Συνέβη στο Σόχο(2021)
(Last Night in Soho) | Πρώτη προβολή: 04-11-2021
Κωνσταντίνος Μπούρας
Εκπληκτικές ερμηνείες, φανταστικά σκηνικά, ευφυής παραλληλισμός των εποχών στον ίδιο χώρο, φωτισμοί και κοστούμια, μουσική... όλα τέλεια.
nicolas1810
Απίθανος συνδυασμός φαντασίας με ψυχολογικό θρίλερ, με μια ποιότητα παραγωγής να πέφτεις στα πατώματα...
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο, πως το φιλμ του Wright καταφέρνει να εξιστορήσει όλα τα παραπάνω, μετουσιώνοντας τα παράλληλα σε εικόνα. Και έρχεται αμέσως εδώ, στο όλο εγχείρημα του, να «κολλήσει τέλεια» και η δημιουργική μίμηση εκ μέρους του σκηνοθέτη του είδους των τζάλο (βλ.giallo) ταινιών τρόμου.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2021-11-18
Last Night in Soho το λοιπόν ... ένα συναρπαστικό και συνάμα πανέμορφο φίλμ, φόρο τιμής στα giallo, βουτηγμένο (και πλαισιωμένο με ένα εξαιρετικό soundtrack και κινηματογράφηση από το πάνω ράφι), στην κουλτούρα της μοντέρνας νυχτερινής διασκέδασης του Λονδίνου στα μέσα της δεκαετίας του '60.
Χυτούλα Παπάζογλου
Μια ταινία γεμάτη χρώματα και νοσταλγία για μια εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια σύγχρονη εκδοχή της Suspiria του Ντάριο Αρτζέντο, που είναι κατά τη γνώμη μας πολύ καλύτερη, τόσο από την cult ταινία του Μετρ, όσο και από το arthousy remake του Λούκα Γκουαντανίνο, καθώς το μεταφυσικό στοιχείο είναι καθαρά 'βρετανικό' και δεν έχει σχέση με δαίμονες και με μάγισσες.
Δημήτρης Δανίκας
2021-11-20
Εξαιρετικό μείγμα μεταμοντέρνου μελοδράματος με θρίλερ τρόμου—Νέα γραφή!
nikos fekkas
Τρομακτική δεν την λες μιας και περισσότερο είναι μια ταινία μυστηρίου, σε κερδίζει απόλυτα όμως με το στιλ και την άκρως ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ιστορία της!
Ηλίας Φραγκούλης
Ένα «αρρωστημένο», σκοτεινό όσο και υπέρλαμπρα χρωματιστό love letter σε μια ολόκληρη εποχή και στο Λονδίνο του '60, το «Συνέβη στο Σόχο» είναι ταυτόχρονα κι ένα θρίλερ που ξαφνιάζει αναπάντεχα, καθώς ξεδιπλώνει τα μυστικά του.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Αν εξαιρέσουμε τις μερικές αστοχίες στην ροής της αφήγησης, το 'The Last Night in Soho' είναι μια διασκεδαστική ταινία με ένα ανατρεπτικό μυστήριο.
Αντώνης Ζαούτσος
Μια ιδιόρρυθμη ταινία που συνδυάζει το ρετρό στοιχείο, μια δαιδαλώδη ιστορία χιτσκοκικού τύπου γεμάτη σασπένς και ανατριχιαστικές σκηνές που θυμίζουν ταινία τρόμου.
Δημήτρης Μπαμπούλης
Μπορεί να υπάρχει σε κάποια σημεία μια επανάληψη που να μουδιάζει για λίγο τον ρυθμό της, αλλά δύσκολα κάποιος θεατής μπορεί να φύγει από την αίθουσα μετά τη θέαση της ανικανοποίητος.
