Οι Ζωές που δεν Έζησα(2020)
(The Roads Not Taken) | Πρώτη προβολή: 17-09-2020
Κάλλια Λεντιδάκη
Στο σύνολό του, το "The Roads Not Taken", είναι ένα συναισθηματικό δράμα δεμένο τόσο σεναριακά όσο και σκηνοθετικά με επιτυχία.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Το εσωτερικό δράμα του πρωταγωνιστή δεν ξεδιπλώνεται ορθά, ενώ αυτό το πέπλο μυστηρίου που η σκηνοθέτης προσπαθεί να δημιουργήσει γύρω απ' τον χαρακτήρα, περισσότερο κουράζει και εν τέλει βγάζει τον θεατή εντελώς εκτός θέματος.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2020-09-20
Μέσα στα τελευταία 20 λεπτά, τα εκ πρώτης όψης ανούσια plotlines αποκτούν σώμα και ουσία, αποκτούν καρδιά, οι εκκρεμότητες σχεδόν δια μαγείας βρίσκουν το ταίρι τους, με το ομολογουμένως μελοδραματικό φινάλε να βάζει τον γλυκόπικρο κερασάκι σε ένα γλυκό, του οποίου τα υλικά δεν έχουν ανακατευτεί καθόλου καλά, όμως η καλή ποιότητά τους του επιτρέπει να "περάσει το πάσο".
Τάσος Ντερτιλής
Ο Χάβιε Μπάρδεμ είναι καθηλωτικός στο δύσκολο ρόλο ενός άρρωστου συγγραφέα σε ένα βιωματικό φιλμ από τη Σάλι Πότερ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-09-18
Η σκηνοθέτις Σάλι Πότερ βρίσκει μερικές εύστοχες διαθέσεις από τις πολλές που αναζητά και στηρίζεται πολύ στον βασιλιά του πόνου, Χαβιέ Μπαρδέμ, ο οποίος δεν είναι κακός σε κάτι που ωστόσο έχει ξαναδοκιμάσει πιο ολοκληρωμένα, πιο βαθιά ή πιο φαντασμαγορικά στο παρελθόν.
Σπύρος Δούκας
Έχουμε, λοιπόν, μια ποιητική εκδοχή του "Mr. Nobody". Συμπαθέστατη στη θέαση, αλλά σαφώς μικρότερης εμβέλειας και φιλοδοξίας. Η ποιητική ατμόσφαιρα όμως υπάρχει, και η κατασκευή της είναι πράγματι αξιοσημείωτη.
Αγγελική Αντωνίου
Το The Roads Not Taken (Οι Ζωές που δεν Έζησα) της Sally Potter είναι μια εγκάρδια, καλογυρισμένη και συναισθηματικά ωμή ταινία αλλά αόριστα ρηχή και ελαττωματική στην αφήγηση της.
gaRis
Το The Roads Not Taken, παραγωγής BFI και διανομής Bleeker Street, είναι το λυπητερό, φανερά προσωπικό φιλμ της Sally Potter που, παρά το αξιόμαχο κάστ, δεν καταφέρνει να μας εντάξει συναισθηματικά στη δραματουργία του, με την απουσία σεναριακού ψαχνού και τα πλαδαρώς μονταρισμένα πισογυρίσματά του.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Αυτά τα θραύσματα μνήμης που συνάδουν με ένα αμείλικτο αποδεκάτιση της έννοιας του χρόνου, επιδιώκουν στην «κατασκευή» ενός «καθαρού» πορτρέτου του συγγραφέα αλλά εν τέλει προκαλούν σύγχυση στον θεατή, παρόμοια ,ίσως, με την κατάσταση στην οποία ο συγγραφέας βρίσκεται στο παρόν του.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Μια περιπλάνηση στη διάρκεια της οποίας ο Λίο φαντάζεται άλλες, παράλληλες ζωές, τις ζωές που θα μπορούσε να είχε ζήσει – ζωές άλλοτε με την πρώτη του αγάπη (Σέλμα Χάγιεκ) στο Μεξικό, άλλοτε στην Ελλάδα, με σκηνές συχνά σουρεαλιστικές. Ζωές που η Πότερ δεν καταφέρνει πάντα να ανανεώσει στιλιστικά, χρησιμοποιώντας συχνά καταστάσεις κλισέ, με ένα μοντάζ που δεν τις βοηθά καθόλου.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
2020-09-12
Το Roads Not Taken να είναι μία ιστορία που θα ενδιαφέρει λίγους, αυτούς που έχουν βρεθεί στη θέση κάποιου που βλέπει τον αγαπημένο του σιγά σιγά να χάνεται. Υπάρχει η κατανόηση απέναντι στη σκηνοθέτη του να κάνει τέχνη για να ξεπεράσει κάποιες προσωπικές εμπειρίες, όμως η ταινία της αυτή τη φορά θα ξεχαστεί πολύ σύντομα, κι ας αντιμετωπίζει το ζήτημα με τρυφερότητα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-09-14
Η ειλικρίνεια των καλών προθέσεων (η βασανιστική σχέση πατέρα- κόρης) δεν αρκεί σε αυτό το κατάμαυρο και σκληρό οικογενειακό δράμα που οριακά διασώζεται χάρη στις φιλότιμες ερμηνείες του πρωταγωνιστικού ζευγαριού.
