28 Μέρες Μετά(2002)

(28 Days Later) | Πρώτη προβολή: 31-01-2003

Από τις καλύτερες ταινίες με ζόμπι και επιδημίες του σύγχρονου cinema τρόμου.

Καλογυρισμένο φιλμ δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, με διαρκές σασπένς, αλλά και καλοσχεδιασμένους, πολυδιάστατους χαρακτήρες, διαθέτει, πέραν της δράσης, και άφθονο υλικό για προβληματισμό.

Ανανεώνοντας το είδος των σπλάτερ, ο Ντάνι Μπόιλ δημιουργεί ζόμπι-θηρευτές που τρέχουν με ταχύτητα, υιοθετώντας συμπεριφορά αιμοβόρου αρπακτικού, χαρακτηριστική στους βρικόλακες. Η αλλόκοτη διακοπτόμενη κινησιολογία τους συμπληρώνεται με σπασμωδικές κινήσεις, απόκοσμα ουρλιαχτά και ρουκετοειδείς εμετούς που πιτσιλάνε, μολύνοντας τα πάντα.

Το 28 Days later - 28 Μερες μετα ειναι μια παρα πολυ καλη ταινια, ευπροσδεκτη προσθηκη στο genre των zombie movies και σιγουρα οι τυποι που σχεδιαζουν την επιστροφη του Resident Evil μπορουν να παρουν μερικα μαθηματα απο τα zombie του Danny Boyle.

Η ποιητική αρχική σεκάνς στο άδειο Λονδίνο, η συζυγία μουσικού σκορ και εικόνας, η χρήση της ψηφιακής κάμερας όταν πρέπει, και οι προσγειωμένες ερμηνείες υπέρ του θέματος είναι στοιχεία που καθορίζουν όπως και να έχει μια αληθινά καλή ταινία.

Οι γραφικές σκηνές βίας, η σκουρόχρωμη φωτογραφία και η ευκαιριακή χρήση της «κάμερας στο χέρι» δημιουργούν ένα συνεχές αίσθημα καταδίωξης, ένα κλίμα απελπισίας και φόβου. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό και σε αυτό βοηθά σημαντικά η επιτυχημένη επιλογή των πρωταγωνιστών, χωρίς να είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό.

Οι «28 μέρες» είναι μια ατμοσφαιρική, σχετικά χαμηλών τόνων περιπέτεια με στοιχεία τρόμου, που δε μοιάζει να προσπαθεί να τρομάξει το θεατή – κάτι που, όπως φαίνεται από ορισμένες σκηνές, δε θα ήταν δύσκολο για τον Μπόιλ. Αντίθετα, ο σκηνοθέτης επιλέγει να διασκεδάσει, ακόμα κι αν γίνεται σκληρός, πάντα αποφεύγοντας το έντονο σπλάτερ κα την πολλή βία.