Για Πάντα Κοντά σου(2020)
(Nowhere Special) | Πρώτη προβολή: 13-01-2022
Γιώργος Ξανθάκης
Οι απλές, εύγλωττες εικόνες του κινηματογραφιστή Marius Panduru, υπογραμμισμένες από το μελαγχολικό soundtrack του Αndrew Simon McAllister, ξεδιπλώνουν την πλοκή με ηρεμία και νηφαλιότητα. Η απογυμνωμένη, γεμάτη αξιοπρέπεια, καθηλωτική ερμηνεία του James Norton και το εκπληκτικό φυσικό χάρισμα του μικρού Daniel Lamont απογειώνουν το φιλμ.
Αγγελική Καρυστινού
Αντιπαραβάλλοντας τον θάνατο με τη ζωή που προσφέρει το χάδι και το χαμόγελο ενός παιδιού, μέσα από μια τραγική περίπτωση δημιουργεί ένα χαμηλότονο ειλικρινές δράμα με τον Τζέιμς Νόρτον σε μια συγκλονιστική ερμηνεία.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Παζολίνι τα καταφέρνει περίφημα, και σε αυτό τον βοηθά το καλογραμμένο και μινιμαλιστικό σενάριό του, αλλά και ο εξαίρετος Τζέιμς Νόρτον, στον ρόλο του πατέρα, όπως και ο μικρός Ντάνιελ Λαμόντ, που υποδύεται υπέροχα τον χαριτωμένο μπόμπιρα, με τη μελαγχολική διερευνητική ματιά.
Μίλτος Τόσκας
Μία υπόθεση που εύκολα θα μπορούσε να χάσει την ποιότητά του και να γίνει κάτι κοινότυπο, που ενδεχομένως θα μπορούσαμε να βρούμε ακόμα και στην τηλεόραση. Δεν έπεσε όμως στην παγίδα. Ο τρόπος το κάνει να ξεχωρίσει. Κράτησε ισορροπία μέχρι κυριολεκτικά την τελευταία σκηνή.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ο Ουμπέρτο Παζολίνι, πιο δραστήριος στην παραγωγή παρά στην σκηνοθεσία, γυρίζει την τρίτη του ταινία με τις αρετές του κοινωνικού ρεαλισμού του Λόουτς –πολλές φορές σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να είναι ταινία του Κεν– κρατώντας την κάμερα με ένα σταθερό χέρι που μπορεί να μην κρύβει εκπλήξεις αλλά δεν προδίδει σε καμία περίπτωση τον σκοπό του.
Γιάννης Ν. Γκακίδης
Το θέμα είναι η διαχείριση μιας τέτοιας ιστορίας και η αποφυγή της υπερβολής μιας συναισθηματικής διολίσθησης. Η ιστορία έτσι κι αλλιώς είναι επώδυνη συναισθηματικά για τον θεατή, όπως ήταν και ο «Πατέρας» του Φλόριαν Ζέλερ, αλλά όπως στη δεύτερη περίπτωση είχαμε έναν εκπληκτικό Άντονι Χόπκινς, έτσι κι εδώ έχουμε έναν εξαιρετικό Τζαίημς Νόρτον, ενώ εξαιρετικός είναι και ο μικρός Ντάνιελ Λαμόντ.
Νίκος Δρίβας
Δεν μιλάμε για κάτι "συνηθισμένο" για τον μη μυημένο θεατή, ωστόσο είναι γυρισμένη με απλό τρόπο και ταυτόχρονα εντυπωσιακό τρόπο, χωρίς υπερβολές και μια μαεστρική σκηνοθεσία που "δένει" με μια ερμηνεία ζωής.
Πάρις Μνηματίδης
2022-01-20
Ο Uberto Pasolini εδώ, με μια σεναριακή αφετηρία που σε χέρια άλλου μπορεί να είχε μια εντελώς μελό μεταχείριση, ουσιαστικά είναι σαν να επαναπροσδιορίζει το πώς να προσεγγίσει ένας σκηνοθέτης τη συγκίνηση σε κινηματογραφικό επίπεδο στο σήμερα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Παζολίνι, χωρίς παράλληλα να αποφεύγει να τοποθετήσει την ιστορία του στο κοινωνικό, ταξικό, εργατικό της περιβάλλον (η ιστορία εκτυλίσσεται στη σημερινή Βρετανία), αφηγείται τις σχέσεις αυτές ανάμεσα στους δυο τους, με απλές, άμεσες, δοσμένες με τρυφερότητα, σκηνές, με λιτούς διαλόγους και με το ίδιο λιτή, υποβλητική μουσική, με την κάμερά του να επιμένει στα πρόσωπα και τις εκφράσεις, για να καταγράψει τόσο τα διάφορα συναισθήματα.
Πόλυ Λυκούργου
2022-01-18
Ουσιαστική, ανθρώπινη και καθόλου μελό, η ιστορία ενός πατέρα που ψάχνει οικογένεια για το γιο του γιατί ξέρει ότι πεθαίνει θα μείνει για πάντα κοντά μας...
