Μέρες Ξηρασίας(2022)
(Kurak Günler / Burning Days) | Πρώτη προβολή: 02-02-2023
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Πολιτικό αστυνομικό νομικό κοινοτικό θρίλερ με κοινωνικές προεκτάσεις σαν χαρακιές και τάσεις καταγγελίας, αυτοσαρκασμού και καφκικής σάτιρας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2023-02-20
Με εικόνες πάντα εικαστικά ωραίες, ο Αλπερ καταγράφει με λεπτομέρεια και τόλμη τη λειτουργία ενός μικρόκοσμου, όπου ο έλεγχος ενός ανθρώπου ξεπερνάει τα όρια του νόμου και εμποδίζει την οποιοδήποτε πορεία προς ένα σύγχρονο, αληθινά δημοκρατικό κράτος.
Ρεγγίνα Ζερβού
Καλοστημένο πολιτικό θρίλερ που αποτυπώνει στάσεις και συμπεριφορές. Ο σκηνοθέτης, κάνοντας ένα βήμα παραπέρα από τις ηθογραφικές Τρεις αδελφές, καταφέρνει να δημιουργήσει ένα εφιαλτικό τοπίο με λήψεις που αιωρούνται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, με τη φωτιά να μένει ως επίγευση.
Παναγιώτης Κοτζαθανάσης
Οι «Μέρες Ξηρασίας» είναι ένα εξαιρετικό φιλμ που συνδυάζει όλα τα στοιχεία του με τον πιο περίτεχνο τρόπο και μια ταινία που προσφέρει ισόποσα διασκέδαση και τροφή για σκέψη.
Dimitris Dx
O Emin Alper είναι στα καλύτερά του όταν πλησιάζει τις θρίλερ επιρροές του (όπως στο Frenzy) και είναι εύκολο να το δει αυτό κανείς και στις Μέρες Ξηρασίας.
Στράτος Κερσανίδης
Ταινία που βλέπεται με κομμένη την ανάσα η οποία κατορθώνει να παρασύρει το θεατή στον σκοτεινό, λαβυρινθώδη της κόσμο.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η φωτογραφία του Χρήστου Καραμάνη είναι ενδιαφέρουσα, ο τόπος της ταινίας είναι λες και είναι βγαλμένος από χρονοντούλαπο και η σκηνοθετική ματιά κοφτερή προκαλώντας βαθύ προβληματισμό στον θεατή.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Εμίν Αλπέρ υπογράφει μια πολύ σφιχτοδεμένη πλοκή που αναδεικνύει τη διαφθορά και τις σχέσεις αλληλεξάρτησης σε μια κλειστή κοινωνία. Κρατάει τα μυστικά της και τα αποκαλύπτει όταν και όπου πρέπει, στήνοντας με αυτό τον τρόπο ένα πολιτικοκοινωνικό θρίλερ που σε κρατάει σε αμφιβολία και εγρήγορση έως το τέλος.
Παύλος Γκουγιάννος
Η καλύτερη ταινία του Αλπέρ και μια από τις πιο ενδιαφέρουσες τούρκικες ταινίες των τελευταίων χρόνων.
Τάσος Ντερτιλής
Δυνατό κοινωνικό δράμα με στοιχεία θρίλερ από έναν ταλαντούχο Τούρκο δημιουργό.
Μανώλης Κρανάκης
Η νέα ταινία του Εμίν Αλπέρ μετά τις «Τρεις Αδελφές», μια συναρπαστική κριτική ματιά πάνω στη διεφθαρμένη Τουρκία του Ερντογάν.
