Η Ελπίδα του Κόσμου(2019)
(Gloria Mundi) | Πρώτη προβολή: 29-10-2020
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, γνωστός μας από τα «Χιόνια του Κιλιμάντζαρο», βασίζεται πάνω στο κλασικό του καστ ηθοποιών και μας προσφέρει ένα γλυκόπικρο οικογενειακό δράμα, προσαρμοσμένο αριστοτεχνικά στις δύσκολες οικονομικο-κοινωνικές συνθήκες της εποχής μας.
Άγγελος Πολύδωρος
2020-10-20
Ο σκηνοθέτης Ρομπέρ Γκεντιγκιάν μετά τις ταινίες «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» (2011) και «Το σπίτι δίπλα στη θάλασσα» (2017) επανέρχεται με ένα ακόμα οικογενειακό δράμα, το οποίο όμως προκαλείται –όπως το συνηθίζει- από το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, το οποίο και σχολιάζει πιο έντονα αυτή τη φορά με την σκοτεινή φωτογραφία και την βαριά ατμόσφαιρα του λιμανιού της Μασσαλίας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Γκεντιγκιάν αφηγείται απλά, με ρεαλιστικά χρώματα, το δράμα των προσώπων του, με εξαιρετικές, όπως πάντα, ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς του με επικεφαλής τον Ζαν-Πιερ Νταρουσέν και τη μούσα του σκηνοθέτη Αριάν Ασκαρίντ), οδηγώντας μας σε ένα ωραίο, απρόσμενο φινάλε.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μέσα σε 106 μόλις λεπτά, ο πιο κοντινός προς το ανθρωποκεντρικό σινεμά του Βρετανού Κεν Λόουτς, Γάλλος δημιουργός, καταφέρνει να σκιαγραφήσει 7 ολοκληρωμένους και διαφορετικούς μεταξύ τους ανθρώπινους χαρακτήρες από την καλή, αλλά και από την 'ανάποδη' πλευρά τους.
Μαρία Πλουμάκη
Σε όλη την ταινία δεν υπάρχει ίχνος χιουμοριστικού στοιχείου ή αστείου για να σου προσφέρει κάποιο είδος ανακούφισης και χαλάρωσης από τον συνεχή πυροβολισμό από τα δυσάρεστα γεγονότα. Το γεγονός αυτό είναι πλήρως αντιφατικό από το τι είχε προβληθεί στην αρχή της ταινίας και σε κάνει να αναρωτιέσαι το πώς ένα ευχάριστο γεγονός, όπως αυτό της γέννησης, "γεννάει" μια σειρά από προβλήματα.
zerVo
Του μελετημένα εξελισσόμενου θρίλερ, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την ομοαίματη φράξια στον γκρεμό, ηγείται το γνώριμο για πόνημα του Μαρσεγιέζου υποκριτικό τρίγωνο των - με σειρά αξιολόγησης - Meylan, Ascaride, Darroussin. Φοβεροί ρολίστες, πεπειραμένοι, δείχνουν να συνεννοούνται με τα μάτια με τον καθοδηγητή τους και δεν χρειάζονται παρά μόνο ελάχιστα λεπτά, ώστε να ξεδιπλώσουν στο πανί τον ρυτιδιασμένο χαρακτήρα τους.
Χρήστος Μήτσης
2020-10-18
Τρυφερός, πολιτικά οξύς αλλά και μελοδραματικά απλοϊκός, ο Γκεντιγκιάν μένει πιστός σ' ένα κοινωνικά στρατευμένο σινεμά που σε κερδίζει με την ανθρωπιά και τις συγκινητικές κινηματογραφικές λεπτομέρειές του.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-10-16
Ρεαλισμός και ποίηση, υπαρξιακή αναζήτηση και μια βαθιά πίστη στην παντοδυναμία της δεμένης οικογένειας φτιάχνουν ένα εύγευστο κινηματογραφικό κοκτέιλ, μια ταινία σπάνιας ευαισθησίας στους καιρούς μας, μια ταινία που μας αφορά όλους.
