Ένα Απλό Ατύχημα(2025)
(It Was Just an Accident) | Πρώτη προβολή: 16-10-2025
Δημήτρης Παναγόπουλος
Ο αριστουργηματικός καινούργιος Παναχί ανατέμνει τον ανθρώπινο ψυχισμό.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2025-10-20
Ο Πανάχι μετατρέπει την κωμωδία του σ’ ένα φιλοσοφικό στοχασμό πάνω στην εξουσία, τη διαφθορά και την καταπίεση, μέσα από μια ατμόσφαιρα που σταδιακά μετατρέπεται σε μαύρη.
Μανώλης Κρανάκης
2025-10-18
Ο Τζαφάρ Παναχί επιστρέφει… από τη φυλακή με ένα μπεκετικό αριστούργημα που είναι ταυτόχρονα μια ηχηρή πράξη αντίστασης απέναντι σε ένα καθεστώς αλλά και μια μεγαλειώδης για την σκοτεινή εποχή μας εναλλακτική στο μίσος και τυφλή εκδίκηση.
Στράτος Κερσανίδης
Ο Τζαφάρ Παναχί με αυτό το αμιγώς πολιτικό φιλμ, καταγγέλλει τους καταπιεστικούς μηχανισμούς του ιρανικού καθεστώτος και υμνεί την ελευθερία. Με δομή θρίλερ (πολιτικού θρίλερ) και έντονα τα στοιχεία του μαύρου, σαρκαστικού χιούμορ, ο ιρανός σκηνοθέτης δεν αφήνει τίποτε αναξιοποίητο.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Υφαίνοντας ένα περίτεχνο κολάζ από κινηματογραφικά είδη, ο Παναχί μεταπηδά με άνεση από την κατάμαυρη σατιρική κωμωδία στο πολιτικό θρίλερ, και από εκεί στην ταινία εκδίκησης και στο ιδιόρρυθμο road movie που κάνει σβούρες γύρω από τον εαυτό του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Αντάρτικο και απλό όπως πάντα, το σινεμά του Παναχί αποβλέπει σε έναν στόχο αποφεύγοντας τα μηνύματα, μέσα από φυσικούς διαλόγους, βάζοντας τον θεατή στο επίκεντρο μιας ομάδας ανθρώπων σε εύλογη σύγχυση, να κρυφακούει αντιήρωες σε μια εξαιρετική περίσταση.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Καθηλωτική μίξη υφών που μέσα από έναν επεισοδιακό χαρακτήρα θέτει τεράστια ηθικά ζητήματα μιλώντας για το συλλογικό τραύμα ενός λαού. Συγκλονιστικό φινάλε, δίκαιο Χρυσός Φοίνικας.
vandimir
Ο Panahi φτιάχνει ένα πολύ δυνατό θρίλερ, καθώς το σασπένς και τα μπερδέματα (που φέρνουν το ένα το άλλο) διαρκώς αυξάνονται, όλα γίνονται όλο και πιο αγχωτικά.
Καλλιόπη Πουτούρογλου
2025-10-16
Ο Panahi παραμένει πιστός στο στυλ του, έναν πιο αφιλτράριστο, σχεδόν ακατέργαστο ρεαλισμό. Και όχι μόνο. Το It Was Just an Accident είναι η πιο απερίφραστη, ρητή καταγγελία του, μία κατά μέτωπο επίθεση κατά του ιρανικού καθεστώτος και της βίας που ασκεί στους πολίτες του.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Ένα έργο κινηματογραφικά λιτό αλλά πολιτικά εκρηκτικό, όπου η σιωπή λέει περισσότερα από κάθε κραυγή και μας θυμίζει ότι η εκδίκηση είναι καθυστερημένος κεραυνός.
Απόστολος Κίτσος
Ο Παναχί υπενθυμίζει ότι ο κινηματογράφος δεν είναι απλώς μέσο αναπαράστασης, αλλά εργαλείο αντίστασης, αναστοχασμού και ελευθερίας. Μοιάζει με σιωπηλή κραυγή — μια υπενθύμιση ότι, ακόμα και σε έναν κόσμο γεμάτο φυλακές, η κάμερα μπορεί να είναι το πιο ελεύθερο μάτι.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Είναι ένα ακόμη εντυπωσιακό επίτευγμα από μία απ΄τις πιο ξεχωριστές και θαρραλέες φωνές στο παγκόσμιο σινεμά, που θα μείνει μαζί με το κοινό για πολύ καιρό μετά τους τίτλους τέλους του.
