Άκουσέ Με(2022)
(Listen) | Πρώτη προβολή: 29-02-2024
Αγγελική Καρυστινού
Αν και τα γεγονότα που αναλαμβάνουν τα πάνω χέρι στο σενάριο από ένα σημείο και μετά παραείναι πολλά, η ζεστή ματιά της Ντούζα και η ευαισθησία της παντρεύουν μια περιπέτεια ενηλικίωσης με τη ρομαντική κομεντί και το κοινωνικό σινεμά λειτουργικά.
Νόρα Μαυρίδη
2024-02-20
Στη μόλις δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η Μαρία Ντούζα υφαίνει με εμφανή ενσυναίσθηση μια παραβολή πάνω στην αδυναμία επικοινωνίας που χαρακτηρίζει τις ανθρώπινες σχέσεις, την αποξένωση, την ετερότητα αλλά και τους τρόπους που οι τρεις αυτές έννοιες διαπλέκονται.
Τάσος Ντερτιλής
Η Μαρία Ντούζα (Το Δέντρο και η Κούνια) ιχνογραφεί την ελληνική επαρχία σε μια σύγχρονη συγκινητική ιστορία για τη μοναξιά και την ανάγκη επικοινωνίας και αποδοχής.
Στράτος Κερσανίδης
Αρχή, μέση, τέλος, σαφείς προθέσεις, δυνατοί χαρακτήρες, «ανήσυχη» κάμερα που κινείται πέρα-δώθε, διεισδυτική ματιά, ρεαλισμός. Και ένα υπέροχο φινάλε, λυτρωτικό και αισιόδοξο, το οποίο εκπέμπει το δικό του μήνυμα χωρίς διδακτική διάθεση αλλά με μια ειλικρίνεια και με αβίαστο τρόπο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-02-18
Μια ταινία της οποίας οι ενάρετες προθέσεις είναι ορατές όπως ορατή είναι και η δημιουργική και καθόλου τουριστική αξιοποίηση των φυσικών χώρων γυρισμάτων στην Χίο, αν και το νησί ποτέ δεν ονομάζεται στο σενάριο.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
2024-02-16
Ενδιαφέρουσα ματιά στην αποξένωση, την επαρχιακή σκληρότητα, την ακατέργαστη βία των εφηβικών ψυχών, την επιθυμία για ανθρώπινη επαφή, επικοινωνία και αγάπη.
Ιάκωβος Γωγάκης
Τί χρειαζόταν στην ταινία για να διαθέτει πιο ισχυρό αντίκτυπό; Αρχικά, καλύτερες ερμηνείες- περιμέναμε περισσότερα από τον Γιώργο Πυρπασόπουλου- έπειτα, πιο σφιχτοδεμένο σενάριο, όπως επίσης και ένα κλείσιμο που θα ενσωμάτωνε ανατροπές και θα κρατούσε αποστάσεις από τις αφηγηματικές κοινοτυπίες.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Παρά την ανισότητα τόσο στην ανάπτυξη του σεναρίου όσο και στο ντεκουπάζ και την όλη σκηνοθετική αντιμετώπιση ορισμένων σκηνών, η σκηνοθέτρια καταφέρνει να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα και να χρησιμοποιήσει τα διάφορα στοιχεία, ακόμη και σύμβολα, μαζί και τις διάφορες ανατροπές, μέσα από τις οικογενειακές και άλλες συγκρούσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Η κατάδειξη του διαφορετικού και ο οξύς ρατσισμός σε ένα επαρχιακό, λιγότερο φιλτραρισμένο περιβάλλον δείχνουν να λειτουργούν στο πρώτο μέρος της ταινίας, ωστόσο, όσο οι δραματικές περιστάσεις πληθαίνουν, τόσο το αποτέλεσμα αποδυναμώνεται, αφήνοντας τη σχέση της Παπακώστα με τον φορτωμένο με προβλήματα πατέρα της (Γιώργος Πυρπασόπουλο) σε αληθοφανές, πειστικό επίπεδο, ενώ περιορίζει τα δυο αγόρια βασικά σε frustrated αντιδράσεις.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η Μάρθα Ντούζα, ακολουθώντας μία μεθοδική δομή, θα φέρει στο προσκήνιο το δράμα της ιστορίας της, καταφέρνει ως τα μισά της ταινίας, να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή, παρά τις σεναριακές επαναλήψεις και τις υποπλοκές που την απομακρύνουν από το βασικό θέμα της, που είναι η Βαλμύρα.
Κώστας Ζαλίγκας
2024-02-12
Η Μαρία Ντούζα κάνει μια προσπάθεια να... ακούσει τα παιδιά του σήμερα και να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το πώς πραγματικά σκέφτονται και λειτουργούν, αλλά γρήγορα τα παρατάει και καταφεύγει σε ευκολίες.
Χρήστος Μήτσης
2024-02-14
Μετρημένο και ειλικρινές, αν και σεναριακά αμήχανο και επαναλαμβανόμενο δράμα χαρακτήρων με κοινωνική ματιά πάνω στη σύγχρονη αδυναμία επικοινωνίας.
Γιάννης Βασιλείου
2024-02-10
Καλόψυχο δράμα που ισχυρίζεται πως όλοι διαθέτουμε ενδιάθετο φρόνημα καλοσύνης και στηρίζει πολλά σε δυο (πολύ) κινηματογραφικές ερμηνείες.
Μανώλης Κρανάκης
2024-02-08
Μια κραυγή για την αποδοχή - ακόμη και του ίδιου μας του εαυτού - που ακούγεται δυνατά αλλά φτάνει ασθενική στα αυτιά του θεατή.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-02-06
Καλόκαρδο κοινωνικό δράμα που ξεκινά με ενδιαφέρον ακολουθώντας μια ηρωίδα και τον τρόπο με τον οποίο (θέλει να) επικοινωνεί, αλλά σταδιακά φορτώνεται και επαναλαμβάνεται χωρίς τρομερή έμπνευση.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Παπακώστα και Πυρπασόπουλος έχουν καλή χημεία μεταξύ τους αν και η παραγωγή επικρίθηκε για το ότι δεν επέλεξε μια πραγματικά κωφή ηθοποιό για τον πρωταγωνιστικό ρόλο και για την μονοδιάστατη, χωρίς γκρίζες ζώνες, προσέγγισή της.
Ανδρέας Κύρκος
2024-02-04
Το κοινωνικό δράμα έχει καλές προθέσεις, αλλά το σενάριο αδυνατεί να κλείσει την ιστορία ικανοποιητικά, με αποτέλεσμα να ξεπλένει με κάποιον τρόπο το εφηβικό bullying στο παράδοξα ενωτικό φινάλε, χρησιμοποιώντας μάλιστα έναν αχρείαστο συναισθηματικό εκβιασμό στην ανατροπή της ιστορίας.
Ηλίας Φραγκούλης
2024-02-02
Σαν ένα επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς που δεν θα άντεχε να μεταδοθεί σε prime time, το «Άκουσέ με» στερείται φιλμικής αξίας και (πρωταρχικά) πάσχει από το πλέον σύνηθες πρόβλημα του ελληνικού κινηματογράφου: την πρόθεση ενός σκηνοθέτη να υπογράφει (σώνει και καλά) και το σενάριο της ταινίας του.
