Minari(2020)
Πρώτη προβολή: 24-06-2021
Σοφία Γιαννοπούλου
2021-06-20
Ένα συγκινητικό οικογενειακό πορτρέτο που θα σας αγγίξει με την αυθεντικότητα και την οικουμενικότητα των ζητημάτων του, καθώς και με τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών του.
Ιάκωβος Γωγάκης
2021-03-16
Εξαιρετικοί οι δύο πρωταγωνιστές , ο Στίβεν Γέουν και η Γέρι Χαν, ταίριαζε απόλυτα ο νωχελικός ρυθμός, όπως επίσης και η πλανοθεσία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ότι η φύση χαρίζει τον πλούτο της, όπως τον οραματίζεται ο Τζέικομπ στην τελευταία σκηνή.
Αγγελική Καρυστινού
Ο Αμερικανο-Κορεάτης Τσανγκ, που έχει μεγαλώσει σε μια φάρμα στα Όρη Όζαρκ του Αρκάνσας, βασίζεται στα δικά του προσωπικά βιώματα και μέσα από ένα λιτή οικογενειακή κατ' επίφαση ιστορία, που δεν φείδεται συναισθημάτων, καταγράφει λεπτομέρειες της ζωής των μεταναστών και αφουγκράζεται την ανάγκη των ανθρώπων που αναζητούν μια νέα πατρίδα, αλλά κυρίως ένα ελπιδοφόρο αύριο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με τον Τσουνγκ να εστιάζει, με λεπτότητα μαζί και οξυδέρκεια, το ενδιαφέρον του στις σχέσεις ανάμεσα στα πρόσωπά του, αποσπώντας εξαίρετες ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς του, με επικεφαλής τον Στίβεν Γέουν (γνωστό μας από την ταινία Okja και την τηλεοπτική σειρά The Walking Dead) στο ρόλο του επίμονου, αποφασισμένου για ριζικές αλλαγές, Τζέικομπ και με την Γιου-Τζουνγκ Γου στο ρόλο της γιαγιάς να κερδίζει το Όσκαρ δεύτερου ρόλου.
Μίλτος Τόσκας
2021-03-20
Μη τη χάσετε εφόσον σας δοθεί η ευκαιρία στον δρόμο για τα OSCARs.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Στο στοχαστικό και συγκινητικό Minari θα δεις την ελπίδα να φύεται και να ξεπετιέται θαλερή εκεί που δεν το περιμένεις μέσα από εικόνες με λυρισμό, ζωντανά χρώματα, ηλιόλουστα τοπία και ζεστά χαμόγελα να ανθίζουν στην εμψυχωτική προοπτική του να προσπαθήσεις ξανά, για κάτι πιο γερό. Να δεις κατάματα το ρίσκο, και αν αποτύχεις να δοκιμάσεις να αναγεννηθείς από τις στάχτες σου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Κρατώντας χαμηλούς τους τόνους και αποφεύγοντας να ταυτίσει το βλέμμα του και το βλέμμα του θεατή με τον μικρό Ντέιβιντ, ο σκηνοθέτης, παρακολουθεί τους χαρακτήρες του στη νέα τους ζωή με λεπτομέρεια εντομολόγου αλλά και με αποστασιοποίηση, η οποία δεν κολακεύει τις χάρες τους, ούτε κρύβει τις αδυναμίες τους.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-06-18
Ο Τσανγκ πετυχαίνει απόλυτα στο οικογενειακό του saga με την αυθεντική ευαισθησία που μπολιάζει στην προσωπική ιστορία αλλά και με την οπτική μελαγχολία που διατρέχει οικεία περιστατικά, μικρές, ανθρώπινες στιγμές και τη μάχη της καθημερινής επιβίωσης με τον χρόνο, τη φύση και τη μοίρα, χωρίς να χρειάζεται να υπογραμμίσει με ηρωικές παρεμβάσεις την αθόρυβη σκηνοθεσία του.
