Η Χαμένη Κόρη(2021)
(The Lost Daughter) | Πρώτη προβολή: 30-06-2022
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2022-06-20
Το αποτέλεσμα είναι ένα αόρατο αλλά εν τέλει συναρπαστικό κυνηγητό γάτας – ποντικού, μια πέρα για πέρα γυναικεία υπόθεση στην οποία το αρσενικό στοιχείο δείχνει αδύναμο και ελάσσονος αν όχι μηδαμινής σημασίας · κάτι σαν το απαραίτητο κομμάτι του ντεκόρ.
gaRis
Εντέλει, Η Χαμένη Κόρη μοιάζει να είναι η διάψευση της μεσόκοπης θηλυκότητας, το παγωμένο κάδρο κλεισίματος ενός γενετήσιου κύκλου, που αφήνει το μέλλον έωλο, ρευστό, βαθύ και άγνωστο. Σα τη θάλασσα.
Βαγγέλης Βίτσικας
Το «The Lost Daughter» είναι ένα ψυχολογικό δράμα αργών ρυθμών, που αποζημιώνει στο έπακρο τον υπομονετικό θεατή.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Στη σύγχρονη εποχή, που έχει αναγάγει τη μητρότητα όχι μόνο σε ιερό καθήκον, αλλά και σε διαγωνισμό, η σκληρή ειλικρίνεια της ταινίας που ανατρέπει την εικόνα της ιδανικής μητέρας που λατρεύει το ρόλο της, αποτελεί μοναδική και ενδιαφέρουσα αφηγηματική προσέγγιση (δηλαδή απανωτά εγκεφαλικά για τις Μανούλες του Facebook).
Μάνος Θηραίος
Αμιγώς γυναικεία υπόθεση, "Η χαμένη κόρη" είναι η ιστορία όλων των χαμένων γυναικών, που αφέθηκαν να χαθούν σε ζωές που δεν έζησαν ή σε ζωές που επέλεξαν, τολμώντας να αποτινάξουν στερεότυπα, κουβαλώντας όμως όλες τις ενοχές του κόσμου, απέναντι ή δίπλα σε άντρες-επιπόλαιους διεκδικητές ή νταήδες.
Κώστας Ζαλίγκας
Στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο, γυρισμένο στις Σπέτσες, η Μάγκι Τζίλενχαλ κάνει ένα σχόλιο περί μητρότητας, για τα λάθη και τις παραλείψεις, τις τύψεις και τις ενοχές που όλοι νιώθουμε απέναντι στα παιδιά και που συνήθως συζητάμε χαμηλόφωνα ή συνωμοτικά με άλλους γονείς.
Φίλιππος Χατζίκος
Πρόκειται για ένα ντεμπούτο που παραμένει πιστό στον αινιγματικό τίτλο του, και συστήνει μια δημιουργό που όσο γνώριμη μας ήταν η παρουσία της στα κινηματογραφικά πράγματα, άλλο τόσο μας γεμίζει με ανυπομονησία για τα επόμενα δημιουργικά σχέδιά της από το νέο της μετερίζι.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Στο κέντρο της ταινίας της είναι η μητρική αμφιθυμία, τόσο εγκόσμια και ταυτόχρονα τόσο ταμπού, που όταν οι χαρακτήρες την αναγνωρίζουν η μία στην άλλη, το ένστικτό τους είναι να αλληλοσπαραχθούν αντί να φερθούν με συμπόνια.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
...το πορτρέτο μιας γυναίκας που αγωνίζεται μέσα από το χάος να φτιάξει τη δική της απελευθερωμένη προσωπικότητα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Είναι ένα έργο που έτσι και πιάσει τα κουμπιά του θεατή και κυρίως του θεατή θηλυκού γένους-κακά τα ψέματα!- είναι έργο ακριβώς πάνω στη γυναικεία ψυχοσύνθεση, ο αρσενικού γένους μόνο ως κριτικός μπορεί να σταθεί, να το αναλύσει και να το ζυγιάσει αλλά να το νιώσει όχι, μπορεί όμως να «νιώσει» τη δουλειά της καλλιτέχνιδος κι αυτό είναι πέραν φύλου.
Ηλίας Δημόπουλος
2022-06-16
Λεπτομερώς επιμελημένο ντεμπούτο της Μάγκι Τζίλενχαλ, βασισμένο στο βιβλίο της Έλενα Φεράντε, οπωσδήποτε για απαιτητικό κοινό, όχι όμως και ελεύθερο προβλημάτων που απορρέουν των μεγάλων φιλοδοξιών.
Αγγελική Αντωνίου
2022-06-18
Μια όμορφη, ειλικρινής, αλλά αργή ταινία για το τι σημαίνει να είσαι μητέρα.
Αγγελική Καρυστινού
Η υπαινικτική κινηματογράφηση της Τζίλενχαλ και η ευαίσθητη ματιά της, αν και δεν αρκούν πάντα για να δυναμιτίσουν μια ιστορία χωρίς ουσιαστική πλοκή, τελικά αποτυπώνουν τα σκοτεινά σημεία της Φεράντε, χωρίς να διεκδικούν εύκολες απαντήσεις.
