιούμορ, από το αδιανόητο twist όμως κι έπειτα δεν εκμεταλλεύεται την προοπτική του θέματος στο έπακρο. Είναι σταθερά ενδιαφέρων σκηνοθέτας πάντως ο Μπονγκ Τζουν- Χο.
kazanipouvrazei
Το ιδιαίτερο στοιχείο του φιλμ, είναι το πόσο ξαφνικά εισάγει χιουμοριστικές πινελιές στη κορύφωση της αγωνίας και του δράματος, χωρίς να λοξοδρομεί στο γελοίο. Το καταφέρνει με θαυμαστή ευκολία, ενώ ταυτόχρονα ξεπερνά τους απλουστευτικούς υφάλους των θρίλερ, προβληματίζοντας και πολιτικά το θεατή. Χωρίς να ξεχνά στιγμή βέβαια τον όρο ψυχαγωγία.
