Ο Άνθρωπος που Πούλησε το Δέρμα του(2020)
(L' Homme Qui a Vendu Sa Peau / The Man Who Sold His Skin) | Πρώτη προβολή: 10-06-2021
Παύλος Γκουγιάννος
2021-06-20
Μια από τις ωραιότερες ταινίες που έχουν μιλήσει τόσο επιτυχημένα αφενός για τον κόσμο της σύγχρονης τέχνης αφετέρου και κυρίως για την έννοια της ελευθερίας στον σύγχρονο πολιτισμό.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Μια εικαστική πανδαισία, καθόλου επιτηδευμένη, αντιθέτως απολύτως ενταγμένη στην υπηρεσία του Σεναρίου και μιας ευφυούς Σκηνοθεσίας. Και με ένα love story να παίζει, το οποίο η ακομπλεξάριστη Τυνήσια σκηνοθέτης δεν το φοβάται διότι το ελέγχει. Ε, αυτά είναι Εργα!!
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Η ταινία έχει βασιστεί πάνω στο έργο "Τιμ" του Βέλγου καλλιτέχνη Βιμ Ντελβουά. Η Τυνήσια σκηνοθέτις Κάουτερ Μπεν Χανία, μέσω του πρωταγωνιστή της, θέλει να μας δείξει πώς στη σύγχρονη εποχή το χρήμα κινεί τα πάντα, εξαγοράζει ελπίδες και προσδοκίες, καταρρακώνει αξιοπρέπειες και γκρεμίζει τα ήθη
Ναταλία Πετρίτη
Ο Άνθρωπος που Πούλησε το Δέρμα του ασκεί κριτική στην μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης-φρούριο και κυριότερα σατιρίζει τον κόσμο της τέχνης, που διαχρονικά φαίνεται πως αντιμετωπίζει, αλλά και εισπράττει την υπεραξία του προσφυγικού ζητήματος με όρους εξωτικοποίησης, ανοίγοντας ταυτόχρονα τη συζήτηση για θέματα ακόμη πιο δύσκολα, όπως τα όρια της αυτοδιάθεσης του σώματος σε συνάρτηση με τη διατήρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ελευθερίας.
Τάσος Ντερτιλής
Μια ταινία υψηλής αισθητικής που ήρθε από το πουθενά για να προκαλέσει (όπως πριν λίγα χρόνια το πολυβραβευμένο Τετράγωνο του Ρούμπεν Έστλουντ), να ειρωνευτεί και να αναδείξει τα κοινωνικά και καλλιτεχνικά αδιέξοδα ενός κατακερματισμένου από κάθε άποψη «παγκόσμιου χωριού».
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-06-16
Το concept, που αντλεί την έμπνευσή του από τον Βέλγο καλλιτέχνη Βιμ Ντελβουά, είναι εξαιρετικό και φιλόδοξο και το φιλμ, που βρέθηκε στη φετινή πεντάδα των Όσκαρ στην κατηγορία της Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας και ως έναν βαθμό θυμίζει τις κοινωνικές προκλήσεις που επιχειρεί ο Ρούμπεν Όστολουντ, δεν σταματά να εκπλήσσει, ως το ανατρεπτικό φινάλε.
Αχιλλέας Βασιλείου
2021-06-18
Μία ταινία που έχει να πει πάρα πολλά και καταφέρνει να μιλήσει δείχνοντας τα απολύτως απαραίτητα με έναν καινοτόμο καλλιτεχνικά κινηματογραφικό τρόπο. Είπαμε όλα είναι θέμα ελέγχου. Και τέχνης.
Ελεωνόρα Βερυκοκίδη
Αξίζει να ιδωθεί στη μεγάλη οθόνη, προσέχοντας τα close-up την ώρα που πέφτουν οι πρώτες σταγόνες από χρώμα, αλλά και τα ταξιδιάρικα πλάνα της Συρίας.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Η ταινία, που ήταν και υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινία το 2021, θέτει μεν τα ερωτήματά της, αλλά δεν τα αναπτύσσει, παρά τα παραθέτει ταυτόχρονα και παράλληλα, σαν εδέσματα που στέκονται δίπλα-δίπλα σ' εξωτικό μπουφέ, μετακυλώντας στο θεατή την ευθύνη να αποφασίσει τι έχει σημασία γι αυτόν, όπως ευθύνη του Σαμ Αλί ήταν να πάρει στα χέρια του τη ζωή του.
zerVo
2021-06-12
Όλα τα πήγε περίφημα στο σχεδιασμό και την εκτέλεση στο φλιπ σάιντ, του σχετικότατης θεματικής The Square. Μέχρι δυο λεπτά πριν το σφύριγμα της λήξης. Η έξοδος του, ανατρεπτική μεν, αλλά αχρείαστα ζαχαρένιου χαπι εντ, θόλωσε αρκετά τις μέχρι ώρας θετικές μου αντιδράσεις. Σαν να ξεθώριασε κομματάκι από τον ήλιο το τατού, ένα πράγμα...
