Υπάρχει Θεός, το Όνομά της είναι Πετρούνια(2019)
(Gospod Postoi, Imeto i' e Petrunija / God Exists, Her Name Is Petrounia) | Πρώτη προβολή: 21-11-2019
Άγγελος Πολύδωρος
2019-11-20
Κοινωνικός ρατσισμός, σεξισμός και θρησκευτικές προκαταλήψεις, αποτελούν τα κύρια στοιχεία σ' αυτό το κοινωνικό δράμα, που μας έρχεται από τη Βόρεια Μακεδονία.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ρατσισμός φύλου, θρησκοληψία, πατριδολαγνεία, αμορφωσιά, ιδεοληψία, εξουσιολαγνεία, απληστία, φιλαυτία, εγωπάθεια κι άλλες παθογένειες παρελαύνουν με σημαία το όνομα της χώρας και αποδιοπομπαίο τράγο μια... παρά-μορφωμένη κατσίκα, η οποία μασάει τον ταραμά τους και τους φτύνει κατάμουτρα τα κουκούτσια.
Στράτος Κερσανίδης
Εξαιρετικά πειστική η ερμηνεία της Ζόριτσα Νούσεβα, σε μια ταινία η οποία μιλά έξω από τα δόντια, δε φοβάται να πει την αλήθεια και να αντικρίσει κατάματα τις αντιφάσεις μια χώρας η οποία βρίσκεται στο μεταίχμιο. Κάποιες στιγμές, φαίνεται πως χάνει το σκηνοθετικό της ρυθμό αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να χαλάσει τη συνολική θετική εικόνα.
Γιάννης Πατλάκας
Δεν είναι πρώτη φορά που ταινία από τα Βαλκάνια προσπαθεί να μας συστήσει τα αρνητικά της γειτονιάς μας – σαν ένας άλλος καθρέφτης. Για παράδειγμα το Death in Sarajevo τα είχε καταφέρει εξαιρετικά πριν δυο χρόνια, όντας μια γροθιά στην Ευρώπη. Η "Petrunya" όμως μπαίνει ακόμη πιο βαθιά στην Βαλκανική ιδιοσυγκρασία και τα καταφέρνει μια χαρά σε όλα τα επίπεδα.
Απόστολος Κίτσος
Κοινωνικός ρατσισμός, σεξισμός, θρησκευτικές προκαταλήψεις, στοιχειοθετούν ένα κοινωνικό δράμα με ξεκάθαρες πολιτικές προεκτάσεις, σκηνοθετημένο με σωστό ρυθμό και νεύρο, χωρίς να πέφτει στην παγίδα (ή την ευλογία, όπως το δει κανείς) του γλυκού και ναϊβ σουρεαλισμού, αλλά ούτε και στην ευκολία της φασαριόζικης διδαχής.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-11-18
Η Τεόνα Στρούγκαρ Μίτβεσκα χειρίζεται με νεύρο και θαυμαστή ισορροπία ένα πολύ δύσκολο και προκλητικό θέμα, το οποίο μάλιστα είναι εμπνευσμένο από πραγματικό περιστατικό που συνέβη πριν από μερικά χρόνια.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-11-16
Η Μιτέβσκα καταγράφει την όλη πορεία της Πετρούνια, με ένα ωραία ελεγχόμενο ρυθμό, διανθίζοντας τις σκηνές της με σατιρικό χιούμορ, ιδιαίτερα σε ότι έχει να κάνει με την εκκλησία αλλά και το κράτος, μέσα από σκηνές που τονίζουν την κατάσταση της γυναίκας που αγωνίζεται για τη δημιουργία μιας σύγχρονης, πιο ελεύθερης, κοινωνίας, σε μια κοινωνία όπου αυτή είναι υποχρεωμένη όχι μόνο να ακολουθεί ξεπερασμένες παραδόσεις αλλά και τις απαιτήσεις των αντρών και μόνο.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
2019-11-14
Καταπληκτικό! Ιστορία, άριστης κινηματογραφικής αφήγησης, σκοπιανής προέλευσης, που δεν είναι faux bijoux, αλλά άψογο ορυκτό κοινωνικής σάτιρας, έρχεται να ταράξει τα «άγια» ύδατα.
