Το Εργοστάσιο(2018)
(Zavod / The Factory) | Πρώτη προβολή: 11-11-2021
Στράτος Κερσανίδης
Ο Γιούρι Μπικοφ με το «Εργοστάσιο» μας δίνει ακόμη μία ταινία άψογη σκηνοθετικά και τεχνικά αλλά και μια ταινία η οποία παίρνει θέση καταγγέλοντας την κατάντια μιας μεγάλης και πλούσιας χώρας.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο σκηνοθέτης ξέρει καλά τη δουλειά του και καθηλώνει το κοινό με τη βοήθεια βεβαίως και του σεναρίου. Οι ερμηνείες είναι αρκετά καλές και οι χαρακτήρες πολλοί και ποικίλοι. Από τον επικεφαλής των απαγωγέων, που έχει τα εσωτερικά του προβλήματα, μέχρι τον επικεφαλής των σεκουριτάδων αλλά και τον άλλο των Ειδικών Δυνάμεων. Όλοι κάτι κρύβουν, τελικά.
Μίλτος Τόσκας
Άρτια σκηνοθεσία. Επιτηδευμένο μοντάζ. Μεγάλη επιμονή και λεπτομέρεια στο μακιγιάζ και την ενδυμασία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2021-11-20
Με ένα σχήμα ανθρώπων που είναι χαμένοι από χέρι, ο Μπίκοφ αναπτύσσει μια παραβολή της μετασοβιετικής Ρωσίας, που μετά την κατάρρευση ξεπουλήθηκε κυνικά, και εστιάζει στους ιδεολογικά εξαθλιωμένους και κοινωνικά σκόρπιους χαρακτήρες που συναποτελούν τον άλλοτε κραταιό πυρήνα της, το περίφημο προλεταριάτο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Κατά τον σκηνοθέτη, η ταινία του αφορά την διαχρονική σύγκρουση φτωχών – πλουσίων σε όλο τον κόσμο. Η κάμερά του καταγράφει με αδρά χρώματα αυτόν τον αγώνα των μη προνομιούχων, των σύγχρονων σκλάβων, όχι μόνο για χρήματα, ή τον βιοπορισμό τους, αλλά και για την αξιοπρέπειά τους.
Λήδα Γαλανού
2021-11-18
Με άνεση και σιγουριά, ο Μπίκοφ συνδέει τον συμβολισμό με την αγνή περιπέτεια δράσης (το εν πολιορκία εργοστάσιο προσφέρει έδαφος για σασπένς και ξεσπάσματα βίας), καταλήγοντας μ' ένα δυναμικό νεο-νουάρ που καθόλου δεν χάνει την πρόθεση του πολιτικού κατηγορώ του.
Αγγελική Καρυστινού
Σκηνές έντονης δράσης που κινηματογραφούνται με σασπένς και σπιντάτο ρυθμό και διάλογοι με φιλοσοφικές προεκτάσεις, που δεν αποφεύγουν πάντα την εύκολη πολιτική κριτική, συνδέονται έξυπνα από τον Ρώσο δημιουργό, που παίζοντας με διαφορετικά είδη φτιάχνει ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον, όπου οι ήρωές του δεν πυροβολούν μόνο, αλλά επιδίδονται και σε αγώνες λόγου.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-11-12
Άλλη μια συναρπαστική αλληγορία της μετακομμουνιστικής Ρωσίας από τον Μπίκοφ που μετά τον εξαίρετο «Ηλίθιο» επιστρέφει και πάλι στα πάτρια εδάφη για να αφηγηθεί μια ιστορία που εκτός της κοινωνικής κριτικής, συνδυάζει άψογα τη σφιχτοδεμένη δράση με τον καυστικό πολιτικό σχολιασμό.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2021-11-16
Ο Μπίκοβ συνδυάζει, έντεχνα και με ευρηματικότητα, τη ρεαλιστική (σχεδόν ντοκιμαντεριστική) αφήγηση με τα στοιχεία του θρίλερ (θυμίζοντας τον καλύτερο αμερικανικό κινηματογράφο), που εκμεταλλεύεται έξυπνα η ατμοσφαιρική φωτογραφία του τακτικού του συνεργάτη, Κίριλ Κλεπάλοβ.