Δημήτρης Κούτρας
Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε το Minari με 3 λέξεις αυτές θα ήταν απλότητα, τρυφερότητα και νοσταλγία. Παρακολουθήστε το και αφήστε το να σας ταξιδέψει με τη μουσική και το αγνό συναίσθημα του.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Μια ταινία, φτιαγμένη από γήινα υλικά, ρεαλιστική και με τη δέουσα δόση συναισθήματος, άξια θέασης σε κάθε περίπτωση.
Πάρις Μνηματίδης
2021-06-16
Παρόλο που η σκηνοθετική γραμμή του Lee Isaac Chung εδώ απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ντοκιμαντεριστική, εντούτοις καταφέρνει να εκπέμψει μια αυθεντικότητα βιωματικού χαρακτήρα, που τα τελευταία χρόνια σπανίζει ακόμη κι εντός του ανεξάρτητου κυκλώματος.
Μαρία Γκιούλη
2021-06-14
Η ευγενική ψυχή του "Minari" ίσως να μην μας συγκλόνισε με τον τρόπο που άλλες ταινίες της ίδιας συνομοταξίας έχουν κάνει στο παρελθόν όμως πραγματικά είναι δύσκολο να αντισταθείς στις εμψυχωτικές προθέσεις του και στην αγνή συγκίνηση που προσφέρει χρησιμοποιώντας αγνό συναίσθημα και όχι συναισθηματισμούς.
Κώστας Ζαλίγκας
Το «Minari» σε κερδίζει με τις αγνές προθέσεις του, τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας στην ύπαιθρο, παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες, την προσπάθεια και την πίστη του «ξένου» που προσπαθεί να ξαναστήσει τη ζωή του σε ένα ανοίκειο περιβάλλον.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Το Minari είναι αναμφισβήτητα μια γοητευτικότατη ταινία, μια συγκινητική, ανθρώπινη, ευαίσθητη αλλά και σκληρή ταινία που με εξαίρεση τον ρόλο του Will Patton που πραγματικά δεν ξέρω γιατί υπάρχει και κυρίως γιατί έχει αυτή τη μορφή, μπορεί κάποιος να πει ότι δεν έχει κανένα λάθος, τίποτα που να της προσάψεις. Τίποτα εκτός του ίδιου της του χαρακτήρα.
Ναταλία Πετρίτη
Μια γλυκόπικρη ταινία, χαρακτηριστική για την επιτυχημένη οπτικοποίηση της μελαγχολίας της προσπάθειας επιβίωσης σε ξένο τόπο, της δυσκολίας επικοινωνίας μιας οικογένειας σε κρίση, αλλά και της φιλοδοξίας των ανθρώπων που πολλές φορές δεν λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο τους άλλους, αλλά και την ίδια την τύχη που δε βρίσκεται πάντα με το μέρος τους.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-06-12
Είναι μια εντυπωσιακή ταινία που αυτο-σαμποτάρεται βάζοντας τρικλοποδιές πλοκής και φροντίζοντας τα πάντα στην τρίτη πράξη να είναι όσο δραματικά αλλά και ταυτόχρονα όσο τακτικά χρειάζεται. Δεν γκρεμίζεται ποτέ γιατί έχει τη σοφία να είναι πάντοτε ταπεινό και -πίσω από όλα- ειλικρινές.
Έφη Καραχάλιου
Μια από τις αρετές της ταινίας είναι η ευαισθησία με την οποία αντιμετωπίζει στωικά τα πάθη και τις αδυναμίες κάθε χαρακτήρα, κυρίως όμως η καθαρότητα των συναισθημάτων που διαπερνούν το σενάριο. Η φωτογραφία σε συνδυασμό με τις ερμηνείες των γονιών τις προσδίδουν τον οσκαρικό θρίαμβο που μέλλεται να ακολουθήσει.
Μάνος Θηραίος
Αναπάντεχα τρυφερή και εξαιρετικά δουλεμένη στις λεπτομέρειες ταινία που μιλά για την αγάπη, την ευτυχία, την εμπιστοσύνη, τον πόνο και τον κόπο που χρειάζονται για να αντιμετωπίσεις τη ζωή.
