Οι Δύο Πάπες(2019)
(The Two Popes) | Πρώτη προβολή: 12-12-2019
Άγγελος Πολύδωρος
2019-12-20
Ο βραζιλιάνος σκηνοθέτης Φερνάντο Μεϊρέγιες (Περί Τυφλότητος, Ο Επίμονος Κηπουρός, Η Πόλη Του Θεού), καταφέρνει να θίγει πολλά και εξαιρετικά σοβαρά θέματα χάρη και στο πυκνό σενάριο, χρησιμοποιώντας χιούμορ και χωρίς να διακωμωδεί, βασιζόμενος κυρίως στις ερμηνείες των Χόπκινς και Πράις.
Αντριάν Σαλτέ
Είναι εντυπωσιακό πως μια ταινία όπου ένας καρδινάλιος και ένας Πάπας συνομιλούν για τις θεολογικές τους διαφορές κατά το μεγαλύτερο κομμάτι της, καταφέρνει να σε κρατά σε τόση ένταση. Ο σκηνοθέτης Fernando Meirelles και ο συγγραφέας/σεναριογράφος Anthony McCarten δημιουργούν μια ισχυρή ταινία γεμάτη συναίσθημα εκεί που δεν το περιμένεις.
Στέργιος Πουλερές
Από κάθε του πλευρά, το Two Popes είναι μια αποθέωση της ηθοποιίας και της λιτής αφήγησης.
Σωτήρης Άννης
Έχουμε στα χέρια μας μια ταινία που σέβεται τον εαυτό της και το θέμα που αναδεικνύει. Πρόκειται για μια όμορφη εξιστόρηση γεγονότων που δεν βλέπουμε να εκτυλίσσονται ποτέ, και αυτό την κάνει ξεχωριστή και ένα must watch κατά την άποψη μας.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
2019-12-18
Στο καθαρά τεχνικό του μέρος, το"The Two Popes" παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως για τις εντυπωσιακές παρουσίες και ερμηνείες του δίδυμου Hopkins-Pryce, σε ένα σύνολο καλογυρισμένο, αλλά και άνισο στο δεύτερο μέρος, που χάνει την ευκαιρία για κάτι μεγαλύτερο και για ουσιώδη κριτική στο θέμα που πραγματεύεται.
Αντώνης Ζαούτσος
Οι Δύο Πάπες αποτελούν μια άρτια παραγωγή, καλογυρισμένη, ρεαλιστική και αποκαλυπτική, η οποία θα ανταμείψει όποιον έχει την υπομονή να την παρακολουθήσει με τη δέουσα προσοχή.
Ελένη Κουκουρίκου
Τελικά ως μία σφιχτά κατασκευασμένη αφήγηση, η οποία εξετάζει το ρόλο της συγχώρεσης, Οι Δύο Πάπες είναι μια κωμωδία περί δύο φίλων, χαμηλών τόνων, που ακολουθεί απλά δύο ηθοποιούς στην κορυφή του υποκριτικού τους ταλέντου.
Γιώργος Μουστάκης
Είναι σχετικά επιδερμική, καλογυρισμένη και σε κάποια σημεία ανιαρή. Ο Άντονι Χόπκινς και ο Τζόνοθαν Πιρς κάνουν ρεσιτάλ ερμηνείας και κρατούν το φιλμ στα επίπεδα μιας καλής ταινίας – για τον Χόπκινς είναι να χάνεις τα λόγια σου ορισμένες φορές για το τι καταπληκτικός ηθοποιός που είναι.
Ειρήνη Δρίβα
Η χημεία που έχουν οι δυο ηθοποιοί είναι εξαιρετική. Παίζουν με τις λέξεις, με τα νοήματα και θυμίζουν ενίοτε δύο γεροπαράξενους φίλους που αγαπάνε να μισιούνται. Σε αυτό βοήθησαν τα πλάνα και οι διάλογοι των δύο αντρών να μιλάνε και να διαφωνούν για όλα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Σαν τα αγέρωχα φυσικά υλικά που κρατούν την υγρασία και αγκαλιάζουν τον χρόνο ως αξιοσέβαστο φίλο, ο Τζόναθαν Πράις και ο Άντονι Χόπκινς συναρπάζουν, απλώς συνομιλώντας.
Δημήτρης Νταβανάς
Προσεκτική προσπάθεια με εκλεκτό αποτέλεσμα, «Οι Δύο Πάπες» δεν ξεστρατίζουν από την αφηγηματική ευκολία, όμως πετυχαίνουν να κατακερματίσουν ιδεολογικές κοινοτυπίες, αντικαθιστώντας τον κυνισμό τους με την ανάγκη για γνήσια επαφή και γόνιμη ανταλλαγή απόψεων.
Μάνος Θηραίος
Λόγος, αντίλογος, επιχειρήματα, συναισθήματα, λογική, Πίστη και μαζί εξουσία και νόρμες παντρεύονται γλυκά στα πρόσωπα και στα βλέμματα των δύο αυτών ανδρών που είναι ταυτόχρονα σύμβολα μα και ανθρώπινοι.
