Small Axe: Mangrove : Season 1(2020)

Με δυνατό καστ, γοητευτική και προσεγμένη απεικόνιση της εποχής αλλά και υπέροχη μουσική, ο ΜακΚουίν παραδίδει ένα καθαρό δείγμα πολιτικού σινεμά με απόλυτα ζωντανή και παθιασμένη αφήγηση, φωτίζοντας μια σκοτεινή σελίδα της βρετανικής Ιστορίας, που δυστυχώς παραμένει επίκαιρη.

Γεμάτο ένταση και πάθος, το φιλμ του ΜακΚουίν μπορεί να αφηγείται μια ιστορία από το παρελθόν, όμως μοιάζει απόλυτα επίκαιρο, σημαντικό και χρήσιμο σε μια εποχή που ακόμη και σήμερα, πολλές δεκαετίες μετά, υπάρχουν άνθρωποι που εξακολουθούν να παλεύουν για την αυτονόητη αλήθεια πως black lives matter.

Αποτυπώνει με εκπληκτικό τρόπο την εποχή, τον πολύπλοκο συσχετισμό των επιμέρους δυνάμεων και εξουσιών, τις προκαταλήψεις και τις κοινωνικές ανισότητες με τις οποίες ερχόντουσαν αντιμέτωποι οι εκ των 'Δυτικών Ινδιών' έγχρωμοι κάτοικοι της Μεγάλης Βρετανίας.

Για ακόμα μια φορά, ο ΜακΚουίν γίνεται μια από τις πιο δυνατές και σημαντικές φωνές της σύγχρονης ιστορίας του κινηματογράφου.

Το Mangrove άκρως ενδιαφέρον, περνάει πάρα πολλά μηνύματα, είναι πάνω απ' όλα αυθεντική και χωρίς να θέλει να παραπλανήσει τον θεατή, ενώ σε παρασύρει με το σαρωτικό δεύτερο μέρος της και δίνει μια στιβαρή ταινία.

Συνολικά έχουμε μια καλογυρισμένη και καλά ερμηνευμένη ενδιαφέρουσα ιστορία από ένα λιγότερο προβεβλημένο (τουλάχιστον στην Ελλάδα) κομμάτι του μαύρου κινήματος.

Η υπομονετική καταγραφή του περιστατικού από τον McQueen δεν στέκεται απλώς στην αναπαραγωγή των γεγονότων (πόσο μάλλον με τον θριαμβευτικό τόνο ενός παραμυθένια feelgood αντιστοίχου, όπως η 'Δίκη των 7 του Σικάγου' του Aaron Sorkin που πραγματεύεται μια αντίστοιχη περίπτωση) αλλά καταφέρνει να υπογραμμίσει την ιδέα του πώς το κοινωνικό, το πολιτικό και το προσωπικό έρχονται σε σύγκρουση και γίνονται, αναγκαία, ένα.

Συναρπαστικό δείγμα πολιτικοποιημένου σινεμά, με επιμονή στις λεπτομέρειες για την ακριβέστερη αναπαράσταση της εποχής και των συμβάντων, λήψεις στα όρια του ντοκιμαντερίστικου, γεμάτες παλμό και ένταση, παθιασμένες ερμηνείες γεμάτες χαρά και πόνο, θυμό και οργισμένη μάχη σε έναν δικαστικό αγώνα που έμοιαζε χαμένος από χέρι.

Το "Mangrove" είναι εκείνο που κοιτάζει κατάματα την απειλή της αστυνομίας στις μαύρες μειονότητες και συνδέεται άμεσα με την επικαιρότητα, ως δραματοποίηση της αληθινής ιστορίας της δίκης όχι των Chicago 7 αλλά των Mangrove Nine.

Εν κατακλείδι, μια σημαντική ταινία για όσα λέει – και είναι ξεχωριστό το γεγονός ότι αναδεικνύει ένα ήσσονος σημασίας πραγματικό γεγονός για να δείξει ότι οι μάχες κερδίζονται σε όλα τα πεδία της μάχης, μεγάλα και μικρά – κι όχι απαραίτητα για τις υψηλές (καθαρά) κινηματογραφικές της επιδόσεις.

Στο «Mangrove», το συναίσθημα παίζει καθοριστικό ρόλο και χτίζεται έτσι ώστε να νιώθεις τη γεύση της αδικίας στο στόμα, σε κάθε σκηνή.

Ένα στρωτό, αξιοπρεπές δικαστικό δράμα που όμως δεν φτάνει τα επίπεδα του The Trial of the Chicago 7 που είδαμε φέτος.