Δημήτρης Ψάχος
2021-03-14
Για τον Chung, η φράση "τα πάντα ρει" αποτελεί τον σημαδιακό πυρήνα της σινε-λύτρωσης, λεπτομέρεια άκρως απαραίτητη για ένα στιβαρό δράμα που φιγουράρει ανάμεσα στις λυτρωτικές ταινίες της πρόσφατης, αμερικανικής παραγωγής. Ομολογουμένως, μια βαθιά αμερικανική ωδή στις αέναες μεταβολές.
Αγγελική Αντωνίου
2021-03-12
Το Minari του Lee Isaac Chung είναι μια απλή σεναριακά, αλλά γλυκιά και ανθρώπινη ταινία με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάθος.
Dimitris Dx
2021-03-08
Εξαιρετικά άμεση αφήγηση, κι ας επιλέγει γνώριμες, οικείες διαδρομές.
Κώστας Χριστοφορίδης
Εγώ την βρήκα συμπαθητικιά, χωρίς να προσφέρει κάτι για σκέψη. Έχει πολύ καλή αφήγηση αλλά τίποτα άλλο που να ξεχωρίζει.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Είναι μια απλά σκηνοθετημένη ταινία, γλυκιά, οικογενειακή με αξιοπρεπείς ερμηνείες αλλά μέχρι εκεί!
Χρήστος Μήτσης
2021-06-10
Ξενόγλωσση Χρυσή Σφαίρα, Μεγάλο Βραβείο στο Σάντανς και Όσκαρ β΄ γυναικείου ρόλου (από έξι υποψηφιότητες) για μια μικρού βεληνεκούς, γλυκόπικρη και ειλικρινή σινε-αναζήτηση του αμερικανικού ονείρου. Ορθογραφημένο σινεμά σεναρίου με κομψή δραματουργία και συναισθηματική τρυφερότητα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-06-08
Εν κατακλείδι μια ταινία που χωρίς ποτέ να γίνεται κραυγαλέα ή υπερβολικά «feelgood» προασπίζει το ήθος, την αφοσίωση στον στόχο, την αγάπη – τις σταθερές αξίες της ζωής.
Αχιλλέας Βασιλείου
Παλιομοδίτικο αλλά ταυτόχρονα ευπρόσδεκτο, μία ταινία καλών προθέσεων, που λειτουργεί απευθυνόμενη κυρίως στο συναίσθημα και στα οικουμενικά μηνύματα της, το Minari κατάφερε και ρίζωσε κινηματογραφικά στην μνήμη μας, ως μία από τις καλύτερες ταινίες μίας δύσκολης χρονιάς για το σινεμά και με μία γιαγιά που θα μείνει στην ιστορία του σινεμά ως άλλος ένας ξενόγλωσσος βραβευμένος με oscar ρόλος.
Νίκος Δρίβας
Tο Minari είναι αξιοπρεπέστατο, έχει καλές στιγμές με δυναμισμό και ένταση, στιβαρό ρυθμό ανά σημεία.
vandimir
Αγροτικό δράμα καλογυρισμένο και με εξαιρετικές ερμηνείες (ξεχωρίζει η γιαγιά και ο μικρός εγγονός της, στη σχέση των οποίων άλλωστε βασίζεται μεγάλο μέρος της ιστορίας).
Φοίβος Κρομμύδας
2021-03-04
Είναι κακή ταινία το Minari; Σε καμία περίπτωση, αλλά δεν πρόκειται περί πραγματικά αξιοπρόσεκτου κινηματογράφου (ένας Hirokazu Koreeda θα το είχε απογειώσει), αλλά για μια όμορφης απεικόνισης ανθρώπινων βιωμάτων. Ο ενθουσιασμός της πρώτης ημέρας ξεθώριασε γρήγορα. Τη συνιστώ; Ναι. Αλλά όχι κατεπειγόντως.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2021-03-02
Κρατάω αποστάσεις ασφαλείας απέναντι στους διθυράμβους που γράφονται για την ταινία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Σίγουρα πάντως μιλάμε για μια όμορφη ταινία, καλογυρισμένη κι ενδιαφέρουσα.
