Ντάνιελ '16(2020)
(Daniel '16) | Πρώτη προβολή: 09-12-2021
Ρόμπυ Εκσιέλ
2021-12-20
Μια ειλικρινής και τρυφερή καταγραφή ενός άγνωστου κόσμου που βρίσκεται στη διπλανή μας πόρτα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μακριά από οποιαδήποτε υπόνοια διδακτισμού, η ταινία μας δίνει μια διαφορετική εικόνα της ελληνικής επαρχίας, της ευρωπαϊκής 'ολοκλήρωσης' και της πολιτισμικής τραγωδίας του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού, μέσω μιας συγκινητικής δημιουργίας, όπου κανένα από τα στοιχεία που την συγκροτούν, δεν μοιάζει περιττό ή 'στημένο'.
Στράτος Κερσανίδης
Με ανοιχτή ματιά, όπως φαίνεται από τα θέματα των ταινιών του, ο Κουτσιαμπασάκος έχει ξεπεράσει τα σύνορα των εμμονών που ταλανίζουν άλλους συναδέλφους του. Και την ίδια ώρα κρατάει ζωντανό μέσα του το πνεύμα του παιδιού, την ανεμελιά και την αθωότητα, φιλτραρισμένη όμως μέσα από την ωριμότητα και τη σιγουριά του δημιουργού ο οποίος ξέρει που βαδίζει.
Δωροθέα Ανδρικάκη
2021-12-18
Καταφέρνει ο δημιουργός της να προσεγγίσει με τρόπο απλό, αλλά ουσιώδη, τα θέματα της, χωρίς ποτέ να βροντοφωνάζει ή να παρασύρεται από το δράμα της. Εξελίσσεται το ίδιο σιωπηλά και ήπια με τον κεντρικό της ήρωα, κρύβοντας όμως μία βαθιά ευαισθησία πίσω από το νατουραλιστικό ύφος της.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Κουτσιαμπασάκος, με την εμπειρία της τεκμηρίωσης, μας αποκαλύπτει έναν άγνωστο κόσμο της διπλανής πόρτας, απλά, ουσιαστικά, χωρίς βερμπαλισμούς ή έντονες δραματικές κορυφώσεις, με μια βαθιά ευαισθησία και με λιτό ύφος.
Dimitris Dx
Ο Κουτσιαμπασάκος επενδύει στο σινεμά τεκμηρίωσης, ακόμα κι όταν αφηγείται μια γνήσια ταινία μυθοπλασίας.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Συμπονετικό, τρυφερό δράμα ηπίων τόνων από τον Κουτσιαμπασάκο όπου το παρελθόν του στα ντοκιμαντέρ είναι χειροπιαστό, δίνοντας ευπρόσδεκτο νατουραλισμό στο Daniel 16.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος υπογράφει εδώ μια πολύ ισορροπημένη απόπειρα να καταγράψει μια ιστορία με πολλές πτυχώσεις που ξεκινούν από την παραβικότητα και την πολυτάραχη εφηβική ηλικία έως το προσφυγικό, την ελευθερία, τη μεταμέλεια, τη συγχώρεση και πολλά άλλα ακόμα.
Μίλτος Τόσκας
Μπορεί να μην είναι αριστούργημα, αλλά είναι μία μορφή Τέχνης που συμβάλει προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτή της κατανόησης, της ηθικής και της ενσυναίσθησης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με ένα πολύ πρωτότυπο και ενδιαφέροντα τρόπο προσεγγίζει το θέμα της σχέσης των Ευρωπαίων με τους μετανάστες,, στην ταινία του, «Daniel '16», ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, γνωστός μας από τα ντοκιμαντέρ του αλλά και τη μεγάλου μήκους ταινία του, «Ο γιος του φύλακα».
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Γλυκύτατη ταινία, που με αφοπλιστική ειλικρίνεια και καθαρό βλέμμα κοινωνεί την αλήθεια της χωρίς φόβο αλλά με πάθος. Χωρίς στόμφο αλλά με ένταση. Χωρίς βαριά κουλτούρα να φύγουμε αλλά με παλμό. Και ανθρωπιά.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Μπλέκοντας με ζηλευτή ισορροπία το τραγικό αποκορύφωμα του υπαρκτού μεταναστευτικού ζητήματος, ο Κουτσιαμπασάκος δημιουργεί μια άτυπη οικογένεια, γνωστοποιώντας και στις μικρότερες ηλικίες μέσα από τα μάτια του δυναμικού Ντάνιελ, μια δύσκολη κοινωνική πραγματικότητα, πλάι στο δυσβάσταχτο αίσθημα του εγκλεισμού
Αγγελική Καρυστινού
Κυρίαρχο θέμα του πάντα είναι τα παραμελημένα παιδιά, που αποτελούν και το αύριο αυτού του κόσμου, και είναι ενδιαφέρον πώς συνδέει δύο φαινομενικά διαφορετικές περιπτώσεις, την πορεία ενός παραβατικού έφηβου Ευρωπαίου προς την ενηλικίωση και την τραγωδία του ξεριζωμού, στέλνοντας επιτακτικά το μήνυμα να διαφυλάξουμε την ελπίδα, με αφοπλιστική ειλικρίνεια και ρεαλισμό, που παραπέμπει στο κοινωνικό σινεμά του Κεν Λόουτς και των αδερφών Νταρντέν.
