Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς(2020)
Πρώτη προβολή: 05-03-2020
Νικήτας Φεσσάς
Ο Οικονομίδης υπενθυμίζει γιατί ξεχωρίζει σε σχέση με τους υπόλοιπους δημιουργούς της γενιάς του, αλλά και τους νεότερους, και βάζει τα γυαλιά σε παλαιότερους. Μακάρι να έβγαζε πιο συχνά ταινίες.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2020-03-20
Οι άντρες δεν υπάρχουν πια στη νέα... κωμωδία του Γιάννη Οικονομίδη, ενός από τους Έλληνες σκηνοθέτες που επιμένουν σε ένα σινεμά με χαρακτήρα και ταυτότητα.
Φωτεινή Δαϊλά
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς είναι μια ωδή στη ψευτομαγκιά, στον μαμοθρεφτισμό, στον ατομικισμό και στα απραγματοποίητα όνειρα. Παράλληλα, ο Οικονομίδης αναδεικνύει την κενότητα και τη μοναξιά των σύγχρονων σχέσεων.
Μύριαμ Πατρού
«Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» είναι μια μαύρη κωμωδία που θα σε κάνει να γελάσεις αληθινά, να ανατριχιάσεις και να αναλογιστείς κατά πόσο ταυτίζεσαι με τους ήρωες. Ή μάλλον να αναζητήσεις το σκοτεινό κομμάτι του εαυτού σου, το οποίο στο βωμό της αυτοσυντήρησης θα ταυτιζόταν μαζί τους.
Βίβιαν Μελικόκη
Ο Γιάννης Οικονομίδης αφήνει πίσω του το ζόφο («Το Μικρό Ψάρι», 2014) και επανέρχεται στη μεγάλη οθόνη με μια μαύρη κωμωδία σε νουάρ πλαίσιο, με φόντο τον κάμπο της Λαμίας, μην εγκαταλείποντας, ωστόσο, τη signature αθυροστομία του.
Μαρία Γκιούλη
Η «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» είναι μία μεγάλη ταινία για τα δεδομένα της χώρας, όχι μόνο καλλιτεχνικά αλλά και σε επίπεδο ανάγνωσης και αναγνώρισης της κοινωνίας. Ο Οικονομίδης ταυτοποιείται ακόμα μία φορά εύκολα, δοκιμάζεται σε μία διαφορετική φόρμα ταινίας την οποία πετυχαίνει εύκολα, και κυρίως δεν ξεχνά πως το σινεμά πρέπει να πάλλεται και να κυριεύει.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-03-18
Το πρώτο μέρος κυλάει αβίαστα με περίσσιο χιούμορ, ο ερχομός του βίαιου ξεκαθαρίσματος λογαριασμών στο δεύτερο μέρος ρίχνει κάπως τους ρυθμούς και σήκωνε λίγο «ψαλίδι», αλλά... γαλήνη. Άπαξ και την αισθανθείς, θα συμπορευθείς.
Σοφία Γουργουλιάνη
Μια ταινία που δεν σπάει κινηματογραφικούς κώδικες και κατεστημένα, αλλά παίζει εποικοδομητικά με τα είδη, και χαρίζει στον ελληνικό κινηματογράφο μία από τις καλύτερες μαύρες κωμωδίες του.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Στην «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» ο Γιάννης παίζει με τους ήρωες του, όσο δεν έχει παίξει σε καμιά ταινία του, όπως παίζουν μεταξύ τους τα ξέγνοιαστα παιδιά στο σκάμμα του πάρκου, ανακατεύοντας την άμμο, λερώνοντας με λάσπη τα ρούχα τους, «κλέβοντας» ένα ή δυο φτυαράκια το ένα από το άλλο, βάζοντας τα γεμάτα άμμο δάχτυλα τους στο στόμα, φτιάχνοντας ωραίους πύργους και τέλος γκρεμίζοντας τους.
