Η Γκουβερνάντα(2020)
(The Turning) | Πρώτη προβολή: 23-01-2020
nikos fekkas
Ενώ τεχνικά είναι αρκετά προσεγμένη, δεν θα έλεγα πως ισχύει το ίδιο και με το σενάριο το οποίο μοιάζει σαν να γράφτηκε στο πόδι!
Ειρήνη Δρίβα
Μια μέτρια προσπάθεια που προσπαθεί να δημιουργήσει μια gothic ατμόσφαιρα, αλλά μένει στην προσπάθεια και μόνο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-20
Η Σιγκισμόντι αφήνει καθαρά αισθητικά κριτήρια να την κατευθύνουν, χρησιμοποιώντας τους χώρους και έναν ποταμό πράσινου και κόκκινου ως αφηγηματικές οδούς. Όμως η οπτική της είναι αρκετά επιφανειακή, καθώς ούτε ψυχολογικά εμβαθύνει σε χαρακτήρες και ιδέες, ούτε ξεφεύγει κι από τη μονοτονία των τυπικών σημαδιών μιας κλισέ γοτθικής ιστορίας φαντασμάτων.
Τάσος Ντερτιλής
Εκμοντερνισμένη αλλά και ταλαιπωρημένη νέα φιλμική προσαρμογή της κλασικής νουβέλας φαντασμάτων του Χένρι Τζέιμς «Το στρίψιμο της βίδας».
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η Γκουβερνάντα που περιφέρεται σ' ένα στοιχειωμένο σπίτι, αναγκασμένη να φροντίζει δυο διαταραγμένα (;) ορφανά είναι στη βάση του, δυστυχώς με πολλά κλισέ και χωρίς φαντασία σκηνοθετημένης, αυτής ιστορίας, εμπνευσμένης από το κλασικό βιβλίο του Χένρι Τζέιμς.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Η "Γκουβερνάντα" δεν καταφέρνει να φέρει εις πέρας τις υποσχέσεις του trailer. Αλλά θα μου πεις, συμβαίνουν αυτά...
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-01-18
Η γνωστή από τα μουσικά videoclip της σκηνοθέτιδα ποντάρει στην απόδοση ενός χοντροκομμένου, σαδιστικού τρόμου που κραυγάζει τα δάνειά του από παντού –η «Κατάρα» συναντά τον «Πορφυρό λόφο» κ.λπ.– αλλά με το ζόρι μπορεί να αφηγηθεί μια υποτυπώδη ιστορία με συνοχή και ευρηματικότητα.
Λήδα Γαλανού
2020-01-16
Ένα προβλέψιμο, τετριμμένο θρίλερ, αν εξαιρέσεις την και εδώ πανέμορφη αισθητική, που αντλεί από τη βρετανική πανκ και το γκραντζ των '90s.
Αντριάν Σαλτέ
2020-01-14
Η κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος του Henry James αποτυγχάνει πολύ απλά να μεταφέρει την ουσία του αυθεντικού έργου, αφού, ενώ οι αλλαγές και οι διαφοροποιήσεις είναι λογικές και αναμενόμενες, η ταινία απορρίπτει επί της ουσίας τα στοιχεία που καθιστούν το μυθιστόρημα αξιοσημείωτο εξ' αρχής.
Σοφία Γουργουλιάνη
2020-01-12
Συνολικά, πρόκειται για μια ταινία που μοιάζει να έχει προδιαγράψει για τον εαυτό της τη μοίρα της συμβατικότητας, και να μην προσπάθησε ποτέ να ξεπεράσει τον αόρατο πλην χαμηλό πήχη που έθεσε στον εαυτό της.
Τάσος Μελεμενίδης
Κακοποίηση του βιβλίου που έγραψε ο Χένρι Τζέιμς, σε ένα φιλμ που επιτίθεται με κύματα από κλισέ του είδους και αντικαθιστά την αμφισημία της ιστορίας με έναν διαρκή παραλογισμό.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-01-08
Παρά το ατμοσφαιρικό της ξεκίνημα, σύντομα θ' αρχίσει να πατά σε όλα τα κλισέ του είδους και στο τέλος, το μόνο που σου προκαλεί είναι να ξαναδείς αυτές που έχουν προηγηθεί.
Μανώλης Κρανάκης
2020-01-06
Το «Στρίψιμο της Βίδας» του Χένρι Τζέιμς σε 90s grudge εκδοχή - βλέπεται με το volume στο on, αλλά το ενδιαφέρον στο off.
zerVo
Η μεταφορά στο πανί της κλασικής νουβέλας μυστηρίου του Henry James, The Turn Of The Screw, που τόσο πολύ είχε κεντρίσει τον The Beard ώστε να την στηρίξει παραγωγικά, δεν είναι κάτι παραπάνω από μια πρόχειρα εκτελεσμένη μπερδεψούρα, που δεν διαθέτει συνάφεια, λογική και το πιο σημαντικό, επίλογο!
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
Ξέπνοη διασκευή του κλασικού «Στριψίματος της Βίδας», με τετριμμένα horror τεχνάσματα και ασύντακτη σκηνοθεσία.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Μια πολύ κακή μεταφορά (στα όρια της κακοποίησης) του βιβλίου του James, άναρχα δομημένη και με εκνευριστική απλότητα -ή μάλλον, έλλειψη παντελούς έμπνευσης), με την Sigismondi να φαίνεται να πιστεύει στην ατμόσφαιρα που αποπνέει το επιβλητικό αρχοντικό και μόνο, με δευτεροκλασάτα εφέ και ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα κλισέ των κινηματογραφικών αρχείων.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-01-02
Μην πέσετε στην παγίδα του δελεαστικού trailer, το έργο είναι ένα ψευδοαρτίστικο... αδιέξοδο, δίχως ίχνη αληθινού τρόμου, με αμέτρητα τινάγματα της ηρωίδας που περισσότερο δείχνει να βρίσκεται σε απόγνωση με το σενάριο παρά να φοβάται για το τι της συμβαίνει (ή πρόκειται να της συμβεί).
nicolas1810
Μια εκδοχή γοτθικού και καλά τρόμου του "Στριψίματος της Βίδας" που ξεκινάει με υποσχέσεις στο πρώτο τρίλεπτο, γρήγορα όμως ακολουθεί τους κατατονικούς ρυθμούς ενός θριλερακίου της πλάκας, που πέραν των ωραίων σκηνικών δεν έχει απολύτως τίποτα άλλο να προσφέρει.