Χρήστος Μήτσης
2022-06-14
Υποψήφιο για τρία Όσκαρ (σεναρίου και γυναικείων ερμηνειών) ψυχολογικό δράμα που αντιμετωπίζει με θαρραλέα ειλικρίνεια τις σχέσεις της σύγχρονης γυναίκας με τη μητρότητα, την κοινωνική ανεξαρτησία και τη σεξουαλικότητα.
Ναταλία Πετρίτη
Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι ερμηνείες τόσο της Colman όσο και της Buckley σώζουν την κατάσταση, καθιστώντας το φιλμ σε μια κινηματογραφική απόπειρα άξια να τη δει κανείς, παραμερίζοντας τα παραπάνω και έχοντας στο μυαλό ότι το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της Gyllenhaal χρειάζεται απλώς λίγη περισσότερη δουλειά για να αναδιπλωθεί σε μια από τις επόμενες σκηνοθετικές δουλειές της, που σίγουρα θα δούμε με μεγάλο ενδιαφέρον.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Χωρίς να υπάρχει δείγμα ερωτισμού, αλλά δημιουργώντας ένα αέναο άγχος στον θεατή, η έμπειρη ηθοποιός σε ρόλο σκηνοθέτη, καθοδηγεί ακόμα πιο έμπειρες ή έτοιμες να εκτεθούν γυναίκες, στη χαρτογράφηση παγιωμένης μοναξιάς.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ντεμπούτο στη σκηνοθεσία για την ηθοποιό Μάγκι Τζίλενχαλ που εμπνεύστηκε ένα δυνατό «γυναικείο» δράμα (με μια απίστευτη ερμηνεία από την Κόλμαν) το οποίο γυρίστηκε στις Σπέτσες και βασίζεται σε μυθιστόρημα της Φεράντε.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αυτή η weirdness, είτε λόγω της ιστορίας, είτε λόγω του ελληνικού σετ της, διατηρείται σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης που περνάει μέσα από πολλά εσωτερικά, σκοτεινά, ψυχολογικά τοπία, μέχρι να αναδυθεί πάλι στο ελληνικό φως. Το τοπίο και οι καταστάσεις μοιάζουν ταυτόχρονα οικείες, αλλά και ξένες.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2022-06-12
Καλοκαιρινά ράθυμη, αλλά με μια οργή και μια απειλητική αίσθηση να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια, η ταινία της Τζίλενχαλ κρατά σταθερά το ενδιαφέρον, ακόμη κι αν κατά στιγμές επιμένει λίγο περισσότερο στο προφανές όταν μια πιο διακριτική αμφισημία θα ήταν προτιμότερη, αλλά δεν φοβάται να κάνει ένα θεματικά τολμηρό φιλμ, που είναι κάτι παραπάνω από την απόπειρα μιας ηθοποιού να μεταμορφωθεί σε σκηνοθέτη μόνο και μόνο γιατί μπορεί.
kazanipouvrazei
Το φιλμ μπορεί να μην διαθέτει τον ιδανικό ρυθμό, αλλά είναι απροσδόκητα ειλικρινές, καθώς καταφέρνει να ξεκλειδώσει επίπεδα τρομακτικά αναγνωρίσιμα στο θεατή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-06-10
Η ταινία, γεμάτη ελληνικές εικόνες, πρόσωπα αλλά και ήχους (με έναν τουριστικό μεν τρόπο αλλά όχι στερεοτυπικά ηλιόλουστο αν μη τι άλλο), θα αποτελέσει μια οπωσδήποτε αναπάντεχη αλλά απολύτως καλοδεχούμενη αντιπρόταση σε ένα πιο συμβατικό είδους πρεστίζ δραματικού σινεμά.
Αντώνης Χαριστός
Ο Αλφόνσο Γκονσάλβες με το μοντάζ και τις επιστροφές στο παρελθόν (flashback) ενισχύει τη διαστολή και τη συστολή τού χρόνου, ενώ οι ερμηνείες των Ολίβια Κόλμαν και Τζέσι Μπάκλεϊ, που ερμηνεύουν τη Λήδα στις δυο ηλικίες της, κεντρίζουν το ενδιαφέρον, καθώς σε ορισμένες σκηνές προκαλούν τη συναισθηματική και ψυχική σύγκρουση του θεατή, ενώ σε άλλες επενδύουν στην νοηματική διεργασία ερωτημάτων, που καταλήγουν σε «σκοτεινές» ερμηνείες.
vandimir
Βαρύ δράμα, στενόχωρο, μουντό, που δείχνει μεν τις ικανότητες της Gyllenhaal (στη σκηνοθεσία αυτή τη φορά) και διαθέτει την εξαιρετική Κόλμαν ως πρωταγωνίστρια, πλην όμως με κούρασε αρκετά με τα ψυχολογικά βάρη και τις (κρυμμένες; πρόχειρα θαμμένες;) πληγές που κουβαλά η ηρωίδα και, βεβαίως, με τους αργούς ρυθμούς. Μόνο για λάτρεις των πολύ κλειστών και βαριών ψυχολογικών δραμάτων.