Λήδα Γαλανού
2021-11-16
Ο Ράιτ στέλνει μια ερωτική επιστολή στη σκοτεινή πλευρά του Λονδίνου του '60, από τις απευθείας αναφορές στο «Peeping Tom» του Μάικλ Πάουελ ώς τη συμμετοχή,στο καστ του Τέρενς Σταμπ, αλλά και της αξέχαστης Νταϊάνα Ριγκ στον τελευταίο ρόλο της.
Αγγελική Καρυστινού
Με εξαιρετικό soundtrack, όπως πάντα, υποδειγματικό μοντάζ και το προσωπικό του σκηνοθετικό στυλ, ο Βρετανός δημιουργός θολώνει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο αληθινό και το φανταστικό και στη λογική του Λιντς φτιάχνει ένα παραισθησιογόνο φιλμ, που διαθέτει γοητεία και δύο μοναδικές πρωταγωνίστριες, την εκθαμβωτική Άνια Τέιλορ-Τζόι και την ταλαντούχα Τομασίν ΜακΚένζι.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Στοιχεία που ο Ράις, με ένα σφιχτοδεμένο σενάριο, με ωραία, με εξαιρετική χρήση των χρωμάτων, πλάνα, με την κατάλληλη ατμοσφαιρική μουσική και με τραγούδια των sixties, που τονίζουν την εμμονή της ηρωίδας του με την τότε εποχή, με γρήγορο ξέφρενο συχνά ρυθμό, και με δυο πολύ ωραίες ερμηνείες από το δίδυμο Άνια Τέιλορ-Τζόι και Τομασίν Μακένζι, χρησιμοποιεί πάντα με εξαιρετική φροντίδα και γνώση για να φτιάξει την ταινία του.
Σπύρος Ανδριόπουλος
Το Last Night in Soho παρά τα ψεγάδια του είναι μια άκρως ψυχαγωγική ταινία. Μια ταινία που κερδίζει επάξια το να θεαθεί στην μεγάλη οθόνη. Είναι ένα απίστευτα διασκεδαστικό throwback σε ιταλικές ταινίες τρόμου και σε '90s thrillers.
Νάκης Αντωνίου
Η ταινία αξίζει. Αν δεν βλέπεις ταινίες ψάχνοντας βαθύτερα νοήματα και αναλύοντας τις λεπτομέρειες, είναι must και εξακολουθώ να την βάζω ψηλά στις ταινίες της χρονιάς. Απλά το τέλος τής στοίχισε.
vandimir
Ναι, ίσως κάποια σημεία είναι απλοϊκά, κοινότοπα, ίσως κάπως "άγαρμπα" ή υπερβολικά ή επαναλαμβανόμενα, αλλά, ξαναλέω, μου άρεσε συνολικά. Το χρώμα, το κέφι, η ατμόσφαιρα, η μουσική.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ως ένα σημείο μοιάζει με μπεργκμανική «Περσόνα» (ως προς τη σχέση, όχι ως προς το είδος του κινηματογράφου), για να εξελιχθεί σε θρίλερ, να ανακατέψει όλα τα πρόσωπα που πέρασαν από εκεί μέσα , ακόμα κι εκείνα που φαίνονταν αδιάφορα ή και αθώα και να ολοκληρωθεί το έργο με ταραχώδεις, καθαρά θριλερικού τύπου, αποκαλύψεις αλλά κι εξηγήσεις- επί του φανταστικού.
Τάσος Ντερτιλής
Η νέα ταινία του δημιουργού του Baby Driver είναι ένα εντυπωσιακό σκηνοθετικό tour de force που «ξαναδιαβάζει» τα 60s συνδυάζοντας τρόμο και pop art.
gaRis
Τόλμη μετασχηματισμού του υποτιμημένου σινεμά ειδικής στόχευσης (βλ. thriller / horror) σε κάτι μεστότερο, μη χάρτινο, σχεδόν πολυδιάστατο κι αυτό, σε συνδυασμό με υψηλό δείκτη διασκέδασης μόνο ακέραια ευπρόσδεκτο θα μπορούσε να είναι.
