Η Δίκη των 7 του Σικάγο(2020)
(The Trial of the Chicago 7) | Πρώτη προβολή: 01-10-2020
Κώστας Παπανικολάου
Η ταινία του Sorkin, όπως και η μουσική που ενέπνευσε τις διαδηλώσεις του 1968, κρατάει έναν καθρέφτη στην κοινωνία.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο ΑΑΡΟΝ ΣΟΡΚΙΝ, κορυφαίος Σεναριογράφος, βραβευμένος με ΟΣΚΑΡ για το «THE SOCIAL NETWORK» μας κάνει το πρώτο δώρο της ταλαίπωρης κινηματογραφικής (κι όχι μόνο..) χρονιάς, εκτελώντας και χρέη σκηνοθέτη. Σε ένα έργο ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΚΙ ΕΡΜΗΝΕΙΩΝ λόγω απίστευτων ρόλων κι εξαίρετης διανομής που έρχεται να χορτάσει τους φίλους προπάντων των ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ταινιών αλλά και του πολιτικού είδους, μέσω Δικαστηρίου.
Νίκος Δρίβας
Μια από εκείνες τις ταινίες που θα μνημονεύονται για την εντυπωσιακά ρεαλιστική, στιβαρή προσέγγιση του θέματος και σίγουρα θα την σκέφτεστε για καιρό.
Σοφία Γιαννοπούλου
2020-10-20
Οι εξαιρετικές ερμηνείες από το σύνολο των ηθοποιών, καθώς και το πολύ δυνατό σενάριο του Aaron Sorkin, ζωντανεύουν το "The Trial of the Chicago 7" στις οθόνες μας και μεταφέροντας μας στο παρελθόν, μας κάνουν να αναλογιστούμε το παρόν και να αναρωτηθούμε για το μέλλον.
Αντώνης Ζαούτσος
Στην τελική ζυγαριά, ωστόσο, οι αρετές της ταινίας υπερισχύουν κατά κράτος των αδυναμιών της, με αποτέλεσμα η Δίκη των Επτά να αποτελεί ένα άρτιο, σύγχρονο courtroom drama που αναδεικνύει τόσο την εποχή στην οποία αναφέρεται όσο και τις ομοιότητες με τη δική μας.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο Άαρον Σόρκιν αναπαριστά πιστά τα γεγονότα, χρησιμοποιεί για μεγαλύτερη αληθοφάνεια σκηνές από αρχειακό υλικό, προσθέτει διακριτικό χιούμορ και απεικονίζει γλαφυρούς, ελκυστικούς χαρακτήρες, τόσο από την πλευρά των «καλών», όσο και από αυτή των «κακών» χρησιμοποιώντας ένα αρκετά καλό cast.
zerVo
Νόημα, ζουμί, προβληματισμός, άψογος ρυθμός, πάθος, συναίσθημα, αγώνας. Αναπαράσταση! Μια ταινία του άτυχου 2020, που με τεράστια ευκολία θα πίστευα πως γυρίστηκε εκεί πίσω στα μαγικά 70s. Την εποχή δηλαδή που μας έκαμε να αγαπήσουμε τον σινεμά και έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Η ταινία έχει ένα αξιόλογο καστ και ρυθμό που την καθιστά ξεκούραστη στην θέαση, παρά την δίωρη διάρκειά της. Ξεχωρίζει η ερμηνεία του Frank Langella στον ρόλο του ξεπουλημένου δικαστή.
vandimir
Εξαιρετική σκηνοθεσία, έξυπνη και πρωτότυπη αφἠγηση, καλός ρυθμός, αυξανόμενο σασπένς, αλλά και κατάδειξη δίχως δισταγμούς των βαθιών εσωτερικών διαφωνιών και συγκρούσεων ενός ούτως ή άλλως ετερόκλητου προοδευτικού κινήματος.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Σόρκιν έχει φροντίσει έτσι ώστε το πυκνογραμμένο σενάριο να μη σε αφήνει να στρέψεις το βλέμμα σου αλλού αλλά κυρίως οι πολύ καλοκουρδισμένες και συντονισμένες ερμηνείες να στέκονται περίφημα ως αντιπροσωπευτικές των δύο στρατοπέδων που βρίσκονταν εκείνη την περίοδο σε σύγκρουση.
Γεωργία Παπαδοπούλου
Πρόκειται για ένα καλογυρισμένο κοινωνικό δράμα που σε απορροφά πλήρως και σε καθηλώνει μπροστά στην οθόνη.
