Όχι Άλλο Καλοκαίρι(2020)

(Odio l’ Estate) | Πρώτη προβολή: 30-07-2020

Μια κωμωδία καλοκαιρινής ψυχαγωγίας (αν τη δει ο θεατής και σε σινεμά κάποιου θέρετρου, ευρισκόμενος ο ίδιος σε διακοπές, θα την απολαύσει περισσότερο) που όμως φεύγοντας αισθάνεσαι κι «Ανθρωπος».

Παρά τον τίτλο, πρόκειται για την κατεξοχήν καλοκαιρινή κωμωδία που αναδεικνύει το ταλέντο ενός πολύ επιτυχημένου Ιταλικού κωμικού τρίο.

Ήξερα τι έβλεπα, ήξερα περίπου πως θα εξελιχθούν τα πράγματα (υπάρχει ένα μικρούλη μυστικό, που αγγίζει υψηλά δραματικά φορτία και είναι έξυπνα μακιγιαρισμένο), δεν ενθουσιάστηκα σε κανένα σημείο, δεν σκέφτηκα «ρε τους μάγκες, πώς το σκεφτήκανε αυτό;», δεν είπα όμως και «ήμαρτον ρε μαν, φτάνει, όχι άλλο κάρβουνο», κάτι που συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις αντίστοιχες γαλλικές κομεντί. Αυτό που διαφοροποιεί τα δύο είδη «εθνικής» κωμωδίας, είναι το λαϊκό έρεισμα.

Ιταλική κωμωδία που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο θεατές στην πατρίδα της, μ' ένα καστ απολαυστικών ηθοποιών κι ένα σενάριο που αποφεύγει τις κοινότοπες κακοτοπιές όπως την πίσσα στην άμμο, ξετυλίγεται διασκεδαστικά ώς το μάλλον καταστροφικό, απρόσμενο κι αδικαιολόγητο, μελοδραματικό φινάλε της.

Το διάσημο, ιταλικό, κωμικό τρίο Άλντο, Τζιοβάνι και Τζιάκομο οργανώνει διακοπές με διαβατήριο μία τρυφερή κωμωδία παρεξηγήσεων, που έχει όμως κλισέ αποσκευές.

Για ένα ευχάριστο δίωρο.

Ενώ η ταινία έχει καλές προθέσεις, διαθέτοντας ωραία μηνύματα και συμπαθείς αφορμές για προβληματισμό, δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το εύκολο χιούμορ και την απλοϊκή σεναριακή πένα. Το αποτέλεσμα, μερικά ελαφριά 110 λεπτά παλαιικού τύπου.

Γύρω από μια σειρά προβλημάτων και προβληματικών συμπεριφορών γυρίζει η αφήγηση, ξεπερνώντας τα όλα τάχιστα ωστόσο, με παροιμιώδη αφέλεια και παιδικότητα, μπαλατζάροντας όπως – όπως ανδρικούς και γυναικείους χαρακτήρες πάνω στο βεβιασμένο, κοινότυπο μοτίβο της ευεργετικής επίδρασης της συντροφικότητας, της φιλίας και του μεσογειακού καλοκαιριού.

Παρά το ξεκάθαρο πλασάρισμά της ως νέα κωμωδία ενός γνωστού τριδύμου πρωταγωνιστών, η ταινία στέκεται περισσότερο ως μια παροχή θετικών και αισιόδοξων μηνυμάτων για τη ζωή, με γαρνιτούρα μια σάτιρα για το τι συμβολίζει η κάθε οικογένεια και ο αστυνομικός-καρτούν που παίζει τον ρόλο του πυροσβέστη ανάμεσα τους, έχοντας λίγες πραγματικά αστείες στιγμές και μια μικρή ανθολογία διδαγμάτων να τις αντικαθιστά.

Μπορεί το «Οχι Αλλο Καλοκαίρι» να έκανε τεράστια επιτυχία στη γείτονα χώρα, αλλά εδώ μοιάζει περισσότερο σαν να κάθεσαι να βλέπεις υπομονετικά, και με το ζόρι ίσως, ένα δίωρο σχεδόν βίντεο με τις απίστευτα βαρετές διακοπές κάποιων συγγενών σου.

Λίγα τα πετυχημένα αστεία, πολλοί οι χαρακτήρες-καρικατούρες και αδέξια η προσπάθεια για συγκινητικό φινάλε.

Καλογυρισμένο, αξιοπρεπές αλλά παντελώς προβλέψιμο και όχι ιδιαιτέρως «φρέσκο».

"Μισώ το Καλοκαίρι", όχι στ΄αλήθεια, αλλά με κάτι τέτοια θα γίνει κι αυτό.