Χαρακώματα(2021)

(Tranchées / Trenches) | Πρώτη προβολή: 10-03-2022

Ο επίλογος δεν μπορεί να μην σε αφήσει με έναν κόμπο στο στομάχι, καθώς με μια απλή εναλλαγή από την έγχρωμη εικόνα που χρησιμοποιεί για να δείξει την επιστροφή των στρατιωτών στην κανονική ζωή πίσω στο αδυσώπητο ασπρόμαυρο, δηλώνει ότι άπαξ και βρεθείς στα χαρακώματα, αυτά σκάβονται μια για πάντα μέσα σου.

Είναι αδύνατον να δεις τα «Χαρακώματα» ως κάτι διαφορετικό από ένα απότομο ξύπνημα στο εδώ και τώρα της Ιστορίας που από μια υπενθύμιση, αναδεικνύεται πλέον σε ένα ντοκουμέντο που ενώνει τα κομμάτια της τραγικής ιστορικής συνέχειας, από το παρελθόν που δεν δίδαξε τίποτα σε ένα μέλλον που μοιάζει ακόμη πιο αβέβαιο και από το κάθε επόμενο δευτερόλεπτο ενός πολέμου εν εξελίξει.

Διαφωνώ με τον εξωραϊσμό του πολέμου και την προσπάθεια να βγει κάτι ποιητικό από μια κατάσταση που είναι απλά κτηνώδης, εκτιμώ όμως την πρόθεση να αναδειχτεί η καθημερινότητα μιας κατάστασης που δε θα έπρεπε να εντάσσεται καν στην καθημερινότητα, όπως και την συνειδητοποίηση ότι το τραύμα δεν επουλώνεται εύκολα, ακόμα κι όταν ο πόλεμος φαντάζει πλέον μακριά.

O Bureau θέλησε να κατασκευάσει –εν μέρει σκηνοθετώντας την- μια ζοφερή υπενθύμιση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και τελικά η πραγματικότητα ξεπέρασε το κινηματογραφικό ντοκουμέντο.