Ειρήνη Μιχοπάνου
Ο Παναχί, με απλά υλικά και με απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας πλάθει ήρωες, επαναστάτες της ανθρωπιάς και της καλοσύνης απέναντι στο τυραννικό καθεστώς της χώρας του
Χάρης Αναγνωστάκης
Ένα λιτό, αυθεντικά συναισθηματικό σινεμά, με διάσπαρτο ανατρεπτικό χιούμορ, δίνοντας ελπίδες για - αν μη τι άλλο - συνεννόηση, κόντρα στην αποστασιοποίηση και τον κυνισμό.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Περιγράφοντας πως με τα μάτια δεμένα, η μόνη αίσθηση που μένει ακέραια είναι η ακοή, ο Παναχί μετέφερε το τραύμα της ταινίας μέσα από τον ήχο, αποκαλύπτοντας πολλά αθέατα στοιχεία, σε μια ταινία που δεν έχει σχεδόν καθόλου μουσική υπόκρουση.
Ευδαίμων Ράνια
Ένα road movie φαρσικής αυτοδικίας που έχει αδράξει ένα σωρό βραβεία και υποψηφιότητες, με πιο προβεβλημένο τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, είδαν οι πάντες που θέλουν να ξέρουν τι στα κομμάτια συμβαίνει εκεί χάμω, αλλά οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι, οι Ιρανοί, δεν θα δουν ποτέ.
Νίκος Δρίβας
Δεν μιλάμε για κάτι “συνηθισμένο” για τον μη μυημένο θεατή, ωστόσο είναι γυρισμένη με απλό τρόπο και ταυτόχρονα εντυπωσιακό τρόπο, χωρίς υπερβολές και μια μαεστρική σκηνοθεσία που “δένει” τις πολύ καλές ερμηνείες.
Μαρία Αβραμίδου
Η βραδυφλεγής και ουσιαστική αφήγηση του δημιουργού κορυφώνεται με ένα ευφυές φινάλε, ανοικτό σε ερμηνείες –γεγονός που κυριολεκτικά επιβεβαιώνει πως κάθε θεατής θα αποφασίσει για το τί συνέβη αφού έκλεισαν οι κάμερες, βάσει του χαρακτήρα, του ήθους του και των δικών του προσωπικών του επιλογών.
Άκης Καπράνος
Γυρισμένη μυστικά, αντάρτικα που λένε, χωρίς επίσημη άδεια από την Κυβέρνηση, η ταινία του Παναχί (που απογειώνεται κυριολεκτικά στο δεύτερο μέρος της), υπενθυμίζει πως η μνήμη δεν σβήνει, επιμένει όμως πως, ακόμα και μέσα σε ένα τόσο καταπιεστικό πλαίσιο, η ανθρωπιά μπορεί και να επιβιώσει.
Αιμίλιος Χαρμπής
Πέραν της πολιτικής αξίας της, η ταινία του εξερευνά με άμεσο τρόπο το αντιθετικό δίπολο εκδίκηση – συγχώρεση και όλες τις ενδιαφέρουσες προεκτάσεις του.
Γιώργος Καρακασίδης
Η στάση του σκηνοθέτη είναι σπάνια: ακόμα κι όταν το μίσος είναι μπολιασμένο μέσα στο σώμα, η άρνηση της ανταπόδοσης δεν παρουσιάζεται ως αδυναμία, αλλά ως ριζοσπαστική πράξη ανθρωπιάς.
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Ο Ιρανός σκηνοθέτης Jafar Panahi κάνει πολιτικό σινεμά χωρίς διδακτισμούς, χωρίς να αναλώνεται σε μακροσκελείς επεξηγήσεις, μα με έναν τρόπο απλό και όμορφο.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2025-10-08
Ο Παναχί, επαναλαμβανω, είναι σε πολύ καλη ώρα, σε όλα τα επίπεδα, η ταινία είναι φτιαγμένη με ορεξη, τοσο από πλευρας περιεχομένου που βρισκει και βαζει ανθρωπινα διλήμματα πανταχόθεν κι αν και ταλαιπωρημένος ο ίδιος δεν ξεχνα τον καλλιτεχνη εαυτό του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2025-10-10
Ο τελευταίος Χρυσός Φοίνικας δόθηκε στον ιρανό Τζαφάρ Παναχί για ένα πανέξυπνο πολιτικό γαϊτανάκι, μπεκετικών προθέσεων.
Βασίλης Κεχαγιάς
2025-10-12
Αποφεύγοντας να δώσει μορφή και επιλέγοντας να κινηματογραφήσει απρόσωπα τον βασανιστή, ουσιαστικά ο Παναχί θεωρεί ότι οι ίδιες οι δικές μας οι πράξεις δίνουν υπόσταση στο κακό, ακόμη κι αν δεν είμαστε βασανιστές, όταν αυτές ακολουθούν τον δρόμο της εκδίκησης, δηλαδή την οδό της βίας.