Αντώνης Παυλίδης
2021-11-14
Ένα βραδυφλεγές και αισθητικά άρτιο αντί-νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν, με ένα κάπως αδύναμο φινάλε.
Old Boy
Θα παραμείνω στο θετικό πρόσημο, αφού το τέλος δεν αναίρεσε συνολικά στα μάτια μου την ταινία, μου άφησε όμως την αίσθηση ενός πολύ μεγάλου κρίμα για τη χαμένη ευκαιρία, γιατί βρεθήκαμε πολύ κοντά σε μια ταινία που θα μπορούσε να λειτουργεί υποδειγματικά σε κάθε επίπεδο.
Γιώργος Νυκταράκης
Τελικά το φιλμ αφήνει ένα αίσθημα ανικανοποίητου στον θεατή, καθώς παρά την ευχάριστη παρακολούθηση, δεν καταφέρνει ποτέ να απογειωθεί, με αυτά που μένουν να είναι η έντεχνη σκηνοθετική δουλειά του Edgar Wright που ξεπερνάει την ίδια την ταινία.
Νεκτάριος Σάκκας
2021-11-12
Ο Έντγκαρ Ράιτ του «Shaun of the Dead» και του «Baby Driver» παραδίδει το πιο προσωπικό και υπερφορτωμένο φιλμ της καριέρας του, γεμάτο από την εμμονή του με τη δεκαετία του '60 και τις ταινίες τρόμου που αγαπά.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-11-08
Η αντίθεση της χαριτωμένης ζαλάδας της χρονομετάβασης βαραίνει μέσα από συμβολικές υπεραπλουστεύσεις (παραδόξως, αν αναλογιστούμε πως ο χωροταξικός λαβύρινθος λειτουργεί αβίαστα και αφομοιωμένα στο ξεκίνημα) και το επαναλαμβανόμενο artifice δεν απειλεί ούτε πείθει, όσο η γκραν γκινιόλ εικονογραφία συνοδεύεται από ΜeΤoo κορόνες προς το φινάλε.
Αχιλλέας Βασιλείου
2021-11-10
Σινεμά που υπόσχεται αλλά δεν παραδίδει στο τέλος τίποτα από αυτά που θα ήθελε διότι το βάρος δίνεται στον εντυπωσιασμό και στη μανία να πεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα και να μπερδέψεις τα είδη.
Χάρης Αναγνωστάκης
Άνισο ψυχολογικό θρίλερ που παίζει με τον τρόμο, από έναν σκηνοθέτη που έχει την ικανότητα να κάνει δικό του σινεμά τις κινηματογραφικές, μουσικές και εικαστικές επιρροές που έχει (κατά κύριο λόγο σε ευχάριστες κομεντί), αλλά εδώ, πέρα από τη δυνατή εισαγωγή του και την ικανοποιητική πορεία του φιλμ μέχρι τα μισά, δείχνει να χάνει τον προσανατολισμό του, προσπαθώντας να μπει στον ψυχισμό της ηρωίδας του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο πυκνός συμβολισμός του σεναρίου ευνοεί την ανάδυση μιας ιστορίας για την χειραφέτηση των γυναικών και του επαναπροσδιορισμού της θέσης τους στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι και ο Ράιτ προσπαθεί να ισορροπήσει ιδανικά ανάμεσα στο φιλμ τρόμου και το κοινωνικό μελόδραμα.
Ναταλία Πετρίτη
Η αίσθηση που δίνει τελικά το Last Night In Soho μετά τη θέασή του δεν είναι αυτή μιας κακής ταινίας, αλλά αυτή της χαμένης ευκαιρίας να πει πραγματικά κάτι.
