O Φύλακας(2019)
(Sorkhpoust / The Warden) | Πρώτη προβολή: 05-03-2020
Άγγελος Πολύδωρος
2020-03-20
Ο σκηνοθέτης Νιμά Τζαβιντί με το φακό του κινείται ευέλικτα στους σκοτεινούς διαδρόμους της φυλακής και ισορροπεί με μαεστρία μεταξύ του σοβαρού και του αστείου προσφέροντας ένα –συνολικά- ευχάριστο αποτέλεσμα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2020-03-18
Λιγότερο κλειστοφοβικός και περισσότερο ονειρικός, Ο Φύλακας, εξελίσσεται σταδιακά σε μια ελεγειακή, νουάρ φαντασία, από την οποία δεν λείπει η αγωνία, η διφορούμενη γυναικεία παρουσία και ο ερωτισμός, οι σουρεαλιστικές και κοινωνικοπολιτικές αναφορές.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Να το πω αλλιώς: τούτη η ταινία γυρίστηκε για τον πολύ κόσμο στο Ιράν, όχι για το εξειδικευμένο κοινό των κινηματογραφικών φεστιβάλ. Όπως και να έχει, πάντως, είναι σαφέστατα μια αξιόλογη ταινία, ακριβώς επειδή θέτει τον θεατή μπροστά σε ηθικά διλήμματα, σε καταστάσεις πέρα από άσπρο και μαύρο.
Μάνος Θηραίος
Η δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη μετά τη συναρπαστική "Μελβούρνη" του 2014, είναι επίσης ένα κλειστοφοβικό θρίλερ και μαζί ψυχόδραμα χαρακτήρων, χωρίς όμως την ένταση εκείνου του πρώτου εγχειρήματος. Όχι πως το σενάριο του "Φύλακα" (γραμμένο επίσης από τον Ζαβιντί) στερείται έντασης και ανατροπών.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-03-10
Μια κλειστοφοβική ιστορία αγωνίας κι ανατροπών από τον σκηνοθέτη της Μελβούρνης» Νιμά Τζαβιντί.
Τάσος Ντερτιλής
2020-03-08
Πέρα από την εξαιρετική σκηνοθετική προσέγγιση που χάρισε στον Τζαβιντί το φετινό βραβείο Ιρανικού σινεμά, φωτογραφία, μουσική και σχεδιασμός παραγωγής συντελούν αποφασιστικά στην ολοκλήρωση του εγχειρήματος και σε ένα αξιόλογο συνολικά φιλμ που υπήρξε και πολύ δημοφιλές στο Ιρανικό κοινό.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-03-14
Συμπαθητική απόπειρα ανάδειξης του ζητήματος της θανατικής ποινής στο Ιράν, η οποία διανθίζεται με μια μίνι ερωτική ιστορία γεμάτη υπαινιγμούς.
Άντα Δαλιάκα
2020-03-16
Ένα λουσμένο σε γήινα χρώματα αγωνιώδες, κλειστοφοβικό φιλμ που παντρεύει αποτελεσματικά την ιρανική σχολή των ανατροπών της αφήγησης με τα ηθικά διλήμματα των ηρώων πρωταγωνιστών τοποθετώντας τα μαζί στον καμβά του θρίλερ και του μελοδράματος εποχής.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2020-03-12
Το Sorkhpust κάνει ένα βήμα (προς τη σωστή κατεύθυνση;) αποδεικνύοντας πως ο Ιρανικός κινηματογράφος δε χρειάζεται να περιορίζεται στους μικρούς σινεφίλ κινηματογράφους μπορώντας να προφέρει και mainstream ψυχαγωγία, όμως η περιορισμένη πλοκή του σεναρίου και το τραγικό φινάλε το αφήνουν στη μνήμη μας μόνο ως μια καλή προσπάθεια.
Τάσος Μελεμενίδης
Αν θέλουμε να καταλάβουμε τον τρόπο που δικαιολογεί την ύπαρξή της μια «επίσημη» ιρανική ταινία που αποκαθηλώνει τις Αρχές και καταγγέλλει την υπεροψία της εξουσίας, πράγμα σπάνιο ως ανύπαρκτο, πρέπει να επικεντρώσουμε στο ότι η καλογυρισμένη περιπέτεια του Νιμά Τζαβιντί, που προβλήθηκε στους Ανοιχτούς Ορίζοντες του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2019, εκτυλίσσεται τη δεκαετία του '60.
Χρήστος Μήτσης
2020-03-06
Ιρανικός ρεαλισμός, διακριτική σάτιρα και κλειστοφοβικό θρίλερ δένουν σε έναν ενδιαφέροντα κινηματογραφικό συνδυασμό, ο οποίος προδίδεται από το εύκολο κι επιπόλαιο φινάλε του.
Νίκος Παλάτος
2020-03-02
Δεν αποτελεί δείγμα «δύσκολου» art-house «Ο Φύλακας», καθώς και στρωτή αφήγηση έχει κι ένα σχετικά ιντριγκαδόρικο μυστήριο διαθέτει. Μοιάζει, όμως, καταδικασμένο να απευθυνθεί αποκλειστικά στο ντόπιο κοινό των «φεστιβαλικών» φιλμ – και μόνο σε αυτό. Όσο έχει απομείνει, δηλαδή...
Λήδα Γαλανού
2020-03-04
Στη δεύτερη ταινία του, μετά τη «Μελβούρνη» του 2014, ο Τζαβιντί αξιοποιεί θεαματικά τον λαβύρινθο μιας φυλακής για να χτίσει ένα καφκικό, σχεδόν φαντασιακό θρίλερ – έστω κι αν η πλοκή δεν φτάνει για να διατηρήσει την αγωνία ώς το τέλος και οι πολιτικοί υπαινιγμοί δεν ακούγονται ποτέ αρκετά δυνατά.