Τάσος Ντερτιλής
Μια οικογένεια σε κρίση και ένας κατάδικος που επιστρέφει από τα παλιά με ποιητική διάθεση σε μια ψυχρή και αμείλικτη σύγχρονη πραγματικότητα στη νέα ταινία του δημιουργού του «Χιόνια στο Κιλιμάντζαρο».
Μάνος Θηραίος
Χωρίς περιττές δόσεις συγκινησιακής φόρτισης, λες και ο ίδιος ο Γκεντιγκιάν στέκει αμέτοχος παρατηρητής, η "Ελπίδα του κόσμου" μετατρέπει όλους εμάς σε ακούσιους μάρτυρες ενός οικογενειακού δράματος της διπλανής πόρτας, προκαλώντας μας να επέμβουμε και εν τέλει να μοιραστούμε με όλους αυτούς τους ανθρώπους τον βουβό τους πόνο, σαν μέλη αυτής της τραγικής οικογένειας που γαλουχήθηκε από την αυτοθυσία και την απώλεια.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-10-10
Η αξία στα προηγούμενα φιλμ εντοπίζεται στην διακριτικότητα της σκιαγράφησης χαρακτήρων και καταστάσεων. Εδώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο ίσως επειδή η δίκαιη οργή του δημιουργού δεν του επιτρέπει να δει με ψυχραιμία το θέμα του. Και πάλι όμως κερδίζει τα εύσημα χάρη στην αισιοδοξία και την αποφασιστικότητα του.
Λήδα Γαλανού
2020-10-14
Η ταινία θυμίζει πόσο ευαίσθητα ο Γκεντιγκιάν σκηνοθετεί τα πρόσωπα των ηρώων του και την ανθρώπινη ζεστασιά – τις λίγες στιγμές που την εντοπίζει εν προκειμένω.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-10-12
...η ελπίδα που παραθέτει ο σκηνοθέτης πηγάζει σχεδόν αποκλειστικά από το πρόσωπο ενός μωρού ως κινητήρια δύναμη για καλύτερες πράξεις, εύρημα που θυμίζει μια αρκετά όμοια (και καλύτερη) ταινία από το παρελθόν, το Wonderland του Μάικλ Γουιντερμπότομ.
Πάρις Μνηματίδης
Σε γενικές γραμμές, πάντως, η «Ελπίδα του Κόσμου» επιτυγχάνει λιγότερα από όσα φιλοδοξεί να αγγίξει, και παρόλο που οι προθέσεις υπάρχουν, δεν αρκούν για να μεταφραστούν σε κάτι αντίστοιχα δυνατό κινηματογραφικά.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-10-08
Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, σαν Γάλλος Κεν Λόουτς, χαρτογραφεί την εργατική τάξη της Μασσαλίας αλλά το κάνει μέσα από ένα ελαφρώς σαπουνοπερατικό στόρι πολλές στιγμές του οποίου καταλήγουν να μην λειτουργούν ή να είναι θεματικά προφανείς.
Νεκτάριος Σάκκας
2020-10-06
Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν («Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο») συνεχίζει στον δρόμο των οικογενειακών δραμάτων που ψηλαφούν τα όρια της ηθικής, πάντα με ταξικό πρόσημο και με φόντο τη Μασσαλία που ξέρει και αγαπά.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-10-04
Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν κάνει ξανά -μα καθόλου καλά- μια από τα ίδια. Κι αυτή τη φορά το κοινωνικό του σινεμά, μοιάζει βεβιασμένο, αφελές, ενοχλητικά διδακτικό.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Καλλιτεχνικά δεν υπάρχει κάτι άξιο αναφοράς, με τον Guédiguian να κρατάει έναν ικανοποιητικό ρυθμό χωρίς να έχει να επιδείξει κάτι περισσότερο.
Βαρβάρα Κοντονή
2020-10-02
Δεν υπάρχει τρόπος να παρακολουθήσεις τη νέα ταινία του Γκεντιγκιάν χωρίς να σκεφτείς πως τα πάντα είναι «τακτοποιημένα» έτσι ώστε να βγάζουν στον κάθε πρωταγωνιστή τον... χειρότερο ή τον πιο ηθικά διδακτικό χαρακτήρα του.
