Ψάχνοντας Την Ντόρι(2016)

(Finding Dory) | Πρώτη προβολή: 01-09-2016

Η οικειότητα μιας τόσο ζεστής ομάδας πλασμάτων, με ενθουσιώδη προσθήκη ένα υποστηρικτικό κι ευέλικτο χταπόδι που διστάζει να πάρει τη μεγάλη απόφαση και προσαρμόζεται σαν χαμαιλέοντας σε όποιο φόντο συναντήσει μπροστά του (και πίσω του), δεν ξεπερνιέται και, ευτυχώς, αποκτά, αν όχι νέες διαστάσεις, τουλάχιστον μια ευκαιρία υψηλής ποιότητας να ξεδιπλωθεί στην πρόκληση της προέκτασης του χαρακτήρα της Ντόρι.

Ένα ταξίδι γεμάτο απρόοπτα επεισόδια και πλήθος καινούργιων χαρακτήρων, αφού ανέκαθεν η Pixar φρόντιζε να «ντύνει» τα γερά σενάριά της με χυμώδεις ήρωες.

Επιστρατεύοντας ξανά τη μοναδική εικαστική δεξιοτεχνία της και παρουσιάζοντας μια φαινομενικά απλή ιστορία, που προσφέρει απλόχερα συγκίνηση και απολαυστικές slapstick βινιέτες, η Pixar ανταποκρίνεται εν πολλοίς στις προσδοκίες που συνοδεύουν το φιλόδοξο σίκουελ.

Παλιοί γνώριμοι αλλά και νέοι ήρωες συναντιούνται σχεδόν 13 χρόνια μετά σε ένα θελκτικό και τεχνικά υψηλού επιπέδου σίκουελ, το οποίο παρόλες τις αδυναμίες του καταφέρνει να διασκεδάσει, αφήνοντας παράλληλα μια σκέψη προς όλους αυτούς που δεν σταματούν μια ζωή να κατηγορούν τους εαυτούς τους.

Το πιο ριψοκίνδυνο σίκουελ στην ιστορία του animation κάνει - όπως ακριβώς και η θρυλική ηρωίδα του - ένα αγωνιώδες ταξίδι μέσα στον ωκεανό που χωρίζει τη λήθη από τη διαχρονικότητα.

Οι πολλές παραπομπές στην προηγούμενη ταινία, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο δομείται η εξέλιξη του έργου, καθιστούν την περιπλάνηση της πρωταγωνίστριάς μας κουραστική και το σενάριο κάπως βατό και προβλέψιμο.

Είναι sequel. Με την κακή έννοια.