Σπύρος Καραγεώργης
Με ένα θέμα που μπορεί να χαρακτηριστεί επίκαιρο, άρτια σκηνοθεσία και ένα σενάριο που αποδίδεται κατάλληλα από το επιτελείο των ηθοποιών, το 'Trial' είναι μία πολύ αξιόλογη και συγκινητική ταινία που θα σας κάνει να περάσετε ποιοτικά τον χρόνο σας.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-10-16
Η αίσθηση της ταινίας είναι τέλεια, κάτι που απέχει από το λερωμένο, χύμα «ύφασμα» της εποχής εκείνης, και η τάση του σκηνοθέτη και σεναριογράφου να δίνει σε κάθε ρόλο την άψογη, αξιομνημόνευτη ατάκα ψυχαγωγεί με σκέψη και γνώση, αλλά δεν παύει να φαντάζει παραπάνω χρονομετρημένη και ιδιαίτερα γυαλισμένη.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ένα μαχητικό κι επίκαιρο δράμα με τον καταιγιστικό ρυθμό διαλόγων και μοντάζ που αποτελεί σήμα κατατεθέν της δουλειάς του, αποσπώντας δυναμικές ερμηνείες απ' όλο το καστ και συνθέτοντας μια αιχμηρή κριτική ενάντια στην κατάχρηση εξουσίας, τον συντηρητισμό, τον μιλιταρισμό και την αστυνομική βία.
Θοδωρής Λέννας
Ο Σόρκιν γνωρίζει όσο λίγοι το παιχνίδι της αφήγησης και φιλοτεχνεί ένα άριστο σενάριο από άποψη ρυθμού και συνοχής. Η σκηνοθετική του οπτική πατάει σε ασφαλή μονοπάτια, αποφεύγει τους πειραματισμούς και πολύ σωστά δίνει έμφαση στο υποκριτικό βάρος του λαμπερού της καστ.
Αντώνης Παυλίδης
Σ' αυτές τις περίεργες εποχές που ζούμε, ταινίες όπως αυτή μας χρειάζονται κυρίως για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την σκληρή και άδικη πραγματικότητα. Καταπιάνεται με ένα θλιβερό θέμα το οποίο ταλαιπώρησε την κοινωνία της Αμερικής και έχει αφήσει τα κατάλοιπα του μέχρι και σήμερα, το αίσθημα όμως που σου αφήνει με το τέλος της θέασης της είναι η ελπίδα, και αυτό οφείλεται στην εξαιρετική πένα του Aaron Sorkin.
Ελένη Κουκουρίκου
Το The Trial of the Chicago 7 είναι ένα βιογραφικό δράμα που απευθύνεται στην καρδιά του αμερικάνικου έθνους, δεδομένου του πολιτικού κλίματος της χώρας. Γεμάτη συντονισμό και ισχύ, η ταινία αυτή είναι ο κορυφαίος υποψήφιος για τα βραβεία της επόμενης σεζόν.
Μίλτος Τόσκας
Στο επίπεδο των ερμηνειών ξεχωρίζουν οι Σάσα Μπάρον Κοέν και Φρανκ Λανγκέλα. Από κοντά έρχονται οι Έντι Ρεντμέιν (Η Θεωρία των Πάντων, Το κορίτσι από τη Δανία), Μαρκ Ράιλανς και Τζόσεφ Γκόρντον-Λέβιτ, που περνάει στην πλευρά των κακών μετά την εξαιρετική του ερμηνεία στο Snowden. Εξαιρετική επίσης η φωτογραφία του Φαίδωνα Παπαμιχαήλ που μας ταξιδεύει στην εποχή που διαδραματίζονται τα γεγονότα.
Λήδα Γαλανού
2020-10-18
Ο Ααρον Σόρκιν, ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς σεναριογράφους της γενιάς μας, από το κοινωνιολογικά προφητικό «The Social Network» του Ντέιβιντ Φίντσερ του 2000 ώς την εμβληματική πολιτική τηλεοπτική σειρά «The West Wing», εμπνέεται, για τη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του (μετά το «Molly's Game»), από την πραγματική ιστορία της δίκης του τίτλου, για να επικρίνει τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση με τον χαρακτηριστικό του τρόπο: με ταχύτητα, χιούμορ κι έναν απλοϊκό, όσο κι ακαταμάχητο ιδεαλισμό.
