Μανιακός Χιονάνθρωπος(1997)

(Jack Frost) | 

Η παιχνιδιαρικη σκηνοθεσια και το απλοϊκο, αφελες σεναριο, χαλαρωνουν το θεατη – μερες που ειναι – και το κυνικο, μακαβριο χιουμορ με τις εξυπνες καυστικες ατακες, βγαζουν αφθονο γελιο. Ακομη και ο δολοφονος, ενας χιονανθρωπος απο αφρολεξ που σαν σκηνοθετικη συλληψη μοιαζει να βγηκε απο B-movie των '50, ειναι αρκετα τρομακτικος και επιβλητικος για να... τρομαξει το παιδι που κρυβουμε (;) μεσα μας.

Οι ατακες του χιονανθρωπου, η κωμικη μουσικη που συνοδευει τις δολοφονιες, οι γελοιοι (αλλα πρωτοτυποι) τροποι θανατου των θυματων καθως και το ολο σκηνικο συντελει στη δημιουργια μιας ξεκουραστης ταινιας ιδανικη για παρακολουθηση μεσα στα Χριστουγεννα.

Για ερμηνείες, σκηνικά, εφέ, σενάριο και άλλα συναφή, ούτε κουβέντα. Μιλάμε για αρκετά χαμηλού προϋπολογισμού ταινία οπότε δεν περιμένεις κάτι ιδιαίτερο ποτέ. Αυτό που περιμένεις από μια τέτοια ταινία είναι αυτό που δε μπορείς να περιμένεις από mainstream παραγωγές. Τι είναι αυτό; Να διασκεδάσεις με τα χάλια της, γιατί αυτό θέλει στην ουσία και η ίδια η ταινία.