Ο Ουρανός του Μεσονυχτίου(2020)
(The Midnight Sky) | Πρώτη προβολή: 23-12-2020
Άννα Νταλλαρή
2020-12-20
Σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα φιλμ που θα περίμενα να δω ποτέ να προτείνεται για Όσκαρ, δεν μετάνιωσα όμως καθόλου που το είδα.
zerVo
2020-12-18
Υπογεγραμμένο από τον Mark Smith (του The Revenant) ανακατώνει την γραμμική αφήγηση με την παρεμβολή φλασμπακ από το παρελθόν, που έχουν όμως άμεση συνάφεια με τα εξελισσόμενα. Και κλειδώνουν τον κύκλο των εξελίξεων στο φινάλε, ελαφρώς προβλέψιμα για εκείνον τον σινεφίλ που δεν θα νιώσει βυθισμένος στην πλήξη της πρώτης ώρας, παρά θα δείξει κουράγιο να ακολουθήσει την Οδύσσεια του ταλαίπωρου άντρα μέχρι τέλους.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
2020-12-16
Η δίωρη ταινία ξεκινά καλά, αλλά κάπου στη μέση κάνει κοιλιά και το φινάλε σε απογοητεύει.
Οδυσσέας Αλάμπρας
Aίσθηση αγωνίας αλλά και κάποιες δυνατές εικόνες δράσης αλά «Gravity» με το διαστημόπλοιο «Αιθέρας» με το οποίο επικοινωνεί ο ήρωας προσδίδουν στο καλοφτιαγμένο αν και κάπως μονότονο χωρίς δυνατές κορυφώσεις sci-fi του Κλούνεϊ την χροιά του υπαρξιακού δράματος με οικολογικές αναφορές.
Λήδα Γαλανού
Ο Τζορτζ Κλούνεϊ χτίζει ένα πανέμορφο σύμπαν μοναξιάς, αλλά δεν καταφέρνει να το γεμίσει με χαρακτήρες και συναίσθημα.
Ε.Φ.Β.
Δεν μπορούμε να πούμε πως είναι μια αριστουργηματική ταινία, δεν μπορούμε να πούμε πως είναι η καλύτερη ταινία του Clooney, που έχει αναλάβει και το ρόλο του σκηνοθέτη. Μπορούμε να πούμε όμως, πως χωρίς να μας εκβιάζει θα περάσουμε ένα δίωρο (ίσως αν ήταν λίγο μικρότερη η διάρκεια της, να ήταν καλύτερο το αποτέλεσμα), στο οποίο θα προβληματιστούμε, ιδιαίτερα στις μεγάλες σιωπές που έχει.
Αντώνης Παυλίδης
Αυτό όμως που μάλλον έλειπε από το The Midnight Sky, είναι η ξεκάθαρη ταυτότητα και είναι κρίμα επειδή οι θεματικές που θίγει, όπως η συγχώρεση, η θυσία, η μετάνοια αλλά και η ανάγκη για λύτρωση βρίσκουν πάντα το κοινό τους.
Μάνος Θηραίος
Όταν όμως το σενάριο προδίδει τις προθέσεις, όλα τα υπόλοιπα -μολονότι εξαίρετα- δεν είναι ποτέ αρκετά για να ανυψώσουν την ταινία εκεί όπου θα της άξιζε, αφού ακόμα και η τραγική για όλους αποκάλυψη στο φινάλε φαντάζει μετέωρη αν αναλογιστείς όσα είχαν διαδραματισθεί πιο πριν.
Φωτεινή Δαϊλά
Ο Ουρανός του Μεσονυχτίου δεν έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό. Προσπαθεί να γίνει...κάτι, αλλά δεν τα καταφέρνει.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-12-06
Χωρίς να είναι κακό, το «Ο Ουρανός του Μεσονυχτίου» προστίθεται σε μία μακρά λίστα ατυχών και διόλου πρωτότυπων φιλμικών στιγμών του δραματικού υπο-είδους «επιβίωση κάτω από συνθήκες καταστροφής».
Γιάννης Βασιλείου
2020-12-12
Εκτιμάς την ενσυναισθητική, ανθρωπιστική του στάση, εκτιμάς και τις προθέσεις του. Ακόμα κι αυτό το φινάλε, όμως, παραπέμπει σε μια δημιουργία υπέρτερη σε όλα τα επίπεδα, το «Children of Men» (2005) του Αλφόνσο Κουαρόν.
Χρήστος Μήτσης
2020-12-14
Ο «Ουρανός του Μεσονυχτίου» δεν έχει αποφασίσει που ακριβώς να ρίξει το βάρος του, τσαλαβουτώντας σε θεματικές, ιδέες και αλληγορίες οι οποίες δεν ολοκληρώνονται, βασισμένες σε διάφανα κλισέ (οι αποκαλύψεις για το ποιος - και «τι» - είναι ποιος) και τετριμμένα διλήμματα.
Νίκος Δρίβας
2020-12-10
Θα μπορούσε να είχε περισσότερο ενδιαφέρον και να αξιοποιήσει τα δυνατά της σημεία, ωστόσο είναι σαν να βάζει... τρικλοποδιά στον εαυτό της, ειδικά από τα μισά και μετά αφήνοντας πράγματα στη μέση και χάνοντας εντελώς τη μπάλα.
Σταύρος Γανωτής
2020-12-08
Το αδύναμο σενάριο δεν παρακάμπτεται από τις δυνατές ερμηνείες, και το πηλίκο είναι εντέλει ουδέτερο.
Απόστολος Κίτσος
2020-12-04
Η συνολική αίσθηση που σου αφήνει το φιλμ, είναι όπως προανέφερα στην αρχή, ένα οκ αλλά flat συναίσθημα και σε καμία στιγμή δεν πείθεσαι ότι θα οδηγηθείς σε κάποια κορύφωση.
Άγγελος Πολύδωρος
2020-12-02
Κάθε άλλη λεπτομέρεια για την ταινία, πέραν της εμφάνισης στο σταθμό ενός μικρού κοριτσιού (Caoilinn Springall) που φαίνεται να μην έχει προλάβει να φύγει, καταστρέφει τη μαγεία του υποψήφιου τηλεθεατή που παρά τον αργό ρυθμό της, θα καθίσει να τη δει για να απολαύσει τουλάχιστον την ερμηνεία του George Clooney, που θυμίζει τον Leonardo Di Caprio στην «Επιστροφή» (2015).
