Η Χρονιά με τα 13 Φεγγάρια(1978)

(In Einem Jahr mit 13 Monden / In a Year with 13 Moons) | 

Πρόκειται για μία από τις καλύτερες ταινίες του δημιουργού της, για μια ταινία βάναυση, σκληρή, και για μια ελεγεία πάνω στη συντριβή ονείρων, παρόντων και παρελθόντων. Και για ένα έργο τέχνης που σε καλεί, εντέλει, να αναμετρηθείς ανοιχτά με όνειρα και σώματα.

Η πιο σκληρή,προσωπική και απελπισμένη ταινία του Φασμπίντερ, γυρισμένη 4 μήνες μετά την αυτοκτονία του εραστή του, ως μία σπαραχτική κινηματογραφική κατάθεση μεταμέλειας σε έναν κόσμο που δεν συγχωρεί.

Η ταινία είναι ασυγκράτητα συναισθηματική μέσα από τα επίπεδα συγκλονιστικής ομορφιάς των κάδρων και του στησίματος, βουτηγμένων σε κατακόκκινες αποχρώσεις μιας επίμονης ταραχής.

Ένα από τα αριστουργήματα του σινεμά της δεκαετίας του '70, τη θαρραλέα «Χρονιά με τα 13 Φεγγάρια» του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.

Πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα μελόδραμα (ο Φάσμπιντερ δεν έκρυβε το θαυμασμό του για τα κλασικά μελό του Ντάγκλας Σερκ), γύρω από τη μοναξιά και τις κοινωνικές αδικίες, αν και δοσμένο με μια ψυχρό, αποστασιοποιημένη, σχεδόν μπρεχτική, θα έλεγα, ματιά, αφήνοντας τον ίδιο το θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Ρηξικέλευθο φιλμ, εξίσου αντισυμβατικό και μοντέρνο, βαθιά προσωπικό και πολιτικά αιρετικό, που παρασύρει το θεατή στο στρόβιλο των συναισθημάτων του.

Η κραυγή ενός απελπισμένου ανθρώπου, λίγο πριν το κατώφλι της καταστροφής.

Μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και ξεκάθαρα προσωπική ταινία από το τρομερό παιδί του γερμανικού σινεμά, παραμένει απολύτως σύγχρονη, ακόμα και προοδευτική 40 χρόνια μετά, κυρίως επειδή τολμά να είναι αληθινή.

Το αποτέλεσμα δεν είναι εύπεπτο, αλλά εκεί παραδόξως κρύβεται και η γοητεία της ταινίας. Σαν γροθιά στο στομάχι, καλώς η κακώς, θα σας μείνει αξέχαστη.

Ίσως το πιο σκοτεινό και πολιτικά αιρετικό δράμα του Ράινερ Βέρνερ Φσμπίντερ.