Βίβιαν Μελικόκη
Αν είμαστε λίγο προσεκτικοί, ήδη από την αρχή ο σκηνοθέτης στέκεται γενναιόδωρος και μας χαρίζει εκλάμψεις προοικονομίας για την κορύφωση-ανατροπή που επίκειται να έρθει, πριν αρχίσουν τα πράγματα να καλυτερεύουν, σπάζοντας ένα-ένα τα καλούπια του Εγωισμού και του Υπερεγώ.
Μαίρη Βανδώρου
Η ταινία είναι εν μέρει αυτοβιογραφική. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος, έχει μια ιστορία να διηγηθεί και το κάνει όσο πιο απλά μπορεί. Αυτή ίσως η απλότητα είναι που κέρδισε κοινό και κριτικούς και την έκανε να ξεχωρίσει.
Κάλλια Λεντιδάκη
Το «Minari», είναι αδιαμφισβήτητα ένα δράμα που προκαλεί πλήθος συναισθημάτων. Συμπονούμε τους χαρακτήρες, λυπόμαστε για όσα τους συμβαίνουν, και σίγουρα υποκύπτουμε στην γλυκύτητα με την οποία αποτυπώνεται η έκφραση της ανιδιοτελούς αγάπης και φροντίδας.
Θοδωρής Καραμανώλης
2021-06-06
Το «Minari» παραμένει μια μικρή, ήπια και γλυκόπικρη ελεγεία.
Πόλυ Λυκούργου
2021-06-04
Παρόλη την θριαμβευτική του πορεία στα βραβεία, το νοσταλγικό αυτοβιογραφικό δράμα του Λι Αίζακ Τσανγκ δεν πιάνει ρίζα στην καρδιά, απλώς αρωματίζει τον ουρανίσκο - σαν «μινάρι».
Λήδα Γαλανού
Ίσως ακριβώς επειδή είναι αυτοβιογραφική –ή επειδή όντως ο Τσανγκ μεγάλωσε τόσο όμορφα και τρυφερά–, η ταινία είναι σεναριακά στρογγυλεμένη, πασπαλισμένη με χιούμορ και στοργή, μια ελαφρώς εξιδανικευμένη, υποψήφια για 6 Οσκαρ, νοσταλγική αποτύπωση αναμνήσεων, σίγουρα όχι ενδεικτική για το μεταναστευτικό, αλλά πρόσφορη για βράδυ στο θερινό.
Χάρης Αναγνωστάκης
Το ενδιαφέρον στο "Minari", έγκειται στην αφηγηματική δύναμη του Τσανγκ, στο δέσιμο των ονειρικών πλάνων με τη σκληρή πραγματικότητα, τους οικείους χαρακτήρες με την καθημερινότητα, το ψυχολογικό φορτίο των ηρώων με το ανεπιτήδευτο συναίσθημα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Το υδρόφιλο ζαρζαβατικό «Minari» μηδέ πικάντικο είναι, μηδέ πρωτότυπο και ως ασιατικός μαϊντανός χωνεύεται εύκολα.
Βαρβάρα Κοντονή
Ένα τυπικό δράμα χαρακτήρων που κερδίζει έδαφος από την ανάλαφρη σκηνοθεσία του Τσανγκ και τις καλές ερμηνείες του καστ, το «Minari» είναι ένα καλοφτιαγμένο μα προβλέψιμο έργο νοσταλγικής διάθεσης, η οποία δεν είναι απίθανο να σου φέρει στο νου στιγμές της δικής σου παιδικής ηλικίας από κάποιο καλοκαίρι στο χωριό, παρέα με τους παππούδες, χωρίς τις λοιπές δυσκολίες, όμως.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-06-02
Μένει πάντα σε ένα πρώτο επίπεδο που δεν ξεπερνά ποτέ την απλοϊκή ψυχολογική και κοινωνιολογική προσέγγιση, με την αφέλεια (η θρησκευτική πίστη ως προαπαιτούμενο για να βρει τη γαλήνη της η οικογένεια) να κινεί τους δραματουργικούς τόνους.
