Μην Ανησυχείς Αγάπη μου(2022)
(Don't Worry Darling) | Πρώτη προβολή: 22-09-2022
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
2022-09-20
Περισσότερο όμορφο οπτικά παρά ουσιαστικά αλλά ευχάριστο στη θέαση, το "Don't Worry Darling" θα ικανοποιήσει εκείνους που αγαπούν τα ψυχολογικά θρίλερ και θα γοητεύσει με το vintage στυλ του.
nikos fekkas
Γενικά λοιπόν είναι μια ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική ταινία που όμως χρειαζόταν λίγη περισσότερη προσοχή στο σενάριο τόσο για να αποφευχθούν τα σεναριακά κενά αλλά και ώστε να μην θυμίζει απλά μια straight-forward ταινία χωρίς βάθος παρόλο που είχε την δυνατότητα να δημιουργήσει και ηθικά διλλήματα μέσα από την ιστορία της!
Βαγγέλης Βίτσικας
Αρτια σε κάθε επίπεδο της παραγωγής της, από το μοντάζ μέχρι τη φωτογραφία κι από τα κοστούμια μέχρι τις μουσικές επιλογές, το «Don't Worry Darling» είναι μια ταινία που επιβεβαιώνει το ταλέντο της δημιουργού της πίσω από τον κινηματογραφικό φακό και μας κάνει να ανυπομονούμε ακόμα περισσότερο για τα επόμενα βήματά της.
Αγγελική Αντωνίου
Το Don't Worry Darling (Μην Ανησυχείς Αγάπη Μου) της Olivia Wilde είναι μια ταινία που παγιδεύτηκε στις φιλοδοξίες της.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Είναι μεγαλύτερο, πιο τολμηρό και πιο φιλόδοξο από το αιχμηρό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Wilde, το εξαιρετικό Booksmart του 2019. Η νέα της ταινία μας δίνει αρκετά για να θαυμάσουμε, από την εμφάνισή της μέχρι μια ακόμα δυνατή ερμηνεία από την αξιόπιστα καταπληκτική Florence Pugh.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Πρόκειται για μια καλή ταινία που αποδίδει πολύ καλά, με ευφάνταστο και «χρωματιστό» τρόπο το εξής: ότι η ευτυχία δεν είναι μια επιβεβλημένη κατάσταση από έξωθεν αλλά μια εσωτερική κατάσταση για τον καθένα που μπορεί να φτάσει σε αυτήν μόνο με βάση τις δικές του επιλογές!
Τάσος Ντερτιλής
Εντυπωσιακό (αν και όχι απόλυτα πρωτότυπο) δείγμα θρίλερ φαντασίας, πολύ αποτελεσματικά σκηνοθετημένο από την Ολίβια Γουάιλντ.
Αντώνης Χαριστός
Σίγουρα όχι πρωτότυπο ή καινοτόμο, στη σύλληψή του το σενάριο, αλλά εξαιρετικά δεικτικό ως προς την αποδόμηση της ευτυχίας, τόσο ως έννοιας όσο και ως εικονικής πραγματικότητας σε χρόνο ενεστώτα.
Φίλιππος Κατσώνης
Μια Florence Pugh, ωστόσο, δε φέρνει την άνοιξη. Αλλά μην ανησυχείτε. Το Don't Worry Darling δεν είναι και τόσο κακή ταινία. Παρά τους ανύπαρκτους περιφερειακούς χαρακτήρες, τα «ανακυκλωμένα» αφηγηματικά τεχνάσματα και την σεναριακή αμετροέπεια που το διέπει, το φιλμ είναι διασκεδαστικό.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2022-09-16
Αρκούντως fun στο μεγαλύτερο μέρος του αλλά και αρκετά άτσαλο στον τρόπο που εκτελεί την αφηγηματική του κορύφωση, το «Don't Worry Darling» παίρνει – δίκαια- ζωή κάθε φορά που η Φλόρενς Πιου εμφανίζεται στην μεγάλη οθόνη.
Παύλος Γκουγιάννος
Δεν πρόκειται βέβαια για μια κακή ταινία, αλλά για μια μέτρια ταινία.