Νίκος Δρίβας
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς είναι μια άκρως ψυχαγωγική, πραγματικά ενδιαφέρουσα ταινία, που πραγματικά μας κάνει να αναπτερώνουμε τις ελπίδες μας για το Ελληνικό σινεμά.
Τάσος Ντερτιλής
Ο Γιάννης Οικονομίδης επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με μια κατάμαυρη ιστορία βίας και μοιχείας αλλά και με πολύ στιλ και απολαυστικά μακάβριο χιούμορ.
Μίλτος Τόσκας
Μία σκληρή απεικόνιση της σημερινής βαθιά συντηρητικής Ελλάδας που αναζητεί την ταυτότητά της στον χρόνο και στον χώρο. Ο σκηνοθέτης δεν μένει στο φαίνεσθαι, αλλά διεισδύει κι αναζητεί τις πιο κρυφές πτυχές του είναι.
Γιάννης Φραγκούλης
Η σκηνοθεσία χαρακτηρίζεται από την ακρίβειά της. Τόσο στη σύνθεση του κάδρου όσο και στην κίνηση των ηθοποιών. Οι ατάκες είναι εύστοχες και η επανάληψή τους αυξάνει την ένταση. Η διδασκαλία των ηθοποιών ήταν υποδειγματική από το Γιάννη Οικονομίδη.
Μαρία Μαρκουλή
Ωραίο σινεμά. Γιάννης Οικονομίδης με άποψη και στιλ και καθόλου "κάτσε να δεις τι σου δείχνω". Γέλασα, ευχαριστήθηκα. Να την δεις την Καρδιά. Θα περάσεις όμορφα. Και δεν πιστεύω να σαι από εκείνους που θα πουν ότι βρίζει πολύ. Τι είναι τα παιδιά της Καρδιάς; Τίποτε μπαλαρίνες;
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-03-14
Ο Γιάννης Οικονομίδης επιτέλους παραδέχεται την κωμωδία που υπαινισσόταν στο φιλμικό του σύμπαν και την προσφέρει γενναιόδωρα χωρίς να εκχωρεί την αφομοιωμένη γραφή, τη σταθερή προβληματική και τη συνολική αισθητική του.
Χρήστος Μήτσης
2020-03-16
Aιματοβαμμένη, κατάμαυρη γκανγκστερική κωμωδία, η οποία ενσωματώνει απολαυστικά το σινεμά των αδερφών Κοέν στο πικρό, πολιτικό και τολμηρό κινηματογραφικό σύμπαν του Γιάννη Οικονομίδη («Σπιρτόκουτο», «Μαχαιροβγάλτης»).
Ειρήνη Μιχοπάνου
Αν ξεπεράσει κανείς την έντονη βωμολοχία του σεναρίου που ταιριάζει βέβαια ως ένα σημείο στους χαρακτήρες της ταινίας, η ταινία παρακολουθείται με αμείωτο "πολιτισμικό" ενδιαφέρον και με τη πεποίθηση ότι βλέπεις κάτι τολμηρό, ανυπόκριτο που θυμίζει τον κόσμο του Ταραντίνο και των αδελφών Κοέν αλλά απόλυτα προσαρμοσμένο στα ελληνικά δεδομένα!
Κωνσταντίνος Ρουμελιώτης
Η «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» αποτελεί την πιο ώριμη κινηματογραφική δουλειά μέχρι τώρα του Γιάννη Οικονομίδη. «Κι όποιος ζήσει να 'ρθει να ομολογήσει».
