Οι Επόμενες Τρεις Μέρες(2010)

(The Next Three Days) | 

Το The Next Three Days παρά τα όσα ελαττώματα μπορεί να βρει κανένας – όπως ίσως τα 125 λεπτά διάρκειας της – ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα.

Αντιμετωπίζοντάς το χωρίς καμία πρότερη γνώση περί του τι παίζει, το «The Next Three Days» ξεκινά χτίζοντας την προσμονή ενός δικαστικού θρίλερ. Η στροφή προς adventure μπορεί επομένως να εκληφθεί κι ως στοιχείο ανατροπής. Εκεί ο Haggis, χωρίς να ξεφεύγει από την επιτυχημένη πεπατημένη που ανεβάζει στο κόκκινο το σασπένς για hits όπως 'Ο Φυγάς' (1993), στήνει ένα σχέδιο απόδρασης από το αστικό τοπίο με το ένα εμπόδιο να διαδέχεται το άλλο με ταχύτατο ρυθμό. Στο δεδομένο είδος ο Καναδός μπορεί να απέχει εμφανώς από μάστορες όπως ο Michael Mann, ο Tony Scott κι ο Greengrass, όμως στο σύνολο τα καταφέρνει μια χαρά.

Η ταινία βασίζεται σε καταιγιστικές σκηνές δράσεις όπου συναντάμε όπως είναι αναμενόμενο σε αυτό το είδος τις γνωστές υπερβολές. Το όλο θετικό όμως της ταινίας είναι η πολύ καλή παρουσία του Ράσελ Κρόου. Η μεταστροφή του ήρωα που ενσαρκώνει είναι αρκετά πειστική και κλιμακώνεται σταδιακά. Η μελαγχολία και η απόγνωση που εκπέμπει κάνει τον θεατή να μένει καρφωμένος στο πρόσωπό του. Για αρνητικό θα πρέπει να επισημάνω την κάπως τραβηγμένη διάρκεια της ταινίας και την ομοιότητα σε αρκετά σημεία του σεναρίου με την πετυχημένη σειρά Prison Break.

Μια ταινία με υψηλή δυναμική που με το μακρόσυρτο φινάλε της δείχνει πως γνωρίζει και η ίδια αυτήν την δυναμική της.

Αν και οι εξελίξεις στο ρεζουμέ είναι οι αναμενόμενες, υπάρχουν διαρκώς μικρές ανατροπές και άρνηση της ευκολίας, προσφέρονται ψυχολογικές ταλαντεύσεις και ηθικά διλήμματα ώστε να παρακολουθούμε με ενδιαφέρον μια περιπέτεια, ένα κόλπο αλλά και τίποτε παραπάνω.

Μια αδιάφορη ταινία που έχουμε ξαναδεί και με ένα αξιόλογο cast που δυστυχώς δε προσφέρει τίποτα.

Μέτρια ταινία με τον Russell Crowe ως άλλο Michael Scofield να προσπαθεί να οργανώσει ένα σχέδιο απόδρασης από τη φυλακή.