Νεκτάριος Σάκκας
Η Ολίβια Γουάιλντ («Booksmart») τοποθετεί τους Φλόρενς Πιου, Χάρι Στάιλς και Κρις Πάιν σε μια καρτποσταλική δυστοπία των αμερικανικών 50s, κατά την οποία το θρίλερ μυστηρίου πλαισιώνει ατμοσφαιρικά μια μάλλον ξεπερασμένη αλληγορία για τη θέση της γυναίκας στο κυρίαρχο πατριαρχικό αφήγημα.
Μάνος Θηραίος
Παλιομοδίτικο στην όψη, βαθύτατα σύγχρονο όμως στην τελική ανάγνωση, το φιλμ διατηρεί σοφά το πέπλο του μυστηρίου μέχρι τη στιγμή της ανατρεπτικής (και εφιαλτικής) αποκάλυψης του φινάλε, η οποία όμως μολονότι συγκλονιστική ως σύλληψη δεν αποδίδεται το ίδιο συγκλονιστικά, με το τέλος να έχεις την αίσθηση πως έρχεται γρήγορα και ξαφνικά.
gaRis
Το Don't Worry Darling είναι θελκτικό στο μάτι και τρικυμία στο κρανίο. Διαθέτει Florence Pugh σε πειστικότατο star turn που καταπίνει τον Harry Styles ο οποίος βρίσκεται σε φάση «ε, θα μάθει το παιδί, θέλει κι αυτό το χρόνο του» υποκριτικά.
Νίκος Τσαγκαράκης
Μακάρι μόνο όταν αυτά τα μυστικά αποκαλύπτονται να υπήρχε χρόνος να απλωθούν και να εξηγηθούν σαφέστερα, καθώς και με σχεδιασμό παραγωγής λιγότερο πρόχειρο, αλλά εξίσου σχολαστικό όπως και στο υπόλοιπο μέρος της ταινίας, ώστε να ενισχυθεί η αληθοφάνειά τους.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Το «Don't Worry Darling» επαναλαμβάνει όσα γνωστά και χιλιοειπωμένα γνωρίζουμε για τους σκοτεινούς και ασύμμετρους κόσμους, τους τυλιγμένους με τα αστραφτερά πρέπει, τις απαστράπτουσες επιθυμίες και τις γυαλιστερές υποχρεώσεις.
Άγγελος Πολύδωρος
Η Ολίβια Γουάιλντ χάνει την ισορροπία των προθέσεων (και μαζί το στόχο της ταινίας) στην προσπάθεια να συμπεριλάβει πολλά στοιχεία στο δράμα της, ενώ η Φλόρενς Πιού και ο Χάρι Στάιλς είναι αρκετά καλοί.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια υπερφιλόδοξη παραγωγή που δεν καταφέρνει να εκπληρώσει τους στόχους της, χωρίς όμως να είναι και αδιάφορη.
Ηλίας Φραγκούλης
2022-09-10
Η Ολίβια Γουάιλντ αδικεί το υλικό της, αφιερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της αφήγησης στα... ύποπτα ιδανικά 50's, αφήνοντας το επεξηγηματικό κομμάτι του έργου να βυθιστεί στο σκοτάδι της ασάφειας.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Η Πιού, με ένα πρόσωπο πιο έξυπνο από το χαρακτήρα που υποδύεται, κουβαλάει το μεγαλύτερο βάρος της ταινίας στους ώμους της και θα είχε ενδιαφέρον να δει κανείς ποια θα ήταν η δυναμική της με έναν πιο έμπειρο ηθοποιό από τον Στάιλς (παρόλα αυτά ξέρει πώς να φοράει ένα κοστούμι και κανείς δεν μπορεί να του το στερήσει αυτό.)
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2022-09-06
Η δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια της ηθοποιού Ολίβια Γουάιλντ («Booksmart») έχει καλές και λιγότερο καλές στιγμές αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι ένα αδιάφορο φιλμ.
Ορέστης Μαλτέζος
2022-09-12
Η ταινία επιτρέπει στον εαυτό της πάρα πολλές αδυναμίες, όπως μια σκληρή και πολύ μεγάλη εισαγωγή, στην οποία οι εικόνες ευχαριστούν ενώ το περιεχόμενο λιγότερο, και όταν φτάνουμε πια στο φινάλε, αποκαλύπτει μέσα σε λίγα λεπτά τι πραγματικά συμβαίνει, με την επιστημονική φαντασία να παίρνει τα ηνία και να χρησιμοποιεί τον εναπομείναντα χρόνο για να εξωραΐσει την κοινωνική ανάλυση.