Ανδρέας Κύρκος
Μέχρι το περίτεχνο φινάλε που αφήνει περιθώριο πολλαπλών αναγνώσεων, ο Παναχί κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: Αποτυπώνει τη ζωή των πολιτών στο Ιράν όπως την ορίζουν οι τραυματικές εμπειρίες τους.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2025-10-14
Μέσα σε μόλις 105’ ο Παναχί δημιουργεί μια θάλασσα συναισθημάτων καταλήγοντας στο πιο απλό, το πιο κατανοητό και στο μόνο συναίσθημα που έχει πραγματική σημασία: την αγάπη προς τον άνθρωπο.
Old Boy
Πρόκειται για μια ταινία που συνειδητά πριμοδοτείται, επειδή οι συνθήκες δημιουργίας της και η ίδια ως έμπρακτη πολιτική χειρονομία είναι σημαντικότερα από αυτή καθαυτή την καλλιτεχνική της αξία.
Χρήστος Μήτσης
Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες για ένα ρεαλιστικό, σφιχτοδεμένο πολιτικό θρίλερ το οποίο, παρά τους (μελο)δραματικούς περιορισμούς του, διαθέτει υποδόριο χιούμορ και μερικές ευρηματικές αφηγηματικές ιδέες.
Dimitris Dx
Κανείς δεν μπορεί να φιμώσει αυτόν τον σκηνοθέτη, αν και πιθανότατα θα ακούει για πάντα πίσω του τον ήχο της κρυμμένης απειλής, ακριβώς όπως και ο πρωταγωνιστής του στην πιο στοιχειωτική (και απόλυτα μαύρη) στιγμή της ταινίας του.
Ανδρέας Κουταλάς
Από την πρώτη σκηνή, τα αστεία είναι γρήγορα και πυκνά, κάτι που παραμένει το ίδιο σε όλη τη διάρκεια. Με τον Ανσάρι να γράφει και το σενάριο, ο τόνος της ταινίας έχει αυτή την γνώριμη ισορροπία ειλικρίνειας και μαύρου χιούμορ.
Αχιλλέας Βασιλείου
Η ταινία μέσα στην απλότητα της καταφέρνει να περάσει τα μηνύματα της, ταυτόχρονα όμως δεν αφήνει τον θεατή να εμπλακεί συναισθηματικά στα γεγονότα, σαν να τον κρατάει επίτηδες σε απόσταση.
Αγγελική Καρυστινού
2025-10-06
Ο Παναχί καταφέρνει με τον τρόπο που διαχειρίζεται το υλικό του, την οξυδέρκεια και το χιούμορ του, να της δώσει μια οικουμενική διάσταση, φτιάχνοντας μια αλληγορία που καταδικάζει το άλογο μίσος από όπου και αν προέρχεται.
Βαγγέλης Βίτσικας
Διασωζόμενο σε μεγάλο βαθμό χάρη στο ανακουφιστικό χιούμορ που εντάσσει ο Panahi στο σενάριο, το φιλμ είναι μια ειλικρινής και ωμή κατάθεση ενός πολύπαθου κινηματογραφιστή.
Λουκάς Κατσίκας
Από έναν πολύπαθο σκηνοθέτη, φυλακισμένο για να φρονήματά του από το καθεστώς της πατρίδας του, προκύπτει μια ταινία που χρησιμεύει σαν συγχωροχάρτι σε όλους όσους του στέρησαν την ελευθερία.
Νίκος Τσαγκαράκης
Εκτονώνει την ηθική ένταση σχετικά εύκολα, με χιούμορ, συγκεκριμένες απαντήσεις και πιο απλούς χαρακτήρες, χωρίς όμως να χάνει την πολιτική αιχμηρότητα που κινητοποιεί την πλοκή εξαρχής.
Βασίλης Μάλτας
Είναι κρίμα που ο ουμανισμός του Παναχί παραμένει κινηματογραφικά καθηλωμένος στο επίπεδο μιας δήλωσης, μιας πρόθεσης.
Παυλίνα Αγαλιανού
2025-10-04
Πέρα από το προφανές, δεν καταλάβαμε πού πραγματικά ήθελε να μας οδηγήσει, γιατί μας δείχνει μια πανσπερμία απόψεων, που καμία δεν περιέχει κάτι πιο συλλογικό! Μοιάζει σαν να εύχεται «ελευθερία» και «παγκόσμια ειρήνη», κάπως αφηρημένα.
Ηλίας Φραγκούλης
2025-10-02
Οι ορκισμένοι στο ιρανικό σινεμά θα ανακράξουν «αριστούργημα» ακόμη και με... δεμένα τα μάτια! «Βασανιστείτε», λοιπόν! Σας αξίζει τόση κακοτεχνία.