Λήδα Γαλανού
2022-06-08
Παρά τις τρεις οσκαρικές υποψηφιότητές της, η ταινία μοιάζει να διανύει επιτηδευμένες διαδρομές προς το θρίλερ ή το υπαρξιακό δράμα, για να επισημάνει μόνο, τελικά, την αλήθεια, ότι η γυναίκα και ειδικά η μητέρα δεν είναι ον μονοδιάστατο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-06-06
Η Μάγκι Τζίλενχαλ συνέλαβε λεπτομέρειες ανάμεσα στις γραμμές του βιβλίου, απέδωσε όσο χρειάζεται κλειστοφοβικά το κλίμα του νησιού και την κυμαινόμενη θερμοκρασία των χαρακτήρων, έστησε μια πολύπλοκη υπόθεση, πολύ πιο ενδιαφέρουσα απ' ό,τι υποδεικνύει το απατηλά ήρεμο ξεκίνημα, και από ένα σημείο κι έπειτα ακολουθεί την οδό ή μάλλον την ειδική διαδρομή του ψυχολογικού θρίλερ, που όμως δεν στηρίζει ανάλογα, ίσως ελλείψει πείρας.
Τάσος Ντερτιλής
Η Μάγκι Τζίλενχαλ μεταφέρει στην οθόνη το μυθιστόρημα της Έλενα Φεράντε, με ανάμεικτα αποτελέσματα αλλά και με τρεις οσκαρικές υποψηφιότητες
Old Boy
Αν όλα αυτά είχαν χωρέσει μέσα σε μια πολύ πιο σουλουπωμένη σεναριακά ιστορία, θα είχαμε να κάνουμε και μια κατά πολύ καλύτερη ταινία. Τώρα μένει μια ανοικονόμητη ταινία, η οποία όμως παρά ταύτα αφήνει ένα αποτύπωμα.
Άκης Καπράνος
Η δύναμη της ταινίας, είναι και η αδυναμία της: Αισθάνεσαι έντονα πως η σκηνοθέτιδα Μάγκι Γκίλενχαλ έφτασε σε ένα ακραίο επίπεδο επικοινωνίας με την Ολίβια Κόλμαν (ηθοποιοί και οι δυο άλλωστε), πολύ λίγα όμως αρθρώνονται κινηματογραφικά, παρά την εξέλιξη και το «κλείσιμο» της πλοκής.
Παυλίνα Αγαλιανού
Αν και η θεματολογία της ταινίας προσφερόταν για μεγαλύτερη εμβάθυνση στον ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, η Τζίλενχαλ μένει στα προφανή και επιφανειακά.
Γιώργος Ξανθάκης
Η «Χαμένη κόρη» είναι μια ταινία που παρακολουθείται με ενδιαφέρον αλλά σε πολλές στιγμές φαίνεται επίπεδη, επιτηδευμένη και επινοημένη.
Νίκος Τσαγκαράκης
Ενώ ομολογουμένως προσφέρει πολύ καλές ερμηνείες απ' όλο το καστ κι ειδικά από την Κόλμαν, αφιερώνει λιγότερο χρόνο στο παρελθόν της ηρωίδας απ' όσο αξίζει η περιπλοκότητά του, με αποτέλεσμα να καθιστά δυσκολότερη την αποτίμηση των πράξεών της και της σημερινής έκβασής τους.
Μαίρη Βανδώρου
2022-06-04
Προσωπικά για εμένα η σκηνοθέτης δεν τα έχει καταφέρει. Δε με ενόχλησε η απουσία δράσεων, όμως και οι συζητήσεις ήταν νωχελικές ενώ δεν αντικατοπτρίστηκε κάτι ιδιαίτερο στην οθόνη από τα αισθήματα της κεντρικής ηρωίδας.
Απόστολος Κίτσος
Μια μπερδεμένη και κακοσκηνοθετημένη ταινία που προσπαθεί απεγνωσμένα να μιλήσει με εγκεφαλικό τρόπο μασκαρεύοντας τις νευρώσεις της και τις ορμονικές της διαταραχές, μόνο που τελικά φλυαρεί εκνευριστικά, πριμοδοτώντας την αφόρητη αυτοαναφορικότητά της.
nicolas1810
Ηλίας Φραγκούλης
2022-06-02
Εάν η Μάγκι Τζίλενχολ ήθελε ν' αποδώσει σε κινηματογραφική ταινία το πόσο φρικτό μπορεί να προκύψει το ελληνικό καλοκαίρι σε φάση διακοπών, τότε εγώ είμαι αυτός που έκανε το λάθος και το φταίξιμο πάνω μου. Εάν το εννοεί σαν κανονική ταινία που προέκυψε έτσι εκ προθέσεως, το λάθος είναι ολόδικό της. Προσέξτε μη γίνει και δικό σας.