Ηλίας Δημόπουλος
2021-12-12
Μια καλή ταινία που κατεβάζει τα περίπλοκα, αξεδιάλυτα ενός ολότελα λάθος κόσμου, στο ύψος των παιδιών που απορούν δραματικά βουβά με αυτό που τους παραδίδεται.
Δημήτρης Δανίκας
2021-12-14
Ρεαλιστικό, ιδρωμένο, λιτό στα χνάρια των αδελφών Νταρντέν...
Χρήστος Μήτσης
2021-12-16
Βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για μια λιτή κινηματογραφικά και πλούσια συναισθηματικά ιστορία ενηλικίωσης.
Λήδα Γαλανού
2021-12-10
Εάν το ντοκιμαντέρ (εάν) είναι η αλήθεια, αυτή η δεύτερη ταινία μυθοπλασίας του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου προδίδει με την ειλικρίνεια και την αμεσότητά της, τη θαρραλέα, παρατηρητική ματιά της το παρελθόν του σκηνοθέτη της στην τεκμηρίωση. Αυτή την αλήθεια, ωστόσο, εκφράζει με τη σκηνοθεσία της εγγύτητας, με υπέροχη ευαισθησία, μιλώντας για τον «ξένο» με τρόπο πρωτότυπο και διαπεραστικό.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2021-12-08
Χαμηλότονη αφήγηση, μετρημένες αντιδράσεις και λιτοί διάλογοι ορίζουν το πολιτικό δράμα του Κουτσιαμπασάκου που βασίζεται στη δυαδικότητα (έλληνες- γερμανοί, παιδιά-ενήλικες, Δύση- Ανατολή) του προσεγμένου σεναρίου και ευτυχεί να έχει στους βασικούς ρόλους τρεις ανήλικους ηθοποιούς με εξαιρετική συναισθηματική ωριμότητα κι αντίληψη.
Γιάννης Βασιλείου
Ο Κουτσιαμπασάκος σκύβει ξεχωριστά πάνω από κάθε μέλος της ετερόκλητης οικογένειας που σχηματίζεται μέσα και γύρω από αυτήν τη δομή στον Έβρο κι αν αυτό στοιχίζει λίγο στη δραματουργική συνοχή, αντισταθμίζεται από τον ανθρωπισμό και την έγνοια της προσέγγισης. Και, φυσικά, αποδεικνύει γι' ακόμα μια φορά ότι ξέρει πώς να τελειώνει τις ταινίες του – θυμάστε το τέλος του Γιου του Φύλακα (2006);
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2021-12-02
Ανθρώπινη ματιά από τον κατά βάση ντοκιμαντερίστα Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο σε ένα πράο φιλμ που ακολουθεί τους νεαρούς του ήρωες, τους δίνει βήμα, τους επιτρέπει να υπάρξουν στην οθόνη ως ήρωες των ζωών τους - την ώρα που η κοινωνία τους θέλει μακριά, στο περιθώριο.
Σοφία Γουργουλιάνη
2021-12-04
Πρόκειται για μια δουλειά που αντιμετωπίζει την ίδια την έβδομη τέχνη με απόλυτη σοβαρότητα, και που -αν μη τι άλλο- ανοίγει τις πάσης φύσεως κινηματογραφικές μας ορέξεις μπροστά σε έναν ταλαντούχο δημιουργό, που ως σήμερα γνωρίζαμε κυρίως μέσω των ταινιών τεκμηρίωσης του.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2021-12-06
Η αφήγηση είναι δεμένη και ο φυσικός χώρος όπου το δράμα εκτυλίσσεται συνδράμει στην εξέλιξη της ιστορίας για την κατάληξη της οποίας το ενδιαφέρον παραμένει ως το τέλος αμείωτο.
Ηλίας Φραγκούλης
Ανεπαρκές χτίσιμο χαρακτήρων, υποπλοκές που αδυνατούν να συνυπάρξουν δραματουργικά, αδιάφορη εξέλιξη της χύμα ιστορίας, αφελείς ευκολίες που βάζουν τρικλοποδιά στο ρεαλιστικό ύφος της αφήγησης, είναι μερικά από τα ελαττώματα που αποδυναμώνουν το έργο αλλά και το ενδιαφέρον του θεατή απέναντι στα τεκταινόμενα.