Θόδωρος Σούμας
Η ταινία, διασκεδαστική, μαχητική και σκωπτική, περιγράφει αδρά κι αποτελεσματικά τα γεγονότα, τις πορείες, τα ενορχηστρωμένα επεισόδια και τους ξυλοδαρμούς των ειρηνιστών και των νέων. Ο Α.Σόριν φτιάχνει πάλι μια πολιτική και δικαστική ιστορία, όπου όμως, ο λαός και οι συλλογικότητες παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Οι ένθερμοι θεατές των δικαστικών εδράνων θα απολαύσουν τα μέγιστα την ταινία, καθώς είναι μια χαρά δομημένη η σεναριακή και η σκηνοθετική οδός εντός της δικαστικής αίθουσας (που είναι και το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας) και δίχως να διαθέτει ντοκιμαντερίστικο ή δημοσιογραφικό νευρικό σύστημα απολαμβάνεις να μετατρέπεται το δικαστήριο άλλοτε σε ατραξιόν πολιτικής σάτιρας και άλλοτε σε δράμα.
Τάσος Ντερτιλής
Ιστορικά γεγονότα, καταγεγραμμένα, διχάζουν ακόμη την κοινή γνώμη 50 χρόνια αργότερα στις ΗΠΑ αλλά ο Σόρκιν δεν χαρίζεται σε κανέναν, διανθίζοντας τον πολιτικό λόγο με κοφτερό χιούμορ και με επιφανέστερο εκπρόσωπο τον Σάσα Μπάρον Κοέν σε μια αποκαλυπτική ερμηνεία ως ριζοσπάστη Χόφμαν που μετατρέπει την Ιστορία σε καυστικό stand-up comedy show.
kazanipouvrazei
Φιλόδοξο δικαστικό δράμα, που δεν αναζωογονεί μεν πλήρως τη φόρμουλα (αθροίζονται κλισέ και τυποποιημένοι χαρακτήρες), αλλά παραμένει στιβαρό και ενδιαφέρον μέχρι τέλους.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο Σόρκιν αφηγείται μια ιστορία με αμέτρητους χαρακτήρες -πλην των επτά, υπάρχει ένας γραφικός δικαστής, ένας ευφυής εισαγγελέας και μια πληθώρα δευτεραγωνιστών που βάζουν το δικό τους λιθαράκι στην υπόθεση- καλογραμμένους διαλόγους, υπόγειο χιούμορ, ακόμη και δυνατές ανατροπές (παρά την γνωστή ιστορία) που θυμίζουν τα κορυφαία δικαστικά έπη του αμερικανικού σινεμά των 60ς.
Πόλυ Λυκούργου
2020-10-10
Με λαμπερό καστ και ηχηρό μήνυμα για το σήμερα, μία ιστορία του παρελθόντος φωτίζεται από τον Ααρον Σόρκιν, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς του πολιτικού σινεμά της γενιάς μας.
Πάρις Μνηματίδης
2020-10-12
Το σύνολο λειτουργεί εξαιρετικά καλά σε ψυχαγωγικό επίπεδο: οι χαρακτηριστικά αστραπιαία γρήγοροι διάλογοι του σκηνοθέτη και σεναριογράφου σε συνδυασμό με το νεύρο των χαρακτήρων, με τους γρήγορους ρυθμούς και το ανάλογα συντονισμένο μοντάζ του Alan Baumgarten (κατά πάσα πιθανότητα υπαγορευμένο από το ίδιο το σενάριο, μιας και θυμίζει άλλες δουλειές του Sorkin με διαφορετικούς μοντέρ) συνεισφέρουν σε μια αν μη τι άλλο απολαυστική θέαση.
Νίκος Γιακουμέλος
Γενικότερα, ενώ η ταινία διαθέτει πολλές στιγμές προσωπικών κορυφών, σε ερμηνευτικό επίπεδο, το συνολικό της πλαίσιο και ο ίδιος ο Sorkin αδυνατούν να συλλάβουν το συλλογικό, τη δυναμική του δρόμου, της διαδήλωσης και του αγώνα που δόθηκε στους δρόμους της πόλης. Έτσι, μένει πάρα μερική, αποστασιοποιμένη από το βαθύτερο θέμα της και καθαρά «αμερικάνικη» ως προς τη θεοποίηση του ατομικισμού, ακόμα και στους συλλογικούς αγώνες.
Απόστολος Κίτσος
Ο Σόρκιν είναι ευφυής, ίσως αδικεί τον εαυτό του με την over-sized δημαγωγία του, αλλά σκηνοθετικά δεν διαθέτει το κύρος και την μεγαλοπρέπεια ενός Σπίλμπεργκ (μιας και αναφέρθηκε) και ενδεχομένως να μην τα αποκτήσει και ποτέ. Επειδή όμως είναι ικανότατος γραφιάς (εδώ διευθύνει και σωστά τους ηθοποιούς του) αυτή θα είναι η ευχή και η κατάρα του: πάντα θα δείχνει ελλειματική η ικανότητά του πίσω από την κάμερα.
