The Muppets(2011)

Τα Muppets διαθέτουν ένα συμπαγές σενάριο. Μου άρεσε το πώς εισήγαγαν τον χαρακτήρα του Muppet-Walter στην ταινία. Το πώς η ταινία καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών και φυσικά το γεγονός ότι είναι τόσο απίστευτα διασκεδαστική. Διαθέτει αυτό που εγώ θεωρώ έξυπνο χιούμορ.

Πέρα από το ελαφρύ μελό της νοσταλγίας, το «The Muppets» έχει χορό, ωραία τραγούδια, αμέτρητα cameo (ανάμεσά τους o Μίκι Ρούνεϊ, η Γούπι Γκόλντμπεργκ, ο Ζακ Γκαλιφιανάκις) και φυσικά τον Κέρμιτ, τη Μις Πίγκι και όλα τα άλλα Muppets. Στο «ανθρώπινο» μέρος του καστ, ο Τζέισον Σίγκελ και η Εϊμι Άνταμς πατάνε άψογα ανάμεσα στην goofy κωμωδία και τις νότες συναισθήματος.

Είναι αστείο, είναι διασκεδαστικό, είναι νοσταλγικό μέχρι και συγκινητικό, έχει ωραία τραγούδια, πανέμορφη φωτογραφία και τα Muppets όπως ακριβώς τα θυμόμαστε, σα να μη πέρασε μια μέρα.

Τα γνωστά σε όλους από την παιδική μας ηλικία (ή και όχι) Muppets κάνουν ένα δυναμικό comeback στη μεγάλη οθόνη και είναι έτοιμα να τα σαρώσουν όλα. Και πράγματι, παρά τα χρόνια τους, τα καταφέρνουν μια χαρά.

Το φιλμ του Τζέιμς Μπόμπιν ( του «Flight of the Conchords») δεν είναι μια απόπειρα εκμετάλλευσης του ονόματος και του μύθου των Muppets, αλλά ένα geeky νοσταλγικό γράμμα αγάπης στην μαγεία τους, που θα βάλει ένα χαμόγελο στα χείλη σας από την αρχή ως το τέλος του φιλμ.

Κεφάτη και νοσταλγική η επιστροφή των απολαυστικών Muppets στη μεγάλη οθόνη.

Ανάσταση των Muppets με μια ταινία που φαίνεται πως φτιάχτηκε με αγάπη και σεβασμό στην τρέλα και τους χαρακτήρες που διασκέδασαν μια ολόκληρη γενιά. Το γεγονός πως ο Κέρμιτ είναι ένας σταρ με κατάθλιψη και η Πίγκυ διευθύντρια στη «Vogue» δείχνει πως μια νεότερη φουρνιά οπαδών δεν έχει χάσει την έμπνευση της.

Η ίντριγκα είναι πολύ φτωχή σε ανάπτυξη, ενώ απουσιάζουν κωμικά ευρήματα, πρωτότυπης σύλληψης, καθώς αναμασά την πεπατημένη συνταγή που το καθιέρωσε. Χωρίς κανένα ρίσκο ή το αντίβαρο μιας ισοδύναμης κορύφωσης φτάνει στο απόλυτα προβλέψιμο φινάλε, ενώ η βαρεμάρα κάνει αισθητή παρουσία από το δεύτερο μισό.