Μίλτος Τόσκας
Ο Τούρκος σκηνοθέτης στο πιο μεστό του έργο δημιουργεί ένα περιβάλλον εγκλωβισμού. Η ηθική κι οι αξίες δοκιμάζονται, όπως κι οι προσωπικές ελευθερίες. Ο ρομαντισμός φαίνεται πως ανήκει στο παρελθόν ή πρέπει να αναζητηθεί στη Δύση. Η επιλογή της μετανάστευσης φαντάζει μονόδρομος για όσους θέλουν να ασκήσουν το λειτούργημά τους.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2023-02-14
Χωρίς να χάνει ποτέ την αίσθηση του αφηγηματικού σασπένς, ο Αλπέρ εξετάζει το πώς εκείνο το σύστημα που διαιωνίζει τη διαφθορά είναι κι εκείνο που κρατά το πλήθος υπάκουο μέσω της εργαλειοποιημένης οργής. Αλλά και το πώς σταδιακά ο ασπίλωτος άντρας αρχίζει να λυγίζει μπροστά σε ένα σκοτάδι που –νομοτελειακά– καλύπτει τα πάντα.
Λήδα Γαλανού
2023-02-16
Ο Εμίν Αλπέρ τα καταφέρνει θαυμάσια και στις δύο πλευρές της ταινίας του, την αισθητική και τη σεναριακή. Η ατμόσφαιρα ενός τόπου με εθιστική γοητεία και έκδηλη σήψη, ενώ ο ρυθμός του μυστηρίου ανεβάζει σταθερά την αγωνία φέρνουν στον νου, παρά τις βασικές γεωγραφικές και χρονικές διαφορές, ακόμα και την «Εξαψη» του Λόρενς Κάσνταν.
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
2023-02-18
Όλα αυτά, τα διόλου εύκολο να ειπωθούν ο Αλπέρ τα πραγματεύεται με την εικόνα, δίχως να τα λέει κι αυτό δεν αυξάνει μόνο τη δύναμη της ταινίας και την ένταση, αλλά την κάνει και πιο εσωτερική, δίνοντάς της ακόμα μεγαλύτερη κινηματογραφική αξία.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Στιγματίζοντας την υποκρισία της ανδροπρέπειας ενός «αρσενικού» κόσμου, ο 48χρονος Τούρκος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Εμίν Αλπέρ, στην τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του «Μέρες Ξηρασίας», εστιάζει στη χειραγώγηση πολιτών από λαϊκιστές ηγέτες που διαιωνίζουν ρατσισμό, σεξισμό και ομοφοβία, εκφράζοντας το κλίμα ασφυξίας στη χώρα του, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, το 2016.
Ιάκωβος Γωγάκης
Το αξιοσημείωτο της ταινίας, είναι η ορθή διασύνδεση ενός ευρύτατου φάσματος κοινωνικών, οικολογικών και πολιτικών αναφορών, διατηρώντας το σασπένς αναλλοίωτο μέχρι και το τέλος, το οποίο τροφοδότησε έξοχα και ο διευθυντής φωτογραφίας Χρήστος Καραμάνης, όπως επίσης και ο Στέφαν Γούιλ, που επιμελήθηκε το σάουντρακ.
Χρήστος Μήτσης
2023-02-12
Πολιτική καταγγελία σκηνοθετημένη με σφρίγος σαν αποπνικτικό ψυχολογικό θρίλερ.
Αγγελική Καρυστινού
2023-02-10
Με τη συμβολή του εξαιρετικού Χρήστου Καραμάνη στη διεύθυνση φωτογραφίας, ο Ελπέρ, αποφεύγει τους ηθικοδιδακτικούς τόνους και παραδίδει μια σκοτεινή αλληγορία για το πολιτικό παρασκήνιο, που καθορίζει τόσο την ιδιωτική όσο και την κοινωνική σφαίρα.