Απόστολος Κίτσος
2022-01-16
Ένα ταπεινό και μετρημένο φιλμ που μιλά τόσο για την πατρική στοργή (και αγωνία), αλλά και για το γαμώτο που ένας νέος άνθρωπος θα φύγει τόσο νωρίς.
kazanipouvrazei
Παρά τις σκούρες περιοχές του, είναι ένα φιλμ που σε αφήνει συγκινημένο και με ελπίδα στη καρδιά.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Στενάχωρο θέμα, όπως και να το πιάσει κανείς. Ευτυχώς, ο δημιουργός της ταινίας φροντίζει να μην αρμέξει τους δακρυϊκούς μας αδένες.
Χρήστος Μήτσης
2022-01-14
Η κοινωνική, οικογενειακή και ψυχολογική καθημερινότητα της βρετανικής εργατικής τάξης αποκαλύπτεται μέσα από μια ζυγισμένη συναισθηματικά ιστορία ενηλικίωσης και αποχαιρετισμού.
Ηλίας Δημόπουλος
2022-01-12
Ένας πατέρας, που πάσχει από ανίατη ασθένεια, ψάχνει να βρει την κατάλληλη ανάδοχη οικογένεια για τον 4χρονο γιο του. Μια μικρή-μικρή ταινία για τα μέγιστα, που απευθύνεται όμως σε ένα κοινό που την αντέχει συναισθηματικά ήδη από την σύνοψή της.
Μαίρη Βανδώρου
Είναι μια ταινία απλά γυρισμένη, με έντονο συναισθηματικό φορτίο (απαραίτητο αξεσουάρ τα χαρτομάντιλα στην τσάντα ή στην τσέπη σας) που έχει ως βασικό θέμα την αγάπη του γονιού προς το παιδί και το βάρος της ευθύνης που φέρει.
Ιάκωβος Γωγάκης
Στο –συναισθηματικά αποστασιοποιημένο- δράμα του Ουμπέρτο Παζολίνι, το τζάμι και το παράθυρο είναι η ατόφια καθαρότητα. Βλέπουμε τα παιχνίδια της ζωής, αντικρίζουμε τον θάνατο, ακόμη και κατά την διάρκεια, όπου πατέρας και γιος συζητούν, παίζουν, βολτάρουν. Είναι οι τελευταίες στιγμές της μεταξύ τους γνωριμίας και της πατρικής φροντίδας.
Τάσος Ντερτιλής
Συγκινητικό, ανθρώπινο και καλογραμμένο δράμα από τον ταλαντούχο Ουμπέρτο Παζολίνι.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η τελική επιλογή, μοιάζει μονόδρομος, ενώ οι συγκλονιστικές, αλλά συγκρατημένες ερμηνείες του Τζέιμς Νόρτον και του μικρού Ντάνιελ Λαμόντ, συμβάλλουν στην συναισθηματική 'ισορροπία' της προσέγγισης που ενώ θα μπορούσε, δεν παίρνει καμία μελοδραματική τροπή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μπορεί να είναι το θέμα απέραντα σκληρό αλλά η προσεγμένη και διακριτική ματιά του Ουμπέρτο Παζολίνι (καμιά σχέση πέρα από την κοινή ιταλική ταυτότητα με τον διάσημο ποιητή και σκηνοθέτη) δεν αφήνει ούτε στιγμή το «Για Πάντα Κοντά σου» να γίνει μελό.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-01-06
...η σωστή λειτουργία της ταινίας πιστώνεται στον μνηστήρα του ρόλου του 007, Τζέιμς Νόρτον, ο οποίος εδώ εσωτερικεύει την αγωνία του, διαβιβάζει αγάπη και έγνοια χωρίς περιττές κινήσεις και εκβιαστικές κορόνες...
Λήδα Γαλανού
2022-01-08
Βασισμένος σε πραγματική ιστορία και με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, ο κυρίως παραγωγός, αλλά και σκηνοθέτης του «Still Life» του 2013, Ουμπέρτο Παζολίνι, υπογράφει μια εξ ορισμού συγκινητική ιστορία, την οποία τραβά πέρα κι από το μελόδραμα.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-01-10
Κατορθώνει να «βγάλει» συναίσθημα μέσα από απλές, καθημερινές σκηνές ανάμεσα στον πατέρα και τον γιό που χάρη στους ηθοποιούς έχουν αξιοθαύμαστη χημεία.
Κώστας Ζαλίγκας
2022-01-04
Ρεαλιστικό δράμα στο δρόμο που χάραξε ο Κεν Λόουτς και οι αδελφοί Νταρντέν, χωρίς όμως τον έντονο κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό που υπογράφει ο πρώτος με τον εξαίρετο τρόπο του.
Παναγιώτης Μήτσικας
2022-01-02
Αν θέλετε συναισθηματικό εκβιασμό σε τέτοιο βαθμό, καλύτερα προτιμήστε να πάρετε τηλέφωνο κανέν@ πρώην σας. Θα είναι και λιγότερο μίζερο. Λογικά.
