Μια Χαρούμενη Οικογένεια 2(2021)

(Happy Family 2) | Πρώτη προβολή: 03-02-2022

Χαμογελαστό!

Μια «τερατώδης» αλλά αξιαγάπητη οικογένεια, ανάμεσα στα κλασσικά τέρατα της Universal και το κωμικό αμερικάνικο οικογενειακό sitcom, μια ευρωπαϊκή συμπαραγωγή Γερμανικής προέλευσης που ανταγωνίζεται σχεδόν επάξια το προϊόν των αμερικάνικων studio και ένα έξυπνο, διδακτικό και διασκεδαστικό σχόλιο για την ψηφιακή «τελειοποίηση» της εικόνας στη σημερινή κοινωνία των social media.

Οι ήρωες που είναι ήδη γνωστοί από την πρώτη ταινία χάνουν το στοιχείο της διασκεδαστικής έκπληξης, το θέμα της «διαφορετικότητας» είναι δεδομένο άρα δεν του γίνεται αναφορά και το μόνο που μένει είναι μια χιονοστιβάδα δράσης χωρίς κλιμάκωση.

Καλύτερο σχέδιο, πιο ζωντανά γραφικά, σινεφίλ χιούμορ (ο Κινγκ Κονγκ και ο έρωτας του για την ξανθιά θυγατέρα των Γουίσμπον) και κυρίως πιο αιχμηρή ματιά πάνω στις «τέλειες οικογένειες με τα χωρίς ψεγάδι μέλη τους» όπως παρουσιάζεται η πραγματική οικογένεια τεράτων της Μίλα Σταρ!

Το ενδιαφέρον στοιχείο εδώ είναι η σύνδεση που γίνεται ανάμεσα σε παραλλαγμένες μορφές παραδοσιακών «τεράτων» (το Τέρας του Φράνκενσταϊν, η Μούμια, ο Βρυκόλακας και ο Λυκάνθρωπος) με την σημερινή εποχή, στην οποία πλέον ζουν ως οικογένεια «κανονικών» ανθρώπων με κάποια ελαττώματα.

Δεύτερη αχρείαστη ταινία ούτε στο μικρό δαχτυλάκι του «Hotel Transylvania» απ' όπου δανείζεται, βασισμένη στο ομώνυμο best seller του Γερμανού σεναριογράφου και συγγραφέα Ντέιβιντ Σάφιερ.

Διεκπεραιωτική συνέχεια ενός συμβατικού animation, το οποίο «εμπλουτίζει» την τρομο-παράδοση των τεράτων της Universal με χλιαρά αστεία και παραδοσιακές οικογενειακές αξίες.

Από το original του 2017 έχουν περάσει πια περισσότερα από τέσσερα χρόνια, όπερ σημαίνει πως κάποια από τα τότε παιδάκια έχουν μεγαλώσει επικίνδυνα για τούτο. Όσοι πιστοί προσέλθουν, πάντως, δεν θα παρακολουθήσουν κάτι πολύ διαφορετικό από το πρώτο φιλμ του franchise.

Οι γνωστές αναφορές στην αξία της οικογένειας και στη διαφορετικότητα παραμένουν σταθερές, η πολιτική ορθότητα γίνεται ανυπόφορη, ενώ το στόρι και οι ιδέες για αστείες περιπέτειες μοιάζουν να έχουν εξαντληθεί περαιτέρω από το πρώτο φιλμ, ενώ τα κλισέ μπαινοβγαίνουν με μια ευκολία που εν τέλει γίνεται ενοχλητική.