Αγγελική Αντωνίου
Μια εξαιρετικά γραμμένη, έξυπνη και ισορροπημένη κωμωδία για μια απλουστευμένη μορφή δυο δυναμικών προσωπικοτήτων με ιδεολογικές διαφορές.
Άντα Δαλιάκα
2019-12-14
Μια εναλλακτική, εν ολίγοις, βιογραφία για τον εν ζωή Πάπα, βασισμένη στο γνωμικό «τα ετερώνυμα έλκονται» αλλά και στη γνώριμη σινεφίλ συνταγή του «παράξενου ζευγαριού», που όσο πομπώδης, διδακτική και αναφανδόν υπέρ του είναι στα εμβόλιμα, παλιομοδίτικου ύφους φλακ μπακ, που διαχέονται στο φιλμ, αναπαριστώντας τη νεανική δράση του Καρδινάλιου Μπεργκόλιο, άλλο τόσο απολαυστική γίνεται όταν αντιπαρατίθενται οι Πράις και Χόπκινς.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Σύγκρουση που αναπτύσσεται μέσα από ένα εξαιρετικό σενάριο, με επίκεντρο μια σειρά συζητήσεων ανάμεσα στους δυο άντρες, που παρουσιάζουν τις δυο διαφορετικές απόψεις πάνω στο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει στις μέρες μας η Καθολική Εκκλησία – συζητήσεις που ίσως να μην έγιναν όπως παρουσιάζονται στην ταινία αλλά που δίνουν τέλεια το στίγμα της όλης πορείας του νέου και του παλιού Βατικανού.
Αχιλλέας Βασιλείου
2019-12-12
Οι Δύο Πάπες είναι κυρίως μία ταινία ερμηνειών, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα που κερδίζει στα σημεία και σε αυτό που θέλει να περάσει στον θεατή. Άνθρωποι με βαριά παρελθοντικά φορτία που βρίσκουν την γαλήνη. Σημαντικό!
Απόστολος Κίτσος
Μια "νίπτω τας χείρας μου" προσέγγιση που οδηγεί σε ένα ευκολοχώνευτο τελικά θέαμα: σαγηνευτικό όσο διαρκεί, αλλά ανολοκλήρωτο και ημιτελές.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-12-16
Η ικανότητα του Φερνάντο Μεϊρέλες (υποψήφιος για Όσκαρ Σκηνοθεσίας το 2002 με την «Πόλη του Θεού») είναι παροιμιώδης καθώς χτίζει ένα στιβαρό οικοδόμημα που παρά τη βαθιά θρησκευτική εμμονή του («η πιο δύσκολη αποστολή είναι να ακούσεις τη φωνή Του» λέει κάποια στιγμή ο Χόπκινς) καταφέρνει να ανοίξει την πόρτα προς την αληθινή ζωή.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία δεν έχει κορυφώσεις, στηρίζεται στους διαλόγους, πολλές φορές διανθισμένους με ένα ιδιαίτερο χιούμορ και φυσικά στους δυο έξοχους πρωταγωνιστές, τους οποίους αγκαλιάζει με φροντίδα και επάρκεια ο Μεϊρέλες.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Είναι ταινία, που σίγουρα κατ' οίκον την απολαμβάνεις διότι οι δύο Πάπες λένε ενδιαφέρονται πράγματα κι ο τρόπος γραψίματος είναι τέτοιος ώστε αυτά που λένε να αποκτούν οικουμενικότητα και να αφορούν και τους μη Καθολικούς το θρήσκευμα.
Πάρις Μνηματίδης
2019-12-06
Οι ενστάσεις για το πονηρό των δημιουργικών προθέσεων που βρίσκονται εδώ παραμένουν, αλλά υπάρχουν αρκετές αρετές για να τις κάμψουν μερικώς, όπως και μια αδιαμφισβήτητη πρόθεση να απευθυνθεί το όλο πακέτο σε ένα κοινό πολύ ευρύτερο από τις τάξεις του καθολικισμού, βάζοντας ως πρώτο στοιχείο στην εξίσωση αυτό του ανθρωπισμού.
Κώστας Ζαλίγκας
Οι δύο πρωταγωνιστές είναι απολαυστικοί και στη δική τους χημεία οφείλεται μέρος της επιτυχίας της ταινίας. Ιδιαίτερα ο Τζόναθαν Πράις, που βέβαια τον ευνοεί και το σενάριο.
gaRis
Οι Two Popes είναι μια χάρμα οφθαλμών ερμηνευτική παρλάτα, μια Pope - Comedy που άνετα παρακολουθείται.
Λήδα Γαλανού
Πάντα μεγαλεπήβολος, μπαρόκ και ποπ μαζί, ο Βραζιλιάνος Φερνάντο Μεϊρέγιες («Η πόλη του Θεού», «Ο επίμονος κηπουρός», «Περί τυφλότητας»), ορμώμενος από την πραγματική επαφή και τις φανταστικές συζητήσεις του προηγούμενου πάπα Βενέδικτου και του νυν πάπα Φραγκίσκου, κάνει μια ταινία από τη μια αριστουργηματική κι από την άλλη απολύτως λάθος.