Λήδα Γαλανού
2022-09-14
Ένα δοκίμιο για τη γυναικεία χειραφέτηση, μπερδεύεται μέσα σ' ένα χαριτωμένο, κατά στιγμές και αγωνιώδες, σενάριο που διαρκώς ξεφεύγει σε ημικύκλια που δεν μπορεί να κλείσει.
Κώστας Ζαλίγκας
Οσο καλοβαλμένη είναι η κοινότητα στην οποία διαδραματίζεται η ταινία, άλλο τόσο καλοβαλμένη και καλογυαλισμένη είναι και η ίδια η ταινία, που έχει φωτογένεια και έναν υποτυπωδώς ενδιαφέρον τρόπο να σε ξενίζει και να προϊδεάζει, αλλά το αμήχανο τέλος δεν δικαιώνει την προσμονή που έχει κτιστεί τις προηγούμενες δύο ώρες.
Αγγελική Καρυστινού
Παρά τις καλές προθέσεις της και τις απόπειρές της, μέσα από υπερρεαλιστικές σκηνές, να υπερκεράσει τις κοινοτοπίες, συχνά αφήνεται σε υπερβολές, αλλά ευτυχώς υπάρχει πάντα η Φλόρενς Πιου, που σώζει την κατάσταση, σε αντίθεση με τον δημοφιλή Χάρι Στάιλς, ο οποίος χρειάζεται ακόμα να διανύσει πολύ δρόμο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2022-09-08
Η Γουάιλντ στήνει ένα επιτραπέζιο θρίλερ γυναικείας ενδυνάμωσης και στριφογυρίζει απότομα το ταμπλό για να αιφνιδιάσει και να εντυπωσιάσει τους θεατές στην τρίτη και σαφώς πιο αδύναμη, αδέξια πράξη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2022-09-04
Χειρότερο από το ότι δεν έχει κάτι ιδιαίτερα μοντέρνο να πει, το μεγαλύτερο αμάρτημα του φιλμ είναι πως (δεν) το λέει με τον πιο πληκτικό τρόπο, σκάβοντας αφηγηματικούς κύκλους στο έδαφος και θυμίζοντας διαρκώς πως θα μπορούσες να παρακολουθείς κάτι άλλο, πιο έξυπνο αντ'αυτού.
Σωτήρης Ζήκος
Η ταινία σαν ταινία, παρότι όλοι οι χαρακτήρες και τα πρόσωπα που παρουσιάζονται σ' αυτήν είναι ενήλικες έως μεσήλικες, είναι μάλλον "ακατάλληλη" για άνω των 18 ετών και κυρίως αφορά κορίτσια.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Εικόνες δεκάδων ταινιών και σειρών φαίνεται ότι είχε στο μυαλό της η Γουίλαντ γυρίζοντας αυτήν • σε σημείο που νιώθεις ότι βραχυκύκλωσε το μίξερ του εγκεφάλου της: το συνολικό αποτέλεσμα, πολύ απλά, είναι ασυνάρτητο, ένας στιλάτος αχταρμάς.
Χάρης Αναγνωστάκης
Το αναιμικό και αδέξιο θρίλερ μυστηρίου, σε συνδυασμό με τα δραματικά στοιχεία γυναικείας χειραφέτησης, σκοντάφτει στις λακκούβες του σεναρίου, αλλά και στην εμφανή προσπάθεια της Γουάιλντ να εντυπωσιάσει το κοινό, χωρίς να διαθέτει ούτε την εμπειρία, ούτε, όμως και τον στοχασμό που απαιτείται.
Χρήστος Μήτσης
2022-09-02
Το American dream ως αστικός εφιάλτης και ένα ψυχολογικό θρίλερ που δεν ξέρει να διαχειριστεί, σεναριακά και σκηνοθετικά, τις ιδέες του, οδηγούμενο σε μια αυτοκαταστροφική, παρωδιακή σχεδόν κορύφωση.
Άκης Καπράνος
Για άλλη μια φορά, η «μαγική εικόνα» που πίσω της κρύβει το μεγάλο Κακό στο «Μην ανησυχείς αγάπη μου» της Ολίβια Γουάιλντ, τίτλος χαριτωμένα σαρκαστικός. Ειλικρινά, είναι η μόνη χαριτωμενιά που μπορώ να βρω σε ολόκληρη την ταινία.
