Το Μυστηριώδες Βλέμμα του Ροζ Φλαμένκο(2025)
(La Misteriosa Mirada del Flamenco / The Mysterious Gaze of the Flamingo) | Πρώτη προβολή: 08-01-2026
Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Με χιούμορ και τσαγανό, παιχνιδιάρικα, τσαμπουκαλεμένα κι ατρόμητα, σαν και τις πρωταγωνίστριές της δηλαδή, και με εξαιρετικό συντονισμό στο ρυθμό και την εκφορά της, η αφήγηση παραθέτει επακριβώς τους ρατσισμούς και τους κίνδυνους -έως και θανάσιμους- της εποχής, δεν χαλάει, όμως για χάρη τους τη ζαχαρένια της, ούτε και την εικαστική της γοητεία.
Αχιλλέας Βασιλείου
Αυτό το ΡΟΖ ΦΛΑΜΙΝΓΚΟ, στέκεται στα μακριά του πόδια, πανέμορφο και πανέξυπνο, υπακούοντας όλους αυτούς τους κινηματογραφικούς κανόνες που το κάνουν μία εξαιρετική, δραματική και ευαίσθητη κοινωνική ταινία, μία έκπληξη στην κυριολεξία.
Γιάννηs Κρουσίνσκυ
Στο έργο δημιουργείται μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική αισθητική, κατά την οποία αποδίδονται με παραστατικότητα τα αλυσιδωτά, αντικρουόμενα συναισθήματα τούτης της ερημικής μικροκοινωνίας.
Στράτος Κερσανίδης
2026-01-20
Ένας υπόκωφος ύμνος στη διαφορετικότητα, με τον Σέσπεδες να επιλέγει μια ποιητική σκηνοθεσία που προσθέτει ακόμη περισσότερη ομορφιά και συγκίνηση στο θεατή.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ένα τρανς-έμφυλο ερωτικό δράμα αντιμέτωπο με τη μισαλλοδοξία και το μίσος, στην περίοδο του AIDS, στη Χιλή του 1982, καταγράφει στην πρώτη του αυτή, δοσμένη με τρυφερότητα και χιούμορ, ταινία, με το βραβείο καλύτερης ταινίας του τμήματος «Ένα κάποιο βλέμμα» των Καννών, ο Χιλιανός σκηνοθέτης Ντιέγκο Σεσπέδες.
Αγγελική Καρυστινού
Ένα θαρραλέο κινηματογραφικό ντεμπούτο, που αποτυπώνει με ειλικρίνεια τη ζωή της κοινότητας και χωρίς να ξεχνάει το κοινωνικό της σχόλιο πάνω στην έμφυλη βία, παραμένει μια λυρική ιστορία για την αγάπη, την αντίσταση και την ελπίδα.
Λουκάς Κατσίκας
2026-01-18
Ένα αφοπλιστικό, θερμόαιμο και αναπολογητικά queer ντεμπούτο από έναν πολλά υποσχόμενο νεαρό δημιουργό.
Παύλος Γκουγιάννος
2026-01-16
Ένα κουίρ μελόδραμα φαντασίας από έναν σκηνοθέτη που μοιάζει να ξέρει πού πατά και πώς να αξιοποιεί τα στοιχεία του κάθε είδους, παρά το ότι είναι η πρώτη μεγάλου μήκους δουλειά.
Άγγελος Πολύδωρος
2026-01-14
Μια τρυφερή και συναισθηματική ιστορία για ένα 12χρονο κορίτσι (Ταμάρα Κορτές), που μεγαλώνει σε έναν κόσμο φόβου και προκατάληψης, αλλά βρίσκει αγάπη και ζεστασιά ανάμεσα σε ανθρώπους που η κοινωνία δεν καταλαβαίνει.
Δημήτρης Παναγόπουλος
2026-01-08
Η σκηνοθετική ματιά του Θεσπέδες όσο ευαίσθητη είναι άλλο τόσο και κοφτερή, ποτέ όμως δεν καταφέρνει να ισορροπήσει την αλληγορία του (που θυμίζει λίγο Αλμοδόβαρ, λίγο Γκιγέρμο ντελ Τόρο), με τον ωμό ρεαλισμό που θέλει ορισμένες φορές να φέρει στην επιφάνεια.
Αιμίλιος Χαρμπής
2026-01-12
Οι σουρεαλιστικές πινελιές είναι επίσης (αρχικά) ευπρόσδεκτες, ωστόσο από ένα σημείο και έπειτα ο ειρμός της αφήγησης χάνεται σταδιακά και το φιλμ παρασύρεται σε ένα μελοδραματικό μονοπάτι, φανερά λιγότερο ενδιαφέρον από όσα βλέπουμε στο πρώτο μέρος.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2026-01-10
Άνιση σε ύφος και διαθέσεις, αφήνει μια ανάμεικτη επίγευση, όχι απαραίτητα κακή, αλλά θα θέλαμε πραγματικά να μας άρεσε περισσότερο.
Μανώλης Κρανάκης
2026-01-06
Queer γουέστερν σε ρυθμούς λατινοαμερικάνικου folk που τολμά με τις ακροβασίες και τις αβεβαιότητες ενός ντεμπούτου, με επιβράβευση το μεγάλο βραβείο στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών και τον τίτλο της επίσημης υποβολής της Χιλής για το Οσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.
Χρήστος Μήτσης
2026-01-04
Μετα-αλμοδοβαρική αλληγορία πάνω στην ενηλικίωση, την έμφυλη ταυτότητα και την απώλεια, με βραβείο καλύτερης ταινίας στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών.
Νίκος Παλάτος
Απευθύνεται σε όσους έχουν… ανοιχτά μυαλά. Σε αντίθετη περίπτωση, φεύγεις τρέχοντας!
Χάρης Αναγνωστάκης
2026-01-02
Η ταινία έχει το ενδιαφέρον της, μερικές πολύ καλές σκηνές, έντονα φορτισμένες, αλλά και αρκετές αδυναμίες, στιγμές αμηχανίας και τραβηγμένες σκηνές δίχως ιδιαίτερο λόγο, ενώ οι συμβολισμοί μοιάζουν παράταιροι με το γουέστερν σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Στιγμές συγκίνησης υπάρχουν αλλά θα πρέπει να αντέξεις και όλα τα υπόλοιπα που σίγουρα ακολουθούν τους κανόνες του ρεαλιστικού σινεμά αλλά συγγνώμη, σε σημείο ταλαιπωρίας.