Πόλυ Λυκούργου
Τζόναθαν Πράις και Αντονι Χόπκινς σε ένα ερμηνευτικό τάνγκο οσκαρικών διαστάσεων, υπό τη χορογραφία του Φερνάντο Μεϊρέγιες
Χρήστος Μήτσης
Μια αληθινή ιστορία εμπνέει μια δεξιοτεχνικά σεναριογραφημένη και υποδειγματικά ερμηνευμένη κομεντί πάνω στην πίστη, τις ηθικές επιλογές και την κοινωνική ευθύνη. Αδέξια σοβαροφανής όταν επιχειρεί να γίνει διδακτική, απολαυστική στο χιουμοριστικό, ανθρώπινο και συγκινητικό κομμάτι της.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ένταση, δράμα και χιούμορ συμπληρώνουν το πακέτο που έφερε τη ταινία στο να διεκδικεί 4 Χρυσές Σφαίρες.
kazanipouvrazei
Η ογκώδης ερμηνευτική δύναμη των υποψήφιων για Όσκαρ Τζόναθαν Πράις και Άντονι Χόπκινς και η χημεία που επιτυγχάνουν στις διαλεκτικές τους μονομαχίες (υποψήφιο και το σενάριο του Άντονι ΜακΚάρτεν) ευλογεί τους Δύο Πάπες.
Dimitris Dx
Παραδόξως, μου άρεσε το κομμάτι που επικεντρώθηκε αποκλειστικά στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των Δύο Παπών και βρήκα βαρετό και εξαναγκαστικό το κομμάτι των flashbacks.
Νίκος Δρίβας
2019-12-10
Δεν μιλάμε για κάτι "συνηθισμένο" για τον μη μυημένο θεατή, ωστόσο είναι γυρισμένη με απλό τρόπο και ταυτόχρονα εντυπωσιακό τρόπο, χωρίς υπερβολές και μια μαεστρική σκηνοθεσία που "δένει" τις καταπληκτικές ερμηνείες.
Τάσος Ντερτιλής
2019-12-08
Δύο ιερά τέρατα του Βρετανικού σινεμά «μονομαχούν» ανεπανάληπτα στους ρόλους δύο ακόμη πιο ιερών συμβόλων του Χριστιανισμού.
Νίκος Γιακουμέλος
Όσο και οι δύο κεντρικοί ηθοποιοί παρουσιάζουν ένα πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνείας, η ταινία αυτή δύσκολα θα μείνει στη μνήμη του θεατή περισσότερο από όσο κρατά το ρολάρισμα του φιλμ στην αίθουσα ή το play στο σπίτι.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-12-04
Ακόμα μια θορυβώδης απόπειρα του Netflix για ταχεία απόκτηση πρεστίζ, συνιστά μια ταινία απολαυστικών ερμηνειών που κατορθώνει σκεπτικότητα πάνω στον εξτρεμισμό της εποχής αλλά και στρουθοκαμηλίζει εντελώς σε άλλα θέματα – ακόμα και στον λόγο ύπαρξής της.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Μια συνάντηση (βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά) που καλύπτει αρκετά μεγάλο μέρος της διάρκειας αυτής της ταινίας και που είναι, στην ουσία, μια ενδιαφέρουσα αλλά και ολίγον βαρετή φιλολογική σύγκρουση ιδεών ανάμεσα σε ηλικιωμένους: ο μεν Πάπας (Γερμανός) είναι ο κλασικός εκπρόσωπος της παράδοσης, ο δε Καρδινάλιος (Αργεντίνος) της προόδου.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η ατολμία των δημιουργών να ανοίξουν τη βεντάλια και να αναμετρηθούν τα δύο πρόσωπα και με την κριτική που ασκείται στον κλήρο και με τις σκοτεινές ιστορίες των κορυφαίων εκπροσώπων του καθολικισμού, πρόδωσε το δημιούργημά τους.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Καθόλου κακή ιδέα και μάλιστα ένα κόνσεπτ που ξεφεύγει από την στεγνή ακολουθία γεγονότων που χαρακτηρίζει τα περισσότερα βιογραφικά φιλμ. Το πρόβλημα είναι η σχηματικότητα με την οποία σκιαγραφεί τις δύο προσωπικότητες και, ακόμα περισσότερο, όσα συγχωρεί ή αφήνει εκτός οθόνης.
Νίκος Παλάτος
2019-12-02
Αστειάκια, χαριεντισμοί, κάποιες ουσιαστικές επί των θεμάτων ατάκες και ατελείωτη πλήξη από ένα αδιάκοπο κουβεντολόι. Το flashback για τα πιο νεανικά χρόνια του καρδινάλιου Μπεργκόλιο αξίζει πραγματικά, υπάρχουν όμως ακόμη άλλα εκατό περίπου λεπτά διάρκειας που... δεν παλεύονται.