Νίκος Γιακουμέλος
Το «Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» έχει σίγουρα λιγότερες ατάκες με τη δυναμική να γίνουν viral από ότι πχ το «Σπιρτόκουτο» ή το διάσημο «Πως τους πετσόκοψες έτσι» από το «Μικρό Ψάρι». Ωστόσο αποτελεί ίσως την πιο ανθρώπινη μπουνιά που έχετε δεχτεί ποτέ και σίγουρα θα βγείτε έξω από τον κινηματογράφο γεμάτοι πόνο και δύναμη.
vandimir
Από τα απολαυστικότερα (και ταυτόχρονα κατάμαυρα) ελληνικά φιλμ των τελευταίων χρόνων, η "Μπαλάντα..." έχει πολλές αρετές: Σφιχτή αφήγηση δίχως κοιλιές, απόλυτα φυσικές ηθοποιίες ακόμα και από άγνωστους ηθοποιούς που εμφανίζονται για πρώτη φορά, αστυνομικό σασπένς όπως αυτά των παλιών νουάρ και, ταυτόχρονα, ξεκαρδιστικό μερικές φορές χιούμορ (είπαμε, πρόκειται για μαύρη κωμωδία).
Αντριάν Σαλτέ
Στη βάση της ταινίας του, ο Οικονομίδης φαίνεται να προσεγγίζει τον αμοραλισμό και τις ψευδαισθήσεις που συντηρούνται στο πλαίσιο του δυτικού πολιτισμού, της εσωτερίκευσης των δομών εξουσίας και ενδεχομένως της ανάληψης των ανάλογων ρόλων από μέρους μας, τις ιδεολογικές συγκρούσεις δύο γενιών, καθώς και την επίμονη επιβολή του παρελθόντος να συνεχίζει να επηρεάζει την επικαιρότητα.
Dimitris Dx
Η μπαλάντα του είναι αστεία, είναι γραφική, είναι μεγαλειώδης αλλά κατά στιγμές είναι και στάσιμη, κάνοντας κύκλους γύρω από τον εαυτό της όσο αυτοσαρκάζεται.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Μπορεί η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς να μην έχει το ειδικό πολιτισμικό και κοινωνικό βάρος του Σπιρτόκουτου και της Ψυχής στο Στόμα, αλλά έχει όλα τα φόντα για να γίνει μια αυθεντική και ουσιαστική μαζική επιτυχία. Έχει ειλικρίνεια στο ύφος, το είδος και την αφήγηση. Δείχνει τρυφερότητα προς την ανθρώπινη αδυναμία και αποπνέει επιθυμία για κινηματογραφική δικαίωση της αξιοπρέπειας. Με άλλα λόγια, είναι μια πραγματική απάντηση στο τι ερώτημα είδους μαζικό, λαϊκό, κοινωνικό σινεμά θέλουμε.
Παναγιώτης Μένεγος
Θα γελάσετε με την ψυχή σας με την Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς. Έστω και, σε στιγμές, «επιθεωρησιακά» όταν τα μπινελίκια πέφτουν βροχή. Τo viral παραμονεύει σε κάθε σκηνή, σε κάθε ατάκα, στην επόμενη λέξη – τη συνθήκη του «καλτ» που μπορεί να αποβαίνει και εις βάρος του όπως συζητήσαμε πριν, ο Οικονομίδης ξέρει φυσικά να την εκμεταλλεύεται κιόλας.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η πλοκή ξετυλίγεται μέσα από τις επιμέρους συγκρούσεις τους, πολλαπλές, κλιμακούμενες και στη διαπασών, με φρέσκιες ατάκες οικονομιδικής ανθολογίας και δομική πληρότητα κι αυτοτέλεια που παραπέμπουν σε ταινία μικρού μήκους.
