Τα Άνθη στα Άνθη(2022)
(Blossoms to Blossoms) | Πρώτη προβολή: 01-06-2023
Στράτος Κερσανίδης
2023-06-20
Όμορφοι και ρεαλιστικοί διάλογοι σε μια ταινία γλυκιά σαν καραμέλα που λειτουργεί απελευθερωτικά, μια όμορφη κινηματογραφική νότα. Ωραία πλάνα, ωραία ασπρόμαυρη φωτογραφία, δύο θαυμάσιοι πρωταγωνιστές και μια ταινία που δεν πρόκειται να βαρεθείτε!
Χρυσαυγή Πατσάκη
2023-06-14
Υπάρχει κάτι αφοπλιστικό στην απλότητα του εγχειρήματος του Αθανασίου, από την ασπρόμαυρη φωτογραφία που δίνει στα τεκταινόμενα την αίσθηση της ανάμνησης μέχρι τους ρεαλιστικούς διαλόγους που δεν θυμίζουν αλλά είναι βγαλμένοι από συζητήσεις μεταξύ φίλων.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2023-06-12
Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και πριν το όμορφο φινάλε, μπορεί κανείς να διακρίνει εδώ μια ελπιδοφόρα νέα φωνή. Για ένα ελληνικό σινεμά που πάντα έχει ανάγκη δημιουργούς με κάτι το αβίαστο στον τρόπο που καταγράφουν τον κόσμο και τους χαρακτήρες του. Θα έχουμε το νου μας στον Γιώργο Αθανασίου, μετά από αυτό το ντεμπούτο.
Πάνος Γκένας
2023-06-18
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Γιώργου Αθανασίου είναι μία συναισθηματικά ανταποδοτική βόλτα σινεφίλ βηματισμών, που συστήνει δυο θαυμάσιους ηθοποιούς και αξίζει να «ανθίσει» στις θερινές αίθουσες.
Γιάννης Βασιλείου
2023-06-16
«Στα επόμενα», είναι η τελευταία φράση που ακούγεται στο φιλμ και θα μπορούσε κάλλιστα να αναφέρεται στον δημιουργό πίσω από τον φακό. Παρά το περιορισμένο μέγεθος και τις εγγενείς αδυναμίες, το τρυφερό ντεμπούτο του μας γέννησε (τουλάχιστον) την περιέργεια να δούμε τι μας έχει για μετά.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η απόπειρα των Κωνσταντίνου Κονιού και της Σοφίας Ιωάννου στην πρώτη ταινία μυθοπλασίας μεγάλου μήκους του Γιώργου Αθανασίου είναι αρκετά συμπαθητική.
Χάρης Αναγνωστάκης
Αν και ορισμένες στιγμές θυμίζει ερασιτεχνικό οικογενειακό φιλμάκι, με ανεπεξέργαστο σενάριο και αυθεντικές αλλά αδούλευτες ερμηνείες, το δράμα του Αθανασίου αφουγκράζεται τους νεανικούς προβληματισμούς και απευθύνεται στο κοινό με πραότητα, αποφεύγοντας τους διδακτισμούς και την υπερβολή.
Λήδα Γαλανού
Ο Κωνιός είναι πιο «εφετζής», η Ιωάννου πιο χαμηλών τόνων αλλά μάλλον πιο αυθεντική, η ταινία έχει τις σαγηνευτικές στιγμές της, κυρίως στην αισθητική και στα καδραρίσματά της, και το αποτέλεσμα είναι ταυτόχρονα άνισο αλλά και ρομαντικό, όχι τόσο στην υλοποίησή του, αλλά σίγουρα στις προθέσεις της δημιουργίας του.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2023-06-02
Άνιση ταινία, εμφανής η DIY διάθεση, με όσα καλά και κακά συνεπάγεται αυτό, αρκούντως πρωτόλειο το όλον, με ευπρεπέστατο φινάλε, μικρό και συμπαθέστατο, πάμε παρακάτω.
Ανδρέας Κύρκος
2023-06-08
Σαφώς ταινία για λίγους και ενημερωμένους φεστιβαλικά θεατές, αλλά η άρνηση του σκηνοθέτη να υποκύψει σε ευκολίες δράματος και hip εξυπνάδες λειτουργεί υπέρ του.
Χρήστος Μήτσης
2023-06-10
Η «Before» τριλογία του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ μιλάει ελληνικά με την ίδια φλύαρη φρεσκάδα, αλλά σαφώς λιγότερες κινηματογραφικές ιδέες.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2023-06-06
Η σκηνοθεσία έχει συνέπεια και οι δύο ηθοποιοί του (Σοφία Ιωάννου, Κωνσταντίνος Κωνιός) προφανώς διασκεδάζουν με αυτό που κάνουν, το οποίο σίγουρα θα διασκεδάσει και το νεανικό κοινό των Εξαρχείων για το οποίο η ταινία νιώθεις ότι είναι γυρισμένη.
Πόλυ Λυκούργου
2023-06-04
To ντεμπούτο του Γιώργου Αθανασίου επιχειρεί μία walking-and-talking κομεντί στα ελληνικά με ενδιαφέρον, αλλά άνισο αποτέλεσμα.
