Παράξενα Παιχνίδια(2007)

(Funny Games) | Πρώτη προβολή: 27-03-2008

Πιστότατο ριμέικ των «Παράξενων Παιχνιδιών» του ίδιου σκηνοθέτη, το οποίο διατηρεί αναλλοίωτη την προκλητική φιλοσοφία και τη σοκαριστική αισθητική τους.        

Παρ' όλο που η Ναόμι Γουότς είναι εξαιρετική, όπως πάντα όποτε χρειάζεται να γρατζουνίσει με τα νύχια της το θάνατο ή την παράλληλη πραγματικότητα (21 Γραμμάρια και Οδός Μαλχόλαντ), μου έλειψαν οι λεκτικές ανταλλαγές του πρωτότυπου. Ο τρόμος εκφέρεται πιο ταιριαστά στη γερμανική, ακόμη και ψιθυριστά.        

Μια ταινία που περισσότερο σε προκαλεί να σκεφτείς γιατί βλέπεις ταινίες βίας, παρά να την απολαύσεις ως τέτοια. Είναι και οι φανταστικές ερμηνείες που συμβάλλουν στο ρεαλιστικό αποτέλεσμα. Σαν να βλέπεις κάτι που θα μπορούσε να συμβεί στην πραγματική ζωή. Μακριά από μας.        

Δυστυχώς το φιλμ είναι ιδιαίτερα επίκαιρο με τα αίτια της βίας των νεαρών να μένουν αδιευκρίνιστα και μη ανιχνεύσιμα.        

Στο «Παράξενα Παιχνίδια» ο σκηνοθέτης αποδομεί το ίδιο το είδος του θρίλερ και μας καλεί να αναμετρηθούμε με τη σχέση μας προς τη βία στην οθόνη.    

Η «αμερικανική» εκδοχή της ταινίας είναι το ίδιο προκλητική και ωμή, προκαλώντας μας να αναλογιστούμε τον εθισμό στη βία ως θέαμα στις οθόνες μας.        

Ο Michael Haneke δεν κάνει καμία δημιουργική χάρη στους Αμερικανούς και παράγει ένα πιστό αντίγραφο του Παράξενα Παιχνίδια, λογικά για όσους δεν έχουν καλή επαφή με τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.    

Καρέ προς καρέ αμερικάνικο ριμέικ την σημαντικής αλλά αφόρητης ταινίας του Μίχαελ Χάνεκε «Funnh games», γυρισμένο από τον ίδιο μια δεκαετία αργότερα.