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-06-14
Σε γενικές γραμμές μια ταινία που παρακολουθείται με περιέργεια αλλά την ίδια ώρα σε φέρνει σε αμηχανία λόγω των ακραίων καταστάσεων στις οποίες το σενάριο καταφεύγει, όχι πάντα με την πειθώ που περιμένεις.
Μάνος Θηραίος
Η ιδέα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ φρέσκια, ενώ η ταινία είναι εξίσου διακριτική και σοβαρή στον τρόπο που αντιμετωπίζει το θέμα της, μάλιστα με πολύ όμορφη εικαστική ματιά και φροντισμένες ερμηνείες. Αυτό που της λείπει είναι οι ικανές δόσεις τρέλας που θα αγκάλιαζαν αυτές τις εικαστικές ακρότητες και θα τις μετουσίωναν σε μέρος του ίδιου του φιλμ.
Πάρις Μνηματίδης
2021-06-10
Τόσο έξυπνη κεντρική ιδέα, τόσες αξιόλογες μεμονωμένες αρετές, και όμως το τελικό αποτέλεσμα καταλήγει να κάνει μια τρύπα στο νερό...
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-06-08
Η ταινία δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει στη συνέχεια με αυτή την ιδέα, μεταπηδώντας από τη σάτιρα του κόσμου της τέχνης σε ένα παιχνίδι ανατροπών χωρίς κάποια άγκυρα.
Νίκος Δρίβας
Μια χαμένη ευκαιρία για κάτι πιο ουσιώδες από μια επιφανειακή ταινία, η οποία θέλει να περάσει μηνύματα αλλά δυστυχώς μένει στην προσπάθεια και μερικές καλές ερμηνείες.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεματικά και κινηματογραφικά και διαθέτει έναν εξαιρετικό πρωταγωνιστή στο πρόσωπο του Γιάχια Μαϊχανί, στην πρώτη του εμφάνιση σε μεγάλου μήκους ταινία.
Κώστας Ζαλίγκας
Καλές προθέσεις και καλή κεντρική ιδέα που θα μπορούσε να γίνει ένα σπουδαίο σχόλιο πάνω στο προσφυγικό, αλλά και την υποκρισία του κόσμου των τεχνών, των εμπόρων τέχνης, των συλλεκτών και των δημοπρασιών. Όμως αυτές οι προεκτάσεις δίνονται στείρα και αποσπασματικά και τελικά άστοχα.
Dimitris Dx
Εξαιρετικά ενδιαφέρον premise, λίγο άνευρη και ιδεολογικά θολή προσέγγιση.
Αγγελική Καρυστινού
Από ένα σημείο όμως και μετά, η σκηνοθέτις δεν μπορεί να αποφύγει την παγίδα της επανάληψης, η διαλεκτική της κάνει κύκλους, χωρίς να εξελίσσεται, οπότε τελικά πέφτει στην παγίδα ακριβώς του θέματος που καυτηριάζει: ότι τα πάντα γίνονται θέαμα, σε έναν κόσμο αμοράλ και σκληρό.
Μανώλης Κρανάκης
2021-06-04
Μοναδικό έργο τέχνης, σε μια ταινία που μιλάει γι' αυτήν και προσπαθεί και καταφέρνει με όλα της τα υλικά να πετύχει την εικαστική σύνθεση πλάνων που ασφυκτιούν - άλλοτε αρμονικά, άλλοτε με περισσή φλυαρία - από αφήγηση, ιδέες και σύμβολα, ο πρωταγωνιστής της Γιαχιά Μαχαϊνί.
Λήδα Γαλανού
Η στιλιζαρισμένη αισθητική της μοιάζει τόσο παρωχημένη όσο τα έργα του Γκοντφρουά αλλά και οι συμβολισμοί και τα κατηγορώ της απλοϊκά, χωρίς αληθινή δύναμη.
Χρήστος Μήτσης
2021-06-06
Οσκαρική υποψηφιότητα διεθνούς ταινίας για μια ευρηματική, πολλά υποσχόμενη ιδέα, της οποίας το κινηματογραφικό ενδιαφέρον χάνεται μέσα σε ένα κοινότοπο σενάριο.
Νεκτάριος Σάκκας
2021-06-02
Ένα φιλμ που εγείρει επιδερμικά ερωτήματα πάνω στα όρια της τέχνης, το τίμημα της ελευθερίας και την εργαλειοποίηση του προσφυγικού από τον δυτικό κόσμο.
