Nayak: Ο Ήρωας(1966)

(Nayak) | Πρώτη προβολή: 12-05-2022

Χωρίς υπερβολή θεωρώ πως "Ο ήρωας" είναι μια συναρπαστική ταινία πολλαπλών αναγνώσεων, μια βαθιά προσέγγιση των ανθρώπινων χαρακτήρων, ένα κινηματογραφικό κόσμημα από εκείνα που λάμπουν όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ο δε Σατγιαζίτ Ρέι επιβεβαιώνει πως ανήκει στους μεγάλους του παγκόσμιου και στους ανανεωτές του ινδικού κινηματογράφου.

Με μια καταπληκτική οικονομία χρόνου και με λάβαρό της την ειλικρίνεια, η ταινία λέει πολλά για την ματαιότητα της λάμψης των σταρ, για τις θυσίες που πρέπει να κάνει κάποιος που στοχεύει στην επιτυχία, μα και για το γεγονός ότι δεν μπορούμε ποτέ να ξεφύγουμε από το παρελθόν και τις ρίζες μας όποια και αν είναι η εξέλιξή μας.

Με ένα στιλ ανάμεσα στον κοινωνικό ρεαλισμό των πρώτων ταινιών του και εκείνο των ταινιών του Μπουνιουέλ και του Μπέργκμαν (στις ονειρικές, εφιαλτικές σκηνές του), ο Ρέι έφτιαξε μια ακόμη θαυμάσια ταινία που ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να εκπλήσσει αλλά και να επηρεάζει σύγχρονους σκηνοθέτες.

Μπορεί το "Nayak" να μην φτάνει στα επίπεδα των κλασικών ταινιών της φημισμένης "τριλογίας του Άπου" αλλά παραμένει ενδεικτικό δείγμα ενός κινηματογραφικού μεγαλείου κι ενός σκηνοθέτη που αποθέωσε τη λιτότητα και μιλούσε κατευθείαν στην καρδιά. Δηλαδή, ένας κινηματογράφος που πλέον αναζητείται αλλά ματαίως όπως όλα δείχνουν.

Μια δραματικά μεστή τοιχογραφία της μεταπολεμικής ινδικής πραγματικότητας και το σκληρό, ειλικρινές πορτρέτο ενός ανθρώπου του θεάματος σε υπαρξιακή κρίση.