Κώστας Ζαλίγκας
Υπερπληθωρικό και σχεδόν ανεξέλεγκτο, το «Συνέβη στο Σόχο» καταλήγει από ένα σημείο και μετά ένα «μπουκωμένο», μακρύ θρίλερ με τη μουσική στα «κόκκινα» να προσπαθεί να δώσει ακόμα περισσότερη αχρείαστη ένταση στις κορυφώσεις.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Το σινεμά του Ράιτ συνεχίζει βέβαια να παραμένει ενδιαφέρον και ευπρόσδεκτα pop, όμως η βραδιά που περάσαμε στο Σόχο δεν πρόκειται να μας μείνει αξέχαστη.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Υπάρχει μία καλή αρχική ιδέα εδώ που ο Wright τελικά πρόδωσε.
Χρήστος Μήτσης
2021-11-06
Επιπόλαιος στιλίστας, ο Έντγκαρ Ράιτ αναβιώνει με πολύχρωμο κέφι τη φαντασμαγορική δεκαετία του ’60, γίνεται όμως απλοϊκά γραφικός όταν προσπαθεί να νυχτοπερπατήσει στην αθέατη, τρομακτική πλευρά της.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-11-04
Το στόρι ποτέ δεν αφήνεται να προκύψει οργανικά, παρά μοιάζει διαρκώς ζορισμένο να οδηγηθεί σε ένα συγκεκριμένο (μάλλον προφανές) σημείο, σα να παρακολουθείς μια συλλογή από cut scenes βιντεοπαιχνιδιού στο οποίο το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να επιλέξεις κάποιους από τους διαλόγους.
Πόλυ Λυκούργου
Ο Εντγκαρ Ράιτ μάς ξελογιάζει με μια φανταχτερή βουτιά στο swinging 60ς παρελθόν, αλλά για να μάς απογοητεύσει με ένα διδακτικό, υπεραπλουστευμένο #metoo μήνυμα για το παρόν.
Νίκος Γιακουμέλος
Είναι από αυτές της ταινίας που αποτελούν παράδοξα σημεία στη φιλμογραφία ενός σκηνοθέτη, αυτή που συνήθως αγνοείται και μάλλον δε θα βρει τη θέση της στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες ούτε της χρονιάς, ούτε του μήνα, ούτε καν του Wright. Και έτσι, χωρίς τύψεις, μπορεί να αγνοηθεί και από εμάς.
Λάζαρος Κολαξής
Γεμάτο ενδιαφέρουσες ιδέες που δεν οδηγούνται πουθενά ή δεν εκμεταλλεύονται με τον καλύτερο τρόπο τις προοπτικές τους και με στυλιζάρισμα που δεν ανατοποκρίνεται ούτε στις προσδοκίες, ούτε στις ικανότητες του Wright, το Last Night in Soho απέχει αρκετά από την αξέχαστη βραδιά που περιμέναμε να περάσουμε στο Soho.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2021-11-02
Η ταινία δεν είναι ακριβώς θρίλερ, δεν είναι ακριβώς ψυχόδραμα, δεν είναι ακριβώς νοσταλγικό κοίταγμα στο παρελθόν, δεν είναι ακριβώς υπόκλιση στον παλιό καλό Ντέιβιντ Λιντς και και δεν είναι ακριβώς φαντασίας. Δεν είναι ακριβώς τίποτα κι αυτό είναι το πρόβλημά της.
Φίλιππος Χατζίκος
Tο «Last Night in Soho», παρά την εντυπωσιακή του εκκίνηση, δεν είναι ούτε ένα αξιοσημείωτο giallo, ούτε ένα σημαντικό φεμινιστικό φιλμ, ούτε μία έκκληση για αποσύνδεση από την τοξική νοσταλγία που διαστρεβλώνει τα γεγονότα. Είναι ένα ανομοιογενές μείγμα που αποτελείται από μικρές ποσότητες όλων των παραπάνω.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ενδιαφέρεται πιο πολύ να λειτουργήσει ως ένας σκηνογραφικά, ενδυματολογικά και μουσικά πολύ επιμελημένος φόρος τιμής σ' αυτά τα δύο, ώστε αδυνατεί να γλιτώσει από την κοινοτοπία, την προβλεψιμότητα και την έλλειψη αγωνίας που βαλτώνουν την ιστορία του.
