Οι Παρείσακτοι(2023)
(Bâtiment 5 / Les Indésirables) | Πρώτη προβολή: 26-09-2024
Ιφιγένεια Καλαντζή
Με αναφορές στο πολιτικό σινεμά κοινωνικών διεκδικήσεων του Κεν Λόουτς και με συναισθηματική ένταση της καθαρτήριας κορύφωσης τύπου αρχαίας τραγωδίας, στο ευαίσθητο ψυχοκοινωνικό σινεμά του Μάικλ Λι, ο Λατζ Λι δημιουργεί ένα εκρηκτικά αυθεντικό αποτέλεσμα, μην αφήνοντας κανέναν ασυγκίνητο.
Αιμίλιος Χαρμπής
2024-09-20
Όπως είχε κάνει και στους «Αθλίους», ο Λι προσεγγίζει με καθαρό βλέμμα ένα πολύ σύγχρονο θέμα όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο.
Άγγελος Πολύδωρος
Η αίσθηση του επείγοντος και η επικαιρότητα των θεμάτων που θίγει (μεταξύ των οποίων -εμμέσως- και το Μεταναστευτικό) κάνουν την σκηνοθετική αφήγηση, μαζί με τις πειστικές ερμηνείες, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.
Παυλίνα Αγαλιανού
Η ταινία του Λι δείχνει ότι οι παλιοί τρόποι (ατομική τρομοκρατία π.χ.) είναι ξεπερασμένοι και ανοίγει τη συζήτηση για το τι λείπει από τη γαλλική κοινωνία. Με την ταινία του καταφέρνει να αναδείξει τους ενόχους (πελατειακό κράτος, διαφθορά κ.λπ.) αλλά όχι τον ένοχο. Εκεί κρύβεται η ένστασή μας, εκεί ανοίγει και η κουβέντα μας.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2024-09-18
Παρά τον καταγγελτικό της χαρακτήρα, η ταινία σε κερδίζει χάρη στον ασταμάτητο ρυθμό και την πηγαία δύναμη της κινηματογράφησης του Λι που χωρίς αμφιβολία είναι ένας από τους μεγάλους μάστορες του σύγχρονου γαλλικού σινεμά.
Μίλτος Τόσκας
2024-09-16
Είναι ξεκάθαρο πως για τον σκηνοθέτη αυτές οι ταινίες έχουν μεγάλη αξία. Είναι μία παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του. Ένα έργο ζωής που δε μπορεί να το αφήσει. Μπορεί κινηματογραφικά σε κάποια σημεία του να υστερεί, ωστόσο είναι στρατευμένος σε μία κατεύθυνση.
Απόστολος Κίτσος
Ένα σινεμά απαραίτητο όμως που απέχει από να θεωρηθεί σπουδαίο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Με την κάμερα να εντείνει το σασπένς όταν το δραματουργικό στοιχείο συναντά την πυκνογραμμένη και πολιτικά φορτισμένη πλοκή, ο Λι σε κάποιες σκηνές δεν μπορεί να συγκρατήσει τη σκηνοθετική ορμή του, πέφτοντας στην παγίδα του διδακτισμού και της προβλέψιμης καταγγελίας.
Αγγελική Καρυστινού
2024-09-14
Από ένα σημείο όμως και μετά, προσπαθώντας να μη γίνει αφοριστικός, οδηγείται αναπόφευκτα σε ένα μελοδραματικό φινάλε, που δεν ταιριάζει με το πνεύμα του κοινωνικού σινεμά, που υπερασπίζεται.
Πόλυ Λυκούργου
2024-09-12
Μετά τους «Aθλιους», ο Λατζ Λι επιστρέφει με μία ακόμα απαραίτητη πολιτική ταινία για τη Γαλλία του σήμερα. Μόνο που, για ακόμα μία φορά, χάνει τις ισορροπίες μεταξύ του σκληρού ρεαλισμού και του καταγγελτικού, κλισέ μελοδράματος.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ο Λι θα χάσει την προσήλωσή του προς το διακύβευμα και θα απολέσει τη συναρπαστική κινηματογραφική του ματιά, παρασυρμένος από την οργή του και θα πέσει στην παγίδα άστοχων επιλογών κι ενός μελοδραματισμού, που δεν ταιριάζουν με το σινεμά του.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2024-09-04
Οι χαρακτήρες είναι σχηματικοί, η αίσθηση βάρους και ισορροπίας απουσιάζει (γιατί περνάει η οπτική μέσα από την οικογένεια του δημάρχου;) και το φινάλε είναι κακό σε σημείο θυμού.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2024-09-10
Απαραίτητο, δίκαιο και καταγγελτικό πολιτικό σινεμά που όμως διατυπώνει τυποποιημένες αλήθειες, ενώ φλερτάρει έντονα με την πορνογραφική απεικόνιση της ταξικής καταπίεσης.
Γιάννης Βασιλείου
2024-09-08
Ο κοινωνικός αναβρασμός γύρω από την πολιτική διαχείριση μιας στεγαστικής κρίσης αποτελεί τη μαγιά της νέας, ημιτελούς κατάθεσης του Λατζ Λι (Οι Άθλιοι) στο σινεμά συλλογικών διεκδικήσεων.
Άκης Καπράνος
2024-09-06
Είναι η καλοστημένη αφήγηση που σε κερδίζει, γιατί οι εικόνες αυτές καθ' αυτές, ενδιαφέρονται περισσότερο για το στυλιζάρισμα παρά για τον ρεαλισμό τους.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Aκόμη περιμένουμε μία πραγματικά ολοκληρωμένη ταινία του, αντίστοιχη με το σκηνοθετικό ταλέντο που σίγουρα διαθέτει.
Νίκος Παλάτος
2024-09-02
Άνοστη, ξαναζεσταμένη τροφή είναι αυτή που προσφέρει στην προκειμένη ο σκηνοθέτης Λατζ Λι.
