Δράκουλας(2020)

(Dracula) | 

Χωρισμένος σε δύο χρονικές περιόδους, αυτός ο «Δράκουλας» έχει ό,τι ακριβώς χρειάζεται για να δώσει νέα ζωή σε έναν κουρασμένο και χιλιοειπωμένο θρύλο.

Οι άνθρωποι που κουμάνταραν το τιμόνι της ανθολογίας αυτής φρόντισαν να το κάνουν πολύ επιδέξια, κατορθώνοντας να συνδυάσουν αρμονικά αναφορές από τον πυρήνα του αντίστοιχου λογοτεχνικού έργου που συνιστά πηγή έμπνευσης, αλλά να ανοίξουν και δικά τους, πιο σύγχρονα μονοπάτια ανάπτυξης της ιστορίας.

Δεν χρειάζεται να είστε Σέρλοκ Χολμς για να ανακαλύψετε ότι η μίνι σειρά των Στίβεν Μόφατ και Μάρκ Γκάτις μας προσφέρει τον καλύτερο και πιο απολαυστικό δράκουλα που είδαμε εδώ και πολλά πολλά χρόνια.

Το "Dracula" άλλοτε θυμίζει εύστοχη παρωδία horror b-movies, άλλοτε μοιάζει με φόρος τιμής σε ένδοξες στιγμές της splatter pop κουλτούρας, αλλά εν τέλει κατορθώνει να σταθεί ως ένα απόλυτα αυτόνομο, σύγχρονο και φρενήρες διανοητικό ταξίδι πάνω στην θνητότητα και τον φόβο της φθοράς, την λεπτή γραμμή που διαχωρίζει την αρετή και το θάρρος από την δολιότητα και την δειλία, χωρίς ευτυχώς ούτε στιγμή να παύει να αποτελεί γνήσια feel-good απόλαυση.

Μια γνωστή και συνάμα πολυφορεμένη στο σινεμά ιστορία έρχεται να σε σαγηνεύσει με τον συναρπαστικό σπιντάτο τρόπο του σύγχρονου Netflix, έχοντας όμως τη σφραγίδα του BBC ώστε να το κατατάξεις σύντομα στις "κλασικές σειρές". Αξίζει να σας πιει το αίμα. Έτσι και αλλιώς δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα από την ασφάλεια του καναπέ, σωστά;

Τα επεισόδια είναι μεγάλα σε διάρκεια, φτάνοντας την μιάμιση ώρα, που όμως περνά γρήγορα κι ευχάριστα. Τα σκηνικά ήταν πολύ καλά, το ίδιο και η σκηνοθεσία. Συμπαθητικά εφέ με τρομακτική γκροτέσκ ατμόσφαιρα.

Κρατώντας τα δύο πρώτα επεισόδια και αφήνοντας στην άκρη το τρίτο, η σειρά έχει ενδιαφέρον και προσφέρει αρκετές ενδιαφέρουσες σκηνές, πάντα μέσα από μία ιστορία που έχει ειπωθεί πολλές φορές. Δυστυχώς, οι Γκάτις και Μόφατ, δεν κατάφεραν να ανανεώσουν το μύθο του Δράκουλα και κάπου τους ξέφυγε το πράγμα. Και στο «Sherlock» κάπως έτσι δεν είχε γίνει στα τελευταία επεισόδια;

Το πρώτο επεισόδιο είναι πάρα πολύ καλό και πιο κοντά ίσως σε αυτά που περιμέναμε, το δεύτερο μένει από... καύσιμα στα μισά και το φινάλε σκέτη απογοήτευση.

Η μεγαλύτερη αμαρτία της σειράς ήταν η προσπάθεια της να αναπαράγει με ύπουλο τρόπο τη συνταγή του Sherlock. Δυστυχώς, παρά τα επιμέρους γοητευτικά στοιχεία της, η σειρά μοιάζει αποπροσανατολισμένη και εξυπνακίστικη, μια φθηνή προσπάθεια ξεζουμίσματος ενός κλασικού χαρακτήρα.

Έχει αρκετές αδυναμίες, αρκετές αυτοαναιρέσεις, είναι βαρετό και δεν έχει κάτι συγκεκριμένο να πει πέραν της προσπάθειας αναθεώρησης.

Μια σύγχρονη εκδοχή του μυθιστορήματος του Μπραμ Στόκερ, με μια αρκετά διαφορετική προσέγγιση, αλλά όχι απαραίτητα και επιτυχημένη.