Ελεάννα Μάνεση
Η ταινία βρίσκει έναν ενδιαφέροντα τρόπο να μιλήσει για τη θέση της γυναίκας σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο. Η ιστορία θα μπορούσε να διαδραματίζεται και στην Ελλάδα. Η υστερική μάνα που δεν αφήνει το παιδί της να ενηλικιωθεί, οι απαρχαιωμένοι κανόνες της εκκλησίας, η έννοια της δικαιοσύνης και όλα αυτά σε μία κοινωνία που η νεολαία έρχεται καθημερινά αντιμέτωπη με την ανεργία.
Τάσος Ντερτιλής
Σκληρή και σκοτεινή σάτιρα των απαρχαιωμένων πατριαρχικών δομών στα Σκόπια, υποψήφια για το Βραβείο LUX του Ευρωκοινοβουλίου.
Αιμίλιος Χαρμπής
Με ρεαλιστική απλότητα αλλά και απρόσμενη τρυφερότητα –και χιούμορ–, το φιλμ αποτελεί παράδειγμα φτωχών μέσων, που όμως οδηγούν σε άρτιο κινηματογραφικό αποτέλεσμα.
Κώστας Ζαλίγκας
Η «Πετρούνια» διακρίνεται για την οικονομία της στο σενάριο, καθώς μέσα σε μιάμιση ώρα η Μίτεφσκα θίγει επαρκέστατα τα ζητήματά της, ενώ τα «άγνωστα» πρόσωπα που ενσαρκώνουν τους ήρωές της το κάνουν με εξαιρετική προσήλωση, ακρίβεια και ευστοχία.
Λήδα Γαλανού
Με δύναμη, χιούμορ και μια τολμηρή πολιτική αιχμή, έστω κι αν κατά στιγμές την τραβά προς την υπερβολή της, η Μιτέφσκα (με πρεμιέρα στη φετινή Berlinale) σκιαγραφεί ένα πρωτότυπο και τόσο εύστοχο πορτρέτο της βαλκανικής πατριαρχίας και της απανταχού αδικίας, με όπλο μια συναρπαστική πρωταγωνίστρια και μια απροκάλυπτη πρόθεση ανατροπής των παραδόσεων.
Σωτηρία Κακαγιά
Παρ' όλο που στο δεύτερο μέρος οι ρυθμοί αρχίζουν κάπως να κουράζουν, η σκηνοθέτιδα Τεόνα Στρούγκαρ Μιτέφσκα κάνει όλα τα παραπάνω κάτι περισσότερο από crystal clear: μια γυναίκα που δεν την πιάνει το μάτι σου βρίσκει το θάρρος να κάνει την επανάστασή της ενάντια σε οτιδήποτε την καταπιέζει, και στο πρόσωπό της συμβολίζεται κάθε είδους αντιπαράθεση συντηρητισμού και προοδευτισμού: στη θρησκεία, την κοινωνία, στους εκπροσώπους του νόμου. Φυσικά, το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στην ερμηνεία και τις εκφράσεις της Ζορίκα Νουσέβα.
Άντα Δαλιάκα
2019-11-10
Έξοχη ιδέα για σάτιρα του σωβινισμού στις διάφορες εκφάνσεις του (σεξισμός, πατριωτισμός/εθνικισμός, ρατσισμός) στη σύγχρονη Βόρεια Μακεδονία βασισμένη σε πραγματικό περιστατικό στη γείτονα χώρα με την πρωταγωνίστρια Ζορίκα Νουσέβα να καταθέτει μία αξιοπρόσεχτη, σωματικής έκφρασης, ερμηνεία ως δυσφορούσα μέσα στις οπισθοδρομικές αγκυλώσεις της γύρω της βολικά ακίνητης κοινωνίας, γυναίκα.
