Ένας Χρόνος στη Νέα Υόρκη(2020)
(My Salinger Year) | Πρώτη προβολή: 27-05-2021
Αλέξανδρος Κυριαζής
Μπορεί να μην ενθουσιάζει, να μην προκαλεί, να μην ρισκάρει αλλά αυτή η μικρή ιστορία είναι τόσο γοητευτική και κρύβει έναν τόσο σκληρό αλλά και ταυτόχρονα γλυκό ρεαλισμό, που αρκεί.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-05-20
Έν ολίγοις ένα «μικρό» αλλά έξυπνο φιλμ που θα χαρούν όσοι αγαπούν το βιβλίο αλλά και τα μυθικά πρόσωπα που σχετίζονται με την λογοτεχνία.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο καναδός σκηνοθέτης Philippe Falardeau που μας είχε χαρίσει παλαιότερα τον «Εξαιρετικό κύριο Λαζάρ», μεταφέρει άνευρα την αυτοβιογραφία στη μεγάλη οθόνη, παρόλο που διαθέτει την Sigourney Weaver στον υποστηρικτικό ρόλο της νεαρής και αμήχανης Margaret Qualley και δημιουργεί μια –απλά- καλή ταινία.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο σκηνοθέτης -αν και άντρας- διαθέτει την ικανότητα να δει και πέρα από το προφανές. Τα κάδρα του είναι προσεγμένα, δεν φλυαρεί-με αχρείαστες σκηνές-ίσως μόνο προς το τέλος- ενώ έντυσε τις κατάλληλες σκηνές, με μουσικές επιλογές, από την κλασική μουσική μέχρι ονειρική ποπ της ανεξάρτητης σκηνής.
Λήδα Γαλανού
2021-05-18
Βασισμένη στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Τζοάνα Σμιθ Ράκοφ, με πρεμιέρα στο προηγούμενο Φεστιβάλ Βερολίνου, η ταινία έχει τις ωραιότερες προθέσεις: τις υλοποιεί μερικώς μόνο, συμπληρώνοντας, όμως, με μια απροσδιόριστη αίσθηση οξυδέρκειας και αγάπης.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-05-16
Η αλήθεια είναι πως εμείς ως θεατές τα περιμένουμε όσα θα συμβούν, αλλά είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που το γνώριμο δεν συνεπάγεται δυσάρεστο ή βαρετό.
Αγγελική Καρυστινού
Το βάρος πέφτει στους ώμους στης Σιγκούρνι Γουίβερ, που με κέφι υποδύεται την παλαιάς κοπής Φίλις, και την ανερχόμενη Μάργκαρετ Κουόλι (Κάποτε... Στο Χόλιγουντ) που ερμηνεύει δυναμικά την Τζοάνα, να κρατήσουν το ενδιαφέρον μας σε μια χαριτωμένη κομεντί που, αν και μιλάει για μεγάλες αλλαγές, δεν μπορεί να κάνει το ίδιο στο κοινό της.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Φαλαρντό προσπαθεί να καλύψει διάφορα επεισόδια (με καλύτερα εκείνα όπου ζωντανεύει τα πρόσωπα που θαυμάζουν τον Σάλιντζερ) καθώς και ιστορίες, που όμως χωλαίνουν τον ρυθμό (ιδιαίτερα σ' εκείνες που αφορούν τη ρομαντική σχέση της Τζοάνα), χωρίς όμως να εμβαθύνει σ' αυτές (θα περιμέναμε σε μια σε μεγαλύτερο βάθος παρουσίαση του χαρακτήρα της Τζοάνα, που παραμένει, δυστυχώς, ανώριμη).
Τάσος Ντερτιλής
Ένα φιλμ ενδιαφέρον αλλά προορισμένο για συγκεκριμένο adult κοινό που θα το απολαύσει αναλόγως.