Θοδωρής Λέννας
Η "Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς" αποτελεί έναν ακόμη ξεχωριστό ποιητικό ύμνο του Γιάννη Οικονομίδη στην βλακεία η οποία δέρνει αυτή την "τρύπια" κοινωνία που βράζει στα δυσώδη ζουμιά της, κάνοντας μάταιους κύκλους γύρω από τον εαυτό της.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η μελαγχολία και ο μισανθρωπισμός χαρτογραφούν την παρακμιακή και κιτς νεοελληνική πραγματικότητα με τρόπο που συνδέει το φιλμ νουάρ με την οικογενειακή τραγωδία και το ερωτικό θρίλερ με την κοινωνική σάτιρα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Εκεί που θα σταθώ ιδιαιτέρως είναι στην ίδια τη ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ του Οικονομίδη, ο οποίος πατώντας πλέον σε πλήρες, για το είδος που ήθελε να κάνει, Σενάριο, κέντησε πάνω στην υπογραφή του. Στη διανομή. Στο casting, όπως λένε στα ..σύγχρονα ελληνικά
Ρεγγίνα Ζερβού
Η ταινία κυλάει ευχάριστα, με γρήγορους διαλόγους που δεν θυμίζουν τα αυτάρεσκα επαναλαμβανόμενα, μέχρις εμπέδωσης, μπινελίκια στις άλλες του ταινίες. Το βρισίδι απλά βοηθάει στην εξέλιξη της ιστορίας και το πλάσιμο των χαρακτήρων, δεν είναι αυτοσκοπός. Το χιούμορ, η έξυπνη ατάκα, παραμονεύει εκεί που δεν το περιμένεις.
Αχιλλέας Βασιλείου
Είναι η πιο ολοκληρωμένη δουλειά του σκηνοθέτη, με σκηνοθετικά πρότυπα μεγάλες ταινίες του κλασικού κινηματογράφου και του νουάρ είδους που ο Οικονομίδης το μετατρέπει σε κάτι εντελώς δικό του. Απολαυστικότατο!
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-03-10
Ο Οικονομίδης αρέσκεται να κινηματογραφεί αυτό το λούμπεν περιβάλλον και η ταινία ισορροπεί ικανοποιητικά ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα με τους μη επαγγελματίες ηθοποιούς να κλέβουν την παράσταση: η καταπληκτική Σοφία Κουνιά, σον ρόλο της μητέρας του Μπισμπίκη και η Βασιλική Καλλιμάνη, μητέρα της ηθοποιού Μαρίας Καλλιμάνη που υποδύεται την μάνα του Τσορτέκη.
Χυτούλα Παπάζογλου
Μια ταινία με συμβόλαια θανάτου, έρωτες, απιστίες, απληστίες και ανατροπές. Αν δεν υπήρχαν τόσες πολλές βωμολοχίες, ίσως να μου άρεσε περισσότερο η ταινία. Γενικότερα πιστεύω ότι ταινίες του Οικονομίδη δεν είναι για όλους.
Άγγελος Πολύδωρος
Ομολογώ ότι η ταινία διαθέτει χιούμορ και αυτό τη σώζει παρά το γεγονός ότι το χιούμορ της προέρχεται από την απελπισία των χαρακτήρων της και από κάτι σουρεαλιστικό που υποβόσκει. Υπάρχει πάντως μια ισορροπία μεταξύ αυτού και της τραγικότητας των χαρακτήρων του έργου.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Γιάννης Οικονομίδης κάνει μια ακόμα βουτιά στον υπόκοσμο και το λούμπεν κομμάτι της σύγχρονης Ελλάδας. Και το κάνει με τον δικό του, μοναδικό τρόπο, δηλαδή με μπόλικη βία, μπινελίκια, ωμότητα και σκληρότητα. Αυτή τη φορά καταφέρνει και εμπλουτίζει το σενάριό του με καλό μαύρο χιούμορ αλλά η ταινία θα έδειχνε πιο σφριγηλή αν είχαν κοπεί αρκετές σκηνές στο μοντάζ που φαντάζουν περιττές.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Γιάννης Οικονομίδης αφηγείται την ιστορία του, με τη γνωστή σπιρτόζικη σκηνοθεσία, με την ίδια σοκαριστική γλώσσα στους διαλόγους, με κοφτερό χιούμορ.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-03-08
Ειδικά το πρώτο μισό του φιλμ είναι εγγυημένη απόλαυση για τους φανς του Οικονομίδη, πιάνοντας με ειλικρίνεια ένα κοινωνικό vibe που πολλοί σύγχρονοί του δημιουργοί ατυχώς αγνοούν και παραδίδοντας σερί μονόπρακτα λεκτικών ηφαιστείων.