Χρήστος Μήτσης
2019-11-12
Συμμετοχή στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου και υποψηφιότητα για το ευρωπαϊκό βραβείο LUX, για ένα σκηνοθετημένο με ρεαλισμό, χιούμορ και κοινωνική ευαισθησία σατιρικό δράμα ηχηρών μηνυμάτων.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-11-08
Οξεία κριτική και δηκτική ματιά πάνω στα ξεπερασμένα θρησκευτικά και κοινωνικά πρότυπα από μια ταινία που βασίζεται σε ένα πραγματικό συμβάν που συνέβη το 2014 στη μικρή πόλη Στιπ και πήρε μεγάλες διαστάσεις στα ΜΜΕ λόγω της άρνησης της κοπέλας να παραδώσει τον σταυρό.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2019-11-06
Ισορροπώντας επιδέξια ανάμεσα στη σάτιρα και το δράμα, η Μιτέφσκα, που από τη προηγούμενή της δουλειά, γνωρίζουμε μονάχα το Γεννήθηκα στο Τίτοβ Βέλες του 2009, καυτηριάζει τολμηρά και με υπόγειο χιούμορ τη θέση της γυναίκας στη γείτονα χώρα, αλλά και στη βαλκανική χερσόνησο γενικότερα. [Πηγή: www.doctv.gr]
Γιώργος Κρασσακόπουλος
Η σάτιρα της Τεόνα Στρουγκάρ Μιτέβσκα απο τη Βόρεια Μακεδονία, βάζει μια γυναίκα να βουτά για τον σταυρό των Θεοφανείων και μαζί τα βάζει με την πατριαρχία, την εξουσία και τη λατρεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Dimitris Dx
Δεν έχει και πολλή ιδέα τι ακριβώς κάνει στην κορύφωσή του, όμως είναι αντιπροσωπευτικό της βαλκανικής νοοτροπίας και της σχιζοφρενικής, αυτοκαταστροφικής ταυτότητάς της.
Τάσος Μελεμενίδης
Η γυναικεία ενδυνάμωση δεν είναι θέμα μόνο των δυτικών κοινωνιών, σε μια ταινία που δεν ξεφεύγει πολύ από την καταγγελία αν και η διδακτική της ιστορία πείθει τον θεατή για την αληθοφάνειά της.
Ιάκωβος Γωγάκης
Καυστική ιλαροτραγωδία καταστάσεων από τη Βόρεια Μακεδονία, που στηλιτεύει και διακωμωδεί τα κακώς έχοντα στη γειτονική μας χώρα. Η ταινία καταπιάνεται -μεταξύ άλλων- με την ηγεμονία του κλήρου, με την κρατική διαφθορά, με την αλαζονεία των δημοσιογράφων , με το επαγγελματικό – προσωπικό αδιέξοδο των νέων και φωτίζει τις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Ο Martin Scorsese έφτιαξε μια greatest hits συλλογή του κινηματογραφικό του ύφους, με την μεστότητα και την πραότητα που φέρνει μαζί του το γήρας. Απλά δεν μου ταιριάζει. Sic transit gloria mundi.
Φίλιππος Χατζίκος
Πρόκειται για ένα φιλμ που ενώ δεν υποκύπτει στην πεπατημένη οδό μίας οξείας και άνοστης καταγγελτικής διάθεσης, έρχεται αντιμέτωπο με άλλα αφηγηματικά αδιέξοδα. Ωστόσο, η καρδιά του πάλλεται σε έναν βαθιά ανθρώπινο ρυθμό και η απαίτησή του, παρότι απόλυτα εύλογη, δεν είναι καθόλου προφανής.
Σπύρος Δούκας
Πρόκειται για έργο δημιουργού με σαφή προσωπική ταυτότητα και διαυγή κινηματογραφική ματιά, που αξίζει και με το παραπάνω την προσοχή μας.
Νίκος Παλάτος
2019-11-02
Ξεκινά δημιουργώντας ελπίδες για κάτι ανώτερο του συνηθισμένου art-house των τελευταίων ετών τούτο το βαλκανικό, σατιρικό ενίοτε δράμα, δεν καταφέρνει όμως μέχρι τέλους να μείνει αντάξιο των προσδοκιών που χτίζει.
