Ethos / Bir Baskadir : Season 1(2020)

Συναρπαστική, υποβλητική και άρτια σε κάθε επίπεδο, η τουρκική σειρά έχει ήδη προκαλέσει έντονες συζητήσεις και αντιδράσεις στην γείτονα χώρα για τον τρόπο που διαχειρίζεται τις σύγχρονες διαστάσεις ενός εθνικού διχασμού που όλο και βαθαίνει.

Είναι εύγλωττη και απλή, χαριτωμένη και βίαιη, τοπική και υπερβατική, νοσταλγική και σύγχρονη μαζί. Είναι μια τέρψη για τα μάτια και την ψυχή. Εαν τη ξεκινήσεις, δεν θα θέλεις να τη σταματήσεις.

Το Ethos κάνει αυτό που λίγες σειρές επιδιώκουν μέσα σε μόλις οκτώ 45λεπτα επεισόδια: δεν μας αφήνει να προσάψουμε στους χαρακτήρες τις συμπεριφορές τους.

Το Bir Baskadir ή αν θέλετε Ethos, είναι ένα ηθογραφικό αριστούργημα οκτώ επεισοδίων. Χωρίς άσκοπες εξάρσεις, χωρίς φολκλόρ υπερβολές, χωρίς ρηχές στερεοτυπικές αναπαραγωγές, αλλά με βάθος χαρακτήρων και ρεαλισμό.

Μέσα από τoυς καλογραμμένους διαλόγους, τις ρετρό αναφορές και τις αντιθέσεις, την πολύ ενδιαφέρουσα μουσική (που μας συστήνει στον δημοφιλή αραμπέσκ τραγουδιστή Ferdi Özbeğen) και τα ιδιαίτερης αισθητικής κάδρα, ο δημιουργός της σειράς Berkun Oya μας παραδίδει μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια, που διατηρεί μια υψηλή αισθητική και δεν μπερδεύει τα λόγια της.

Μια αρκετά καλή «σαπουνόπερα» κοινωνικής κριτικής και χαρακτήρων, που σεναριακά είναι σωστά δομημένοι και αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον χάρη στη διεισδυτική σκηνοθεσία του Berkun Oya, με τη φωτογραφία του Yagiz Yavru να αναδεικνύει με λυρισμό τόσο το αστικό όσο και το επαρχιακό περιβάλλον και με τη διακριτική μουσική του Cem Yilmazer, να αγγίζει τις ευαίσθητες καρδιές.

Μια τουρκική σειρά, που δεν μοιάζει καθόλου με τις άλλες τουρκικές σειρές, προκαλεί μεγάλες συζητήσεις, αποτυπώνοντας τις διαιρέσεις της τουρκικής κοινωνίας.

Με στιλιζαρισμένη σκηνοθεσία, αιχμηρό χιούμορ και μια αξιοθαύμαστη αυτοσυγκράτηση στο δράμα, η τουρκική σειρά αυτή μακράν απέχει από τις γνώριμες σαπουνόπερες, περισσότερο πλησιάζει το εξαιρετικό, μοντέρνο σινεμά της χώρας και καταφέρνει, για τα δεδομένα της τουρκικής ιδιοσυγκρασίας (και κρατικού ελέγχου, φυσικά), ν' αποδώσει ένα αιχμηρό κι αληθινό πορτρέτο της σύγχρονης ζωής στη γείτονα.

Αυτή η σειρά είναι σίγουρα το πιο ποιοτικό «τούρκικο» που έχουμε δει. Και το πιο σημαντικό: Είναι η πρώτη σειρά που σας δίνει μία ιδέα για το τι πραγματικά συμβαίνει στη γειτονική χώρα.

Μπορεί σε κάποια σημεία το «Ethos» να σου θυμίσει σαπουνόπερα σε κάποια σημεία, όμως κατά τα άλλα είναι σειρά που έχει κοινωνικά μηνύματα και είναι αρκετά ενδιαφέρουσα παρουσιάζοντας την αλήθεια του διχασμού ενός ολόκληρου κράτους.

Επηρεασμένος σαφώς από το ιρανικό κινηματογράφο, ο Τούρκος δημιουργός επιμένει στις σχέσεις των προσώπων και στον εσωτερικό τους κόσμο. Αρκετά συχνά αυτό ίσως λειτουργεί εις βάρος της δράσης, μιας και πολλές σκηνές κρατούν πολύ παραπάνω όσο αντέχει ο τηλεοπτικός χρόνος, όμως οι μεστοί και καλογραμμένοι διάλογοι φωτίζουν με γλυκόπικρο χιούμορ το κεντρικό θέμα του που δεν είναι άλλο από την ίδια του τη χώρα.

Μια ιστορία που ξεδιπλώνει όλους τους λόγους που μια κοινωνία όπως αυτή της σημερινής Τουρκίας είναι αντιμέτωπη με τον εαυτό της. Όλα τα μηνύματα που προβάλει είναι τόσο καλά δομημένα που δεν περνάνε απαρατήρητα. Ερμηνείες υψηλού επιπέδου και όλη η ομορφιά της φύσης και η μαυρίλα μιας ανελεύθερης κοινωνίας στην οθόνη εκείνου που θα επιλέξει να τις δει.