Πάνος Γκένας
2023-02-08
Ο καταξιωμένος Εμίν Αλπέρ επιστρέφει με καίριο πολιτικό θρίλερ και εκθέτει στο φως του ήλιου τα πολιτικά, οικονομικά και έμφυλα ζητήματα μιας τοπικής κοινωνίας
zerVo
Συνολικά όμως η ταινία του Alper είναι και ενδιαφέρουσα και θέτει τα θεμέλια που πάνω τους μπορεί να διεξαχθεί μπόλικη κουβέντα πάνω στο υπαρκτό κενό μεταξύ της χάι σοσάιτι και της χωριατιάς. Της φωτεινής Ιστανμπούλ, εδώ και του απόμερου, αφιλόξενου και ιμπέριουμ ιν ιμπέριο Μπαλκάγια.
Άγγελος Πολύδωρος
Γενικά, το φιλμ εκτός από κοινωνικό είναι πολιτικά ρεαλιστικό και καλλιτεχνικά ευχάριστο.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία μπορεί να μην έχει σκηνές που θα σε κάνουν να γραπωθείς από την καρέκλα, ούτε κάποιες καταιγιστικές εξελίξεις αλλά σε κάθε πλάνο σε "κρατάει", ενώ οι χαρακτήρες έχουν τον πρώτο λόγο και η κάμερα είναι στραμμένη πάνω τους.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2023-02-04
Ο Αλπέρ θέλει αν πει πολλά (πολιτική ανομία, συγκάλυψη και διαφθορά, ομοφοβία, πατριαρχική κουλτούρα) και σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό τα καταφέρνει. Όμως σε κάποιες σκηνές – το μεθύσι του ήρωα- προκειμένου να συντηρήσει το σασπένς με κάθε τρόπο, πέφτει σε σεναριακά ατοπήματα.
Γιάννης Βασιλείου
2023-02-06
Αν και με λιγότερη οικονομία από τις Τρεις Αδελφές και σημειολογικά (ακόμα) πιο προφανές από το Frenzy, αποτελεί αξιόλογο δείγμα μίας από τις πιο ενδιαφέρουσες κινηματογραφικές φωνές στη γειτονική χώρα που, δυστυχώς, παραμένουν «φωνές βοώντων εν τη ερήμω».
Ηλίας Φραγκούλης
Ενίοτε αστοχεί, αλλά καταφέρνει να δημιουργήσει ένα σχεδόν θριλερικό κλίμα, βασισμένο στην αμφιβολία του θεατή γύρω από τις αληθινές προθέσεις και τον ρόλο του κάθε χαρακτήρα στην πλοκή. Στα υπέρ το ότι μιλάμε για... νορμάλ μυθοπλασία και όχι «φεστιβαλική» δηθενιά.
Σοφία Γουργουλιάνη
2023-02-02
Συμπερασματικά, πρόκειται για μια προσπάθεια κινηματογραφικής κραυγής που όμως παγιδεύεται στις ίδιες της τις φιλόδοξες προσπάθειες, για να καταλήξει σε μια απόλυτα χαμηλόφωνη αφήγηση.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η εμμονή του για τα κακώς κείμενα της χώρας του, τον παρασύρει σε δραματικές εξάρσεις, πολλές αχρείαστες αναδρομές και επαναλήψεις, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί την ξεχωριστή ματιά του, την ένταση ενός αγωνιώδους θρίλερ, αλλά και τη δύναμη των ποιητικών πλάνων του, με αρωγό την θαυμαστή φωτογραφία του Χρήστου Καραμάνη.
Βαγγέλης Βίτσικας
Πολύ ενδιαφέρον σαν σύλληψη αλλά μάλλον αδύναμο σαν εκτέλεση, το «Burning Days» είναι πάντως μια καλοδεχούμενη απόπειρα στο σινεμά είδους από μια κινηματογραφία που, τα τελευταία χρόνια, δείχνει να ψάχνεται με αξιόλογες δουλειές στο συγκεκριμένο κομμάτι της κινηματογραφικής παραγωγής.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
Η τουρκική ταινία «Μέρες ξηρασίες» διαθέτει ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία ωστόσο ξεχνιούνται αμέσως μετά το σκωτσέζικο ντους που ο θεατής νιώθει να κάνει βλέποντας το φινάλε της.