Σπύρος Δούκας
Ο Falardeau κρατάει σαν ύφος μια ζεστή, χαμηλότονη γλυκύτητα που αρμόζει ιδιαίτερα στην ιστορία του. Έχει όμως στο οπλοστάσιό του μια εξαιρετική Margaret Qualley, που παραδίδει μια απέριττη ερμηνεία βασισμένη εξολοκλήρου στην απλότητα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Όσο πραγματικά και αν είναι τα γεγονότα που αφηγείται, η σεναριακή ανάπτυξη που προφανώς ακολουθεί εκείνη του μυθιστορήματος, οδηγείται σε προβλέψιμα μονοπάτια όπου όλες οι γωνίες μοιάζει να έχουν στρογγυλευτεί, αλλά και σε ένα αναμενόμενο φινάλε.
Χρυσαυγή Πατσάκη
2021-05-14
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες όλων των συντελεστών να δημιουργήσουν ένα ερωτικό γράμμα στη δύναμη της λογοτεχνίας, το αποτέλεσμα είναι ένα συμπαθητικό coming-of-age φιλμ, του οποίου το απλοϊκό follow-your-dreams μήνυμα δεν αποδίδεται με πρωτότυπο τρόπο από τον Φιλίπ Φαλαρντό.
zerVo
2021-05-12
Ούτε δραματική, ούτε όμως και κωμική είναι η χροιά της ταινίας που υπογράφει ο γαλλόφωνος Καναδός Philippe Falardeau, γεγονός που στερεί ένα γενικότερο συν από την ταυτότητα της.
Χρήστος Μήτσης
2021-05-10
Αληθινή ιστορία ενηλικίωσης αφηγημένη με ανάλαφρη νοσταλγία που τη γεμίζει ζεστασιά.
Πόλυ Λυκούργου
2021-05-08
Μάργκαρετ Κουόλι, Σιγκούρνι Γουίβερ και Τζ. Ντ. Σάλιντζερ στην τρυφερή δραμεντί του Φιλίπ Φαλαρντό για τις νεανικές φιλοδοξίες, που όμως ολοκληρώνεται λίγο βεβιασμένα, χλιαρά και μελό.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-05-06
Απλώς συμπαθής ανάλαφρη κομεντί που ποντάρει στην γοητεία που ασκεί ακόμα ο μύθος του Σάλιντζερ στους βιβλιόφιλους.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Το κέρδος της ταινίας βρίσκεται στο κάστινγκ των δύο γυναικείων ρόλων και στις οργανικά εντυπωσιακές αντιθέσεις τους.
Κώστας Ζαλίγκας
Με έντονες αναφορές στο «Ο διάβολος φορούσε Πράντα», αλλά χωρίς ποτέ να καταφέρνει να σταθεί στο ύψος εκείνου, το «Ενας χρόνος στη Νέα Υόρκη» πάσχει από σεναριακές ιδέες που θα έδιναν σπιρτάδα και καλύτερο ρυθμό στο συνολικό αποτέλεσμα.
Παναγιώτης Μήτσικας
Από το να ξεχάσετε στα... επόμενα δέκα λεπτά αυτό που είδατε στα προηγούμενα εκατό, προτιμήστε το συγγραφικό έργο του Σάλιντζερ. Θα βγείτε κερδισμένοι.
nicolas1810
Έχει καμιά δεκαριά υποπλοκές που είναι όλες τους εντελώς αδιάφορες, αν και το γουντιαλενικό ύφος με το οποίο μπουκάρει το φιλμ η αλήθεια είναι πως ξεγελάει.
Χρήστος Πολίτης
2021-05-04
Είναι σαν να λείπει ένα κεφάλαιο, ίσως το πιο σημαντικό, το πιο «εκεί» που θα έβαζε τους ήρωες στη θέση τους, δεν θα τους άφηνε να ονειροπολούν χαμένοι μέσα στις σκονισμένες σελίδες.
Αχιλλέας Βασιλείου
2021-05-02
Μαθήματα ενηλικίωσης και χειραφέτησης δοσμένα με τον πλέον άνευρο τρόπο, χωρίς σεβασμό στους κανόνες έστω κάποιου κινηματογραφικού είδους (κομεντί, κοινωνικό) καταλήγουν όλα σε μία ταινία του σωρού χωρίς ιδιαίτερο λόγο ύπαρξης. Τέτοιο χρόνο στην Νέα Υόρκη, δεν θα θέλαμε να ζήσουμε.
