Δωμάτιο 108(2020)
(L'Ennemi / The Enemy) | Πρώτη προβολή: 05-05-2022
Χρυσαυγή Πατσάκη
2022-05-20
Εξαιρετικά επίκαιρο, λόγω θεματολογίας, με ένα καθηλωτικό φινάλε και δυο εξαιρετικούς πρωταγωνιστές, το «Δωμάτιο 108» δεν είναι η ταινία που σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό, αλλά χώνεται κάτω από το δέρμα σου και προσφέρει τροφή για σκέψη και συζήτηση.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ο Στρεκέρ δημιουργεί μια ψύχραιμη κόλαση με ρεαλιστικούς όρους και προσφέρει τον καλύτερο ρόλο στην καριέρα του Ζερεμί Ρενιέ: ο Ντιριέ πληρώνει ακριβά την κοινωνική του αυθάδεια με τη σοκαριστική απώλεια της μοναδικής καθαρής του επιλογής, καθώς πλησίασε και κέρδισε τη Μαέβα με την αυτοπεποίθηση της απερίφραστης αγάπης και έχασε το πιο ατόφιο από τα πάθη του, ίσως με δική του ευθύνη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Οι καλλιτεχνικά φωτογραφημένες σκηνές έντονης σεξουαλικότητας από τον φακό του Λεό Λεφέβρ, συνάδουν με το γενικότερο κλίμα της ταινίας και ως ένα βαθμό ερμηνεύουν την ψυχική κατάσταση των δύο κεντρικών ηρώων, την ώρα που το αστυνομικό κομμάτι έχει επίσης ενδιαφέρον αν και επισκιάζεται από το ερωτικό.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η διεισδυτική σκηνοθετική ματιά, η συνέπεια στις ερμηνείες (μακράν η καλύτερη ερμηνεία του νταρντενικού Ζερεμί Ρενιέρ εδώ και χρόνια) και το πυκνό σε κρυφά νοήματα και συμβολισμούς σενάριο προσφέρουν ένα περίτεχνο θρίλερ πάνω στην εγγύτητα, την ερωτική εμμονή και τους μηχανισμούς εξουσίας.
Τάσος Ντερτιλής
2022-05-14
Ένας τρελός έρωτας, ένα πτώμα, τα αδηφάγα Media και μια διχασμένη χώρα μπαίνουν στο μικροσκόπιο ενός δημιουργού με «αιρετικές» απόψεις για το δικαστικό θρίλερ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-05-18
Ο Στρεκέρ φτιάχνει μια ανθρώπινη κωμωδία γύρω από την ίδια την ύπαρξή μας και τις φαντασιώσεις μας αλλά και το πώς οι άλλοι μας βλέπουν ή δεν καταφέρνουν να μας δουν.
Πόλυ Λυκούργου
2022-05-16
Μία προσωπική τραγωδία λειτουργεί ως αφορμή για ένα βαθιά πολιτικό θρίλερ που δεν εξετάζει τόσο αν κάποιος είναι αθώος ή ένοχος, αλλά όλο το φάσμα του κοινωνικού ρατσισμού, του σεξισμού, των λαϊκών δικαστηρίων των media και της ευνοιοκρατίας.
Χάρης Αναγνωστάκης
Στα συν και το δυνατό φινάλε, που θα αποζημιώσει τον θεατή, για μια ταινία που βλέπεται με ενδιαφέρον, αλλά είναι εμφανές ότι θα μπορούσε ο Στρεκέρ να πάει ένα δυο βήματα παραπέρα την υπόθεσή του, να σκάψει περισσότερο πάνω στις συνθήκες, τις ανθρώπινες σχέσεις, που γίνονται όλο και πιο τοξικές, σε μια εποχή που η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο γίνεται κεκαλυμμένο μίσος τις περισσότερες φορές.
Λήδα Γαλανού
2022-05-06
Βασισμένη «ελεύθερα» σε πραγματική ιστορία, η ταινία του Στρεκέρ πετυχαίνει κάποιες γοητευτικές εικόνες, είναι όμως το στιλιζάρισμά της τόσο βαρύ και επίμονο που υπερφορτώνει μια τελικά αδύναμη πλοκή.
Χρήστος Μήτσης
2022-05-12
Πολιτικό θρίλερ έντονου ψυχολογικού μυστηρίου, το οποίο σταδιακά υποχωρεί (προς τη φλυαρία) για χάρη μιας όχι απόλυτα ξεκάθαρης αλληγορίας.
Αγγελική Καρυστινού
2022-05-10
Υπερβαίνει κατά πολύ τα πλαίσια μιας αστυνομικής υπόθεσης, χωρίς όμως τελικά να καταφέρνει να ολοκληρώσει τον συλλογισμό του, αφού από ένα σημείο και μετά χάνεται στον λαβύρινθο του μυαλού του Λουί και φλυαρεί, χωρίς να φτάνει ποτέ σε μια κάποια λύτρωση.
Ηλίας Δημόπουλος
2022-05-08
Ο Στρέκερ, βοηθούμενος και από μια ερμηνεία θερμοκρασιών του Ζερεμί Ρενιέ, παραδίδει μια σκεπτική πρόταση πάνω στο τι σημαίνει να ελέγχεις ως άνθρωπος την τάση σου για ηθικά συμπεράσματα.
Ορέστης Μαλτέζος
2022-05-04
Δεν είναι ρηξικέλευθο μια ταινία βελγικής παραγωγής να διερευνά το βάθος της ανθρώπινης ψυχής, όχι μόνο του κεντρικού της χαρακτήρα αλλά και του θεατή, αλλά ο τρόπος που το επιχειρεί εδώ ο σκηνοθέτης Stephan Streker μάλλον αποστασιοποιεί παρά εμπλέκει τον θεατή.
Νίκος Παλάτος
2022-05-02
Ως ερωτικό θρίλερ κάπως στέκεται, αυτή του όμως η πτυχή δεν αποτελεί παρά... παρωνυχίδα ενός (στην τελική) ανούσιου συνόλου.