Άντα Δαλιάκα
2020-03-12
Το φιλμικό είδος του νέο-νουάρ παίρνει άλλη διάσταση, μπολιασμένο – για πρώτη φορά έντονα στη φιλμογραφία του δημιουργού – με πολύ μαύρο, απελευθερωτικό χιούμορ σε ένα σενάριο του ίδιου και των Δημοσθένη Παπαμάρκου (ο συγγραφέας του «Γκιακ») και Χάρη Λαγκούση.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αυτοσαρκαστική, σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές του, και χωρίς υπερβολική αθυροστομία, Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς απογειώνεται στο δεύτερο μέρος της από έναν καταιγισμό φόνων σαν σε μια γουέστερν μονομαχία δυο αντιπάλων.
Δημήτρης Νταβανάς
Στη «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς», έναν ύμνο για την αποξένωση και την τοξική στατικότητα της ελληνικής επαρχίας, ο Οικονομίδης φωτίζει έναν κόσμο ανθρώπων που σαπίζουν βαθμιαία, χαμένοι στην φιλαυτία και τη μεγαλομανία τους, με ανύπαρκτους στόχους και μικροπρεπείς συμπεριφορές, μαθημένους στο ντάντεμα και στο αναίτιο κλαψούρισμα.
Νεκτάριος Σάκκας
2020-03-06
Η νέα ταινία του Γιάννη Οικονομίδη είναι μια ιστορία απιστίας και απληστίας βγαλμένη από την σταθερή πηγή έμπνευσής του, το λούμπεν μαλακό υπογάστριο της νεοελληνικής πραγματικότητας.
Λήδα Γαλανού
2020-03-04
Μια πενταετία μετά το «Μικρό ψάρι», ο Γιάννης Οικονομίδης επιστρέφει με μια γκανγκστερική κωμωδία, στην καρδιά της έξυπνη, στη φόρμα της εγκλωβισμένη στη σκηνοθετική μανιέρα που ο δημιουργός της μοιάζει πραγματικά να μη θέλει με τίποτα να ξεπεράσει.
zerVo
Το ότι ο γεννημένος στην Κύπρο σκηνοθέτης, ανήκει στην διθέσια κορυφή των πιο χαρισματικών νέων εγχώριων δημιουργών αυτή την στιγμή, είναι κατόρθωμα σκληρής δουλειάς και προσπάθειας ετών. Καλύτερος του στην επεξεργασία του είδους δεν βρίσκεται. Αυτή η περιουσία που ο ίδιος έχει θεμελιώσει για την πάρτη του, δημιουργεί αυτόματα προσδοκίες σε όλους όσους δεν αρκούνται - μόνο - στην κολέξιον των χαριτωμένων, άντε και χαμογελαστικών επαναληπτικών πουστριλικιών.
Μαρίνα Τσικλητήρα
Θέλησε να εμπλέξει κόσμο και λαό στην ιστορία του, να βγάλει άπειρες ατάκες, να πυροδοτήσει απανωτά ξαφνιάσματα, αλλά κάπου όλα αυτά δεν έδεσαν αρμονικά. Η αίσθηση που μένει στο τέλος είναι ότι η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς (που, παρεμπιπτόντως, ήθελε και λίγο «μάζεμα») τον άγχωσε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο δημιούργημά του.
Ειρήνη Δρίβα
Η μπαλάντα μιας τρύπιας καρδιάς είναι μια εκρηκτική φαρσοκωμωδία με πολύ δυνατό χιούμορ και χαρακτήρες που γράφουν εξαιρετικά.
Έφη Καραχάλιου
«Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» παρά τις όποιες αναλαμπές, δεν καταφέρνει να προσθέσει κάτι καινούργιο στην (σημαντική και αξιόλογη) φιλμογραφία του Γιάννη Οικονομίδη και αφήνει μια αμήχανη αίσθηση στο τέλος.