Ειρήνη Δρίβα
Το πρόβλημα στην ταινία είναι πως ενώ ξεκινάει δυναμικά στην συνέχεια κάνει κοιλιά και μοιάζει λίγο πρόχειρο. Θα θέλαμε μια πιο κλιμακωτή ένταση που θα απογείωνε το πολιτικό υπόβαθρο της ιστορίας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ο Σόρκιν, που είναι καλύτερος στο γράψιμο σε σχέση με την σκηνοθεσία, δραματοποιεί τα γεγονότα με μαεστρία, συμπληρώνοντας κενά με τη φαντασία του, καθώς η ταινία δεν είναι ντοκιμαντέρ άλλωστε, όμως στήνει την σαφώς ενδιαφέρουσα και επίκαιρη ιστορία της, με ακαδημαϊκό σκηνοθετικά τρόπο, αποτελεσματικό, αλλά ελάχιστα πρωτότυπο.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-10-06
Αυτά καθαυτά τα γεγονότα έχουν μεν την σημασία τους, αν και ο τρόπος με τον οποίο ο Σόρκιν τα εκθέτει «κολυμπώντας» κάπως ανεξέλεγχτα στον χρόνο, μπορούν να προκαλέσουν σχετική σύγχυση.
Χρήστος Μήτσης
2020-10-08
Δικαστικό δράμα που αναπαριστά τα αληθινά γεγονότα με αφηγηματική επιδεξιότητα και χολιγουντιανή πιστότητα, ενορχηστρωμένο από έναν οσκαρικό μετρ του είδους.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-10-04
Πλούσιο σε περιεχόμενο αλλά ανεπαρκές στη διαχείρισή του, το δικαστικό δράμα της χρονιάς φανερώνει την ανεπάρκεια του σκηνοθέτη Άαρον Σόρκιν σε σχέση με τον σεναριογράφο Άαρον Σόρκιν και την προσπάθεια μιας παραγωγής να συνδέσει σχεδόν με το ζόρι το 1969 με το 2020.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει την ταινία από του να σε παρασύρει στην όλη πορεία της δίκης (μιας παρωδίας, στην πραγματικότητα, δίκης) και να σε μπλέξει (χάρη και στις εξαιρετικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών) σ' έναν αγώνα για δικαιοσύνη και ελευθερία του λόγου και της έκφρασης που συνεχίζεται, με το ίδιο πάθος, και στις μέρες μας.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Δεν έχει εντάσεις, δεν έχει στρωτή πλοκή, η παρουσίαση των χαρακτήρων είναι επιεικώς επιφανειακή με τους περισσότερους από τους οποίους απλά να υπάρχουν, με όλα αυτά να έχουν ως αποτέλεσμα μια ταινία που παρακολουθείς σα να βλέπεις mockumentary!
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Όσες όμως χαμένες ευκαιρίες κι αν παρουσιάζει το φιλμ, όσο κι αν προτιμά την διακήρυξη ενότητας από την όποια ριψοκίνδυνη ενδοσκόπηση (το κατανοώ- είναι δύσκολοι καιροί, και κάποιος σαν τον Σόρκιν είναι βέβαιο πως πραγματικά, ειλικρινά δεν καταλαβαίνει γιατί οι άνθρωποι είναι διχασμένοι και θυμωμένοι), υπάρχει τελικά κάτι πάντα μαγνητιστικό.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Ο Σόρκιν δεν χάνει καθόλου χρόνο με συστάσεις (πέρα από την αναγραφή ονομάτων και ιδιοτήτων στην οθόνη), γεγονότα (αυτά δίνονται σε σύντομα φλασμπάκ) και context (για την juicy -σε όλα τα επίπεδα πέραν του πολιτικού- συγκεκριμένη χρονική στιγμή) και βουτάει κατευθείαν στη δίκη – ίσως δικαιολογείται η ασυγκράτητη επιθυμία του να φτάσει στο «φιλέτο» του σεναρίου του, αλλά το αποτέλεσμα είναι η ταινία να υστερεί σε ρυθμό, οπτική ταυτότητα και σκηνοθετική έμπνευση.
Φίλιππος Κατσώνης
Μετά την ολοκλήρωση του φιλμ έχεις την αίσθηση ενός βεβιασμένου αποτελέσματος. Περισσότερο θαρρώ πως παρακολούθησα μια τηλεταινία ή έστω μια μίνι συμπιεσμένη σειρά, παρά ένα φιλμ αυτάρκες με αρχή, μέση, και τέλος.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-10-02
«Οσκαρικό»; Εάν έχει πάρει τέτοια κατρακύλα ο θεσμός, ας τον αφήσουμε να ψοφήσει επιτέλους!
