Agent Carter : Seasons 1-2(2015-2016)

Η πρώτη σεζόν του Agent Carter ήταν απολαυστικότατη, γεμάτη δράση, εκπλήξεις και ενδιαφέροντες χαρακτήρες, καταφέρνοντας, όχι απλά να συμπληρώσει το διάλειμμα του SHIELD, αλλά και να το ξεπεράσει.

Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ της έχω ήδη παραδοθεί αμαχητί!

Το Agent Carter εστιάζει με έναν άρτια τεχνικά τρόπο στην αναπαραγωγή του ανδροκρατούμενου κόσμου και του πρόδηλα εχθρικού κλίματος που επικρατούσε απέναντι σε γυναίκες και έγχρωμους σε μια Αμερική που μόλις είχε βγει νικηφόρα από έναν παγκόσμιο πόλεμο και έμπαινε στην σκιά της απειλής ενός άλλου, Ψυχρού.

Μέσα σε οκτώ επεισόδια το «Agent Carter» κατάφερε να πει μια πλήρη και ολοκληρωμένη ιστορία, να αναδείξει τους χαρακτήρες και να αναπτύξει τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους και να δώσει στην Χέιλι Άτγουελ την ευκαιρία να αποδείξει πως αν ζούσε στα 40s θα είχε γίνει σταρ του κλασικού Χόλιγουντ.

Ένα φρέσκο, όμορφο, καλοφτιαγμένο κατασκοπικό δράμα εποχής, για μια φανταστική ηρωίδα που προσπαθεί να επιβιώσει σχεδόν δίχως συμμάχους μέσα στην απολύτως εχθρική εποχή της.

Η χαλαρότητα του καλοκαιριού δίνει χώρο στη θαμπή της εικόνα, στην απαλή τζαζ της εποχής και στο χιούμορ της, που παραπέμπει σε παλιές σειρές, όπως οι τηλεοπτικοί Εκδικητές ή οι Άγγελοι του Τσάρλι.

Το feeling και η εικόνα της σειράς αντικατοπτρίζουν αυτές του «The First Avenger», κάτι που είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί στην μικρή οθόνη. Οι σκηνές δράσεις είναι συχνές και πολύ πειστικές, ενώ δεν λείπουν οι πολύ έξυπνες ατάκες και οι αστείες σκηνές.

Καλοστημένο αστυνομικό ''dirty'' serial, με αρκετές δόσεις από SHIELD, αλλά δυστυχώς το έργο το έχουμε ξαναδεί, και μιλώ κυριολεκτικά, αφού το ''Low winter Sun'' πρωτοπαίχτηκε απ' το Channel 4 το 2006 υπό μορφή mini-series, και μάλιστα με τον ίδιο πρωταγωνιστή.

Βασικός ''ύφαλος'' της σειράς είναι το σενάριο που είναι απλοϊκό σε σύλληψη και δεν επιφυλάσσει ιδιαίτερα plot twist στον θεατή.