Μανώλης Κρανάκης
2021-11-14
Σκληρή κριτική στην Ρωσία του Πούτιν στη συσκευασία ενός αγωνιώδους φιλμ νουάρ φτιαγμένου με μαεστρία από τον σκηνοθέτη του «Ηλιθίου».
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Μπίκοφ αρχικά αναδεικνύει το ταξικό χάσμα των δυο πλευρών, το αδιέξοδο που βρίσκονται οι εργαζόμενοι, τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και εντείνονται από τη συμπεριφορά του εργοδότη τους, αλλά στη συνέχεια χάνει την ορμή του και το ενδιαφέρον του.
Α.Κ.
Όταν αποφασίζει να αναφερθεί στα κακώς κείμενα του πολιτικού συστήματος της χώρας του, δεν αμφιβάλει κανείς ότι έχει δίκιο, είναι όμως γλυκερός, διδακτικός, μελοδραματικός, τα λογίδρια των ηρώων του σε πετούν με ευκολία έξω από την ατμόσφαιρα αγωνίας που ο ίδιος με πολύ κόπο έχτισε.
Κώστας Ζαλίγκας
2021-11-10
Πολύ ενδιαφέρουσα ταινία απαγωγής με κοινωνικό υπόβαθρο που αφορά στην εξαθλίωση της εργατικής τάξης την ώρα που στους ψηλότερους ορόφους της πυραμίδας παίζονται βρόμικα παιχνίδια εκατομμυρίων και περιουσίες κτίζονται με τις σωστές διασυνδέσεις.
Δημήτρης Δανίκας
Από Ρωσία, παραγωγής 2018 όπου άθλιος ολιγάρχης διώχνει τους εργάτες χωρίς τα οφειλόμενα και μια ομάδα αποφασισμένων εργατών, τον απάγουν και ζητούν λύτρα—αλληθωρίζοντας προς τη Δύση.
Σοφία Γουργουλιάνη
2021-11-04
Το σινεμά του «από εδώ ο καλός και από κει ο κακός» μοιάζει σίγουρα στο σήμερα απόλυτα παλιομοδίτικο. Κι εδώ ο Μπίκοφ είναι αχρείαστα διδακτικός και σχηματικός. Καταφέρνει όμως να σε βάλει στο σύμπαν του χωρίς να προκαλέσει αχρείαστα χασμουρητά, ούτε επιφωνήματα δυσαρέσκειας λόγω των κλισέ που μοιραία μεταχειρίζεται.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2021-11-08
Ένα «ταξικό» περιπετειώδες θρίλερ που διασκεδάζει τα κλισέ και σε γραπώνει, μόνο όταν δεν αναλώνεται σε σωστή μεν, νερόβραστη και διδακτική δε πολιτική κριτική.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-11-06
Η ταινία μετατρέπεται σε μια αδιάκοπη κραυγή, μια αδιάκοπη διαμαρτυρία, μια αδιάκοπη ύβρι, μια αδιάκοπη καταγγελία, ένα αδιάκοπο σφυρηλάτηση των αισθήσεών μας που πολύ απλά, και παρά τις όποιες καλές προθέσεις των δημιουργών της, μπορεί να γίνει πολύ κουραστικό και μονότονο.
Νίκος Παλάτος
2021-11-02
Όσοι αγάπησαν την αιχμηρή κοινωνικοπολιτική ματιά του «Ηλίθιου», θα βρεθούν αντιμέτωποι με κάτι περίπου ανάλογο, αλλά στο εντελώς πιο action του. Σε καμία περίπτωση το σύνηθες δείγμα του world cinema που έρχεται κι από τα μέρη μας, αλλά μια ταινία που θα έστεκε και σε multiplex. Αλλά μιλάνε ρωσικά. Δύσκολα το πουλάς...
