The Dark Eye: Memoria(2013)

Πρόκειται για ένα πρώτης τάξης adventure που στέκεται στην κορυφή των σύγχρονων κυκλοφοριών αλλά παράλληλα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα καλύτερα παιχνίδια του είδους - ίσως μόνο το μισό κλικ έμπνευσης που θα έφερνε την υπέρβαση και θα το έκανε αξιομνημόνευτο.

Η αστείρευτη φαντασία που επιδεικνύουν οι δημιουργοί του, το σωστό δέσιμο των γεγονότων που απέχουν 450 χρόνια μεταξύ τους, ο μελαγχολικός τόνος που διακατέχει την περιπέτεια αναφορικά με την Sadja, αφού εξ' αρχής γνωρίζουμε ότι απέτυχε και ξεχάστηκε με το πέρασμα των αιώνων, αλλά και τ' ότι, μέσα σε όλα αυτά, οι developers δε παραβλέψανε να μας δώσουν επιπλέον πληροφορίες αναφορικά με τον μυστηριώδη Satinav, είναι στοιχεία που μας αφήνουν με ένα αίσθημα ικανοποίησης με το πέσιμο των τίτλων τέλους.

Τι μου άρεσε: οι χαρακτήρες, τα γραφικά, η ιστορία όπως εξελίσσεται, τα spells, το συνολικό στήσιμο. Τι δεν μου άρεσε: τα ανισομερή κεφάλαια, η προσμονή για συνέχεια...

Σε γενικές γραμμές το παιχνίδι είναι χάρμα οφθαλμών και μόλις ένα σκαλοπάτι πιο κάτω από το Night of the Rabbit που κατά τη γνώμη μου παραμένει το πιο όμορφο adventure της Daedalic.

Το Memoria αποτελεί έναν άξιο συνεχιστή αυτής της ιδιαίτερης σειράς της Daedelic και μια υπέροχη, περίπλοκα πλεγμένη περιπέτεια γεμάτη συγκινήσεις και εκπλήξεις.

Με μια συγκινητική και περίτεχνη ιστορία, άψογους γρίφους, άρτιο εικαστικό τομέα και μια χορταστική διάρκεια γύρω στις 12-13 ώρες, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους άλλους τίτλους της εταιρείας και οπωσδήποτε διεκδικεί περίοπτη θέση ανάμεσα στα φετινά adventure.

Το Memoria είναι σκέτο... λουκούμι για τους λάτρεις των Adventures αλλά και για τους gamers που θέλουν να χαθούν σε ένα φανταστικό κόσμο γεμάτο χιούμορ, μαγεία και αξέχαστες οπτικοακουστικές απολαύσεις.

Η Daedalic καταφέρνει εν τέλει να πετύχει το στόχο της, έχοντας κάποιες απώλειες στην πορεία, αποδεικνύοντας την τέχνη της στο χώρο των adventures.