Jack and Jill(2011)

Παρά την προβλεψιμότητά της, υπάρχουν μερικές αστείες σκηνές, και συνολικά δεν υποτιμά τη νοημοσύνη του κοινού.

Μια φαρσοκωμωδία που στηρίζεται σχεδόν εξ' ολοκλήρου σε ένα κωμικό (;) εύρημα επιθεωρησιακής λογικής.

Ανάθεμα έστω και μια φορά να άντεξα τις άναρθρες ψευδές κραυγές του γυναικείου part της παρουσίας του, πόσο μάλλον να βγάλω και χαμόγελο από δαύτες. Τραγωδία που παραλίγο να ολοκληρωθεί, όταν δίπλα του / της, εμφανίστηκε κάποιος σωσίας του λατρεμένου Pacino, υποτίθεται υποδυόμενος τον βετεράνο κορυφαίο ερμηνευτή. Φήμες λένε πως μπορεί να είναι και ο ίδιος. Δεν το πιστεύω με τίποτα ο Big Al, όμως, να δέχτηκε να προσθέσει το όνομα του στα credits αυτής της σαχλαμάρας.

Στο σύνολό της, η ταινία είναι αποκαρδιωτική, ο τύπος της αμερικανικής κωμωδίας που σε παγώνει με τις απανωτές σάχλες και το κακόγουστο χιούμορ που εδώ απογειώνεται με τις γυναικείες μούτες και τις ξυρισμένες γάμπες του Σάντλερ.

Το πρόβλημα της ταινίας βρίσκεται στο ότι είναι τόσο επιφανειακή και «χαζοχαρούμενη» που καταντά εκνευριστική. Μάλλον είναι υπερβολή, λειτουργεί όμως με ανορθόδοξο τρόπο και ψυχοθεραπευτικά. Για 91 λεπτά, αποβλακώνεσαι σε έναν κόσμο που το μεγαλύτερο του πρόβλημα είναι πώς θα... σταθεί το ψεύτικο στήθος στο ύψος του.

Η αίσθηση του χιούμορ του Adam Sandler- ο οποίος εδω, χρηματοδοτεί, υπογράφει και πρωταγωνιστεί –είναι ξεπερασμένη και κατάλληλη μόνο για ζαλισμένους εφήβους ή αργόσχολους ενήλικες οι οποίοι - φαντάζομαι- είναι και οι μόνοι που θα εκτιμήσουν την εν λογω ταινία, που δίνει σάρκα και οστά στην ταμπέλα-χαρακτηρισμό «χαζοαμερικανια».

Κωμωδία μόνο στο χαρακτηρισμό και για όσους πιστεύουν πως το να δουν τον Άνταμ Σάντλερ ντυμένο γυναίκα αρκεί για να τους ξεκαρδίσει. Εάν η μπαναλιτέ είναι του γούστου σου, θα ζήσεις ομορφιές, μαζί με τη χείριστη έκθεση του Πατσίνο στη μεγάλη οθόνη!

Δεν υπάρχει ούτε μια σκηνή που να προκαλέσει έστω και ένα απλό χαμόγελο σ' αυτό το έκτρωμα και η ώρα κυλάει βασανιστικά αργά. Μακριά!

Αν η ξεδιάντροπη επανάληψη της κακόγουστης συνταγής με την οποία ο Άνταμ Σάντλερ έχει γίνει πολυεκατομμυριούχος σας αφήνει με το στόμα ανοιχτό, η παρουσία του εις διπλούν δίπλα στον Αλ Πατσίνο (δεν μπορώ να αποφασίσω αν ο ενθουσιασμός που δείχνει είναι αξιοθαύμαστος ή αξιοθρήνητος) μπορεί να σας οδηγήσει σε εξάρθρωση γνάθου.

Ο Ανταμ Σάντλερ εξαντλεί την αντοχή και την ανοχή ακόμη και του πιο υπομονετικού θεατή σε μια ταινία που ακόμη κι αν αντέξεις να δεις μέχρι το τέλος το μόνο που θα συνειδητοποιήσεις είναι πως ένας Σάντλερ άντε να πεις πως τρώγεται, αλλά δύο μαζί στην ίδια ταινία το λες και μαρτύριο!

Το τρέιλερ μοιάζει από εκείνα που θέτουν ως προαπαιτούμενο τη λοβοτομή για να απολαύσεις την ταινία και η παρουσία του Αλ Πατσίνο στο ρόλο του... Αλ Πατσίνο σε κάνει απλά να λυπάσαι, σκεπτόμενος πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει κάποιος για τα χρήματα.

Μια προφανής, θορυβώδης, εντελώς πρωτόλεια μασκαράτα χαμηλού επιπέδου και ακόμη χαμηλότερου γούστου από τον Άνταμ Σάντλερ και τους συνεργάτες του, στην οποία έσυραν και τον θρυλικό Αλ Πατσίνο που υποδύεται τον εαυτό του και δείχνει την καρναβαλική του πλευρά.