Κώστας Ζαλίγκας
2020-09-16
Ο,τι κι αν είχε η Σάλι Πότερ στο μυαλό της για αυτή την ταινία ήταν σίγουρα ανολοκλήρωτο και χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα.
Λήδα Γαλανού
2020-09-10
Η Σάλι Πότερ («Ορλάντο», «Μάθημα Τανγκό», «The Party»), μοιράζεται την προσωπική της εμπειρία, αλλά, εξαιρουμένης της πάντα δυνατής ερμηνείας του Μπαρδέμ, καταλήγει με μια ταινία υπερφίαλα γραμμένη και σχεδόν προσβλητικά συγκαταβατική και μελοδραματική.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το αποτέλεσμα είναι αρκετά βαρύγδουπο και έτσι όπως είναι, καθώς δεν καταφέρνει να πείσει τον θεατή για τη σοβαρότητα όσων δείχνει, ακόμη κι αν οι Χαβιέ Μπαρδέμ και Ελ Φάνινγκ ως πατέρας και κόρη δίνουν τον καλύτερό τους ερμηνευτικό εαυτό.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-09-08
Η ταινία δε βρίσκει ποτέ άγκυρα και ούτε αληθινό νόημα, διαλυμένη σε κομματάκια κάπου ανάμεσα στα αφηγηματικά της θραύσματα, με έναν άβολα κακό Χαβιέ Μπαρδέμ στο επίκεντρο.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ψυχολογικό δράμα γυρισμένο με ευαίσθητες προθέσεις και καλές ερμηνείες, οι οποίες όμως εγκλωβίζονται σε μια άνιση πλοκή που στριφογυρίζει γύρω απ' τον εαυτό της χωρίς εμφανή στόχο και βαλτώνει στον μελοδραματισμό πριν φτάσει σε μια μετέωρη και συμπτωματική κατάληξη.
Νίκος Δρίβας
Η σκηνοθεσία και το σενάριο πραγματικά δεν έχουν καμία συνοχή, ειδικά στο δεύτερο και πιο κρίσιμο κομμάτι της, με την ταινία Roads Not Taken να γίνεται από το... πουθενά μια από τις πιο βαρετές που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μία άτυχη στιγμή για τον Χαβιέ Μπαρδέμ, καθώς ο Ισπανός σταρ, με τους πολλούς θαυμαστές στη χώρα μας, πέφτει θύμα ενός υπερφίαλου δράματος, μίας ιστορίας που εκτυλίσσεται σε ένα 24ωρο κι αφορά έναν συγγραφέα που αρχίζει να χάνει το μυαλό του, από τη μάστιγα της εποχής, την άνοια.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
«Οι Ζωές που δεν Έζησα», είναι ένα άμορφο δημιούργημα από την αρχή έως το τέλος της. Όσο δύσκολο είναι να διεισδύσει στον γυναικείο ψυχισμό ένας άνδρας σκηνοθέτης, τόσο ακατόρθωτο είναι μια γυναίκα σκηνοθέτις να αφηγηθεί τα υπαρξιακά θέματα ενός άνδρα, που έχει ολοκληρώσει σημαντικούς κύκλους ζωής.
Πόλυ Λυκούργου
2020-09-04
H Σάλι Πότερ επιστρέφει με ένα μελόδραμα που λέει πάρα πολλά, χωρίς να λέει τελικά τίποτα.
Χρήστος Μήτσης
2020-09-06
Eσωστρεφές και ακατέργαστο ψυχολογικό δράμα, το οποίο (αυτο)καταναλώνεται σε πολλή υπαρξιακή φασαρία για το κινηματογραφικό τίποτα.
Νεκτάριος Σάκκας
2020-09-02
Ένας αξιοθρήνητος Μπαρδέμ, ένα σενάριο όπου η λογική αγνοείται, κάτι βιολιά ανεξέλεγκτα και μία κεντρική ιδέα προορισμένη να αυτοαναιρεθεί εν τη γενέσει της, συνοψίζουν ένα κάκιστο μελόδραμα που εκθέτει σκηνοθέτιδα και πρωταγωνιστές.
Νίκος Παλάτος
Η επηρεασμένη από τα προσωπικά βιώματα της σκηνοθέτιδος τραγική ιστορία, αδυνατεί να μετουσιωθεί σε κάτι που αφορά τον θεατή, αφού στερείται χαρακτήρων ταύτισης, όση συμπόνοια κι αν